Como todos debedes saber ( e se non o sabedes dígovolo agora) , estase a desenrolar un Proxecto Europeo no Centro encamiñado a chegar a alumn@s adultos co gallo de seguir a teoría do señor Grundtvig que sostiña que a aprendizaxe debe ser un proceso ó longo da vida.
Na segunda semana de novembro estiveron aquí colegas de distintos puntos de Europa (Suecia, Alacant, Bélxica e Italia) para traballar en conxunto nesta difícil peregrinaxe. A idea da visita era coñecernos, non só dende o punto de vista educativo senón dende tódalas perspectivas. Para isto elaborei un programa intenso mais que non tería éxito a non ser pola colaboración de terceiros (non nomearei personalmente a integrantes da comunidade educativa por medo a esquencerme de alguén pero si ó señor José Domingos Fuciños-Mingos- que estivo para nós sempre que o precisamos levando a cabo unha labor impagable.) . Este tipo de proxectos permítenos ver outros mundos, outras culturas e outras mentes que complementan ás nosas. Esto poderanno confirmar calquera dos visitantes á nosa terra (Antonio, Maria, Eliana, Maria Paola, Amalia; Annita e Eiris). Luitar polo noso significa mostralo e dalo a coñecer e para iso moitas veces e preciso dominar outros idiomas (anque non nos pareza xusto), mantelo noso non está rifado con coñecer o dos demais. Días antes da chegada dos meus colegas unha amiga miña non aturou máis, estaba farta de oírme dicir que se os europeos para aquí, que se os europeoa para alá e espetoume " ¿e logo nós non somos europeos? " . Non souben qué contestarlle.