Naceu no 1320? en Coimbra e morreu no ano 1355.
Nobre e fermosa galega, filla de Pedro Fernández de Castro que foi cruelmente sacrificada e que sobrevive no espírito e poesía de Occidente cun prestixio tráxico e saudoso.
Inés de Castro mantivo relacións amorosas con Don Pedro, herdeiro da coroa de Portugal e, trala morte da súa dona, casaron en segredo no 1354. Pero o rei de Portugal, que intuía nesta relación un posible risco para a Independencia de Portugal, ordenou a súa execución nun xardín preto do convento de Santa Clara de Coimbra.
Cando Pedro ascendeu ó trono no ano 1367, mandou exhumar o seu cadáver e, poñéndoa ó seu carón, presentouna como raíña diante do pobo. Despois soterrouna solemnemente no mosteiro de Alcobaça.
O tema foi recollido por frei Jerónimo Bermúdez nalgunha traxedia, en poemas por Camoens en Os Lusíadas.
O mito pasou á literatura europea neoclásica e romántica con Víctor Hugo.