María Pérez, A Balteira, era o nome real da mellor de tódalas soldadeiras que cantaron en galego, a máis afoutada, a máis fermosa, pero cicáis tamén a máis aldraxada.
Crese que era da zona de Betanzos. Os seus pais eran fidalgos e deles herdou a terras que posuía. O seu oficio foi o de soldadeira, muller que estaba adscrita á corte e que recibía soldada polo seu traballo de cantante ou bailarina.
Como soldadeira, María Balteira frecuentou as cortes de Fernando III e Alfonso X e debeu acadar o seu máximo apoxeo arredor do 1260.
Contra ela escribiron 15 cantigas de escarnio dez autores, entre eles o propio rei Alfonso X. Achácanlle todas clase de vicios: xogar ós dados , desplumar á xente, transmitir enfermidades, relacións sexuais de todo tipo con clérigos, escolares, xograres,...
O feito de que se lle dea tanta importancia, debe levarnos a sospeitar que, a pesares da súa vida desordenada, foi muller de peso nunha época na que o papel da muller era pouco relevante.