• Coller un figo verde, partilo polo talo e apretalo para que bote sobre a verruga unha gota do leite que segrega. Repítese 3 ou 4 veces ó día durante 9 días.
• Búscase celidonia, pártese polo talo aprétase e déixase caer sobre a verruga unha gota da substancia de color butano que segrega. Repítese varias veces ata que se seca.
• Cóllese un pouco de esparto e ponse a macerar en auga durante 9 días, logo úntanse as verrugas con este preparado.

• Cóllese o pelo de espiga do millo e déixaselle secar. Dende que esté seco cócese nun cazo con auga, cólase e bébese varias veces ó día.

• Faise unha infusión con rabos de cereixa secos e tómase varias veces ó día
• Cando se teñen problemas para ouriñar cócense raíces de bambú con auga e tómase en infusión.
• Cócense follas de malva en auga e con esa auga moi quente fanse baños de asento; o alivio non se fai esperar.

VOLVER

• Cócense follas de malvas en leite e cando están temperadas colócanse sobre o furúnculo e tápanse cun trapo.
• Quéntase un casco de cebola en aceite e ponse temperado sobre o furúnculo tapándoo cunha venda.
• Á folla de chantaxe bótaselle un pouco de aceite de oliva e ponse a quentar derriba da prancha da cociña. Cando ten a calor necesaria ponse sobre os furunchos e tamén pode servir para os uñeiros.
• Quéntase pelica de unto e o máis quente que se aguante ponse enriba do furuncho.
• Quéntase pan de cobra derriba da cociña e colócase sobre o furuncho o máis quente posible.
• Cocer pan con leite e espolvorearlle azafrán; facer unha cataplasma e aplicala ben quente entre dous panos no furuncho.
• Colocar derriba do furuncho unha cataplasma quente de salvado cocido.

• Faise unha infusión de herba Luísa e tómase varias veces ó día.
• Faise unha infusión de ruda e tómase unha vez ó día.
• Na época do verán recolle-las flores de manzanilla e poñelas a secar, metelas en frascos e en lugar seco e fresco; despois utilizar en infusión para as dores de barriga e estómago.
• Tomar unha infusión de menta.
• Cando ós nenos pequenos lles doe a barriga refrégaselles con herba de ruda fritida en aceite de oliva.

VOLVER

• Férvese unha cunca de leite cunha folla de verza. Cóase, adózase con mel e bébese quente dúas ou tres veces ó día.
• Cócense laranxas bravas con mel. Cando estean ben cocidas, cóase e bébese o líquido varias veces ó día.
• Cómense cebolas fritidas en aceite de oliva con dúas culleradas de mel.
• Faise unha infusión con mofo de carballo e bébese varias veces ó día.
• Infusión de gromo de pino tomada varias veces ó día.
• Engadir a un vaso de leite fervido, unha copa de coñac e unha cullerada de pingo. Tomalo no momento de irse á cama.
• Poñer a ferver follas de eucalipto en auga, cerra-las portas da cociña e respirar o vapor que desprende durante dúas ou tres horas.
• Tomar infusión de flor de bieiteiro.
• Fanse cataplasmas de sebo de carneiro derretido sobre un papel de estraza e ponse sobre o peito.

• Facer gárgaras de infusión de manzanilla que suavizan, calman o picor e alivian a inflamación.
• Póñense a ferver nunha pota con auga follas e sementes de eucalipto; cando ferve, cunha toalla por riba da cabeza, respíranse eses bafos. Canto máis tempo aguantes máis rápido se che aclarará a gorxa.
• Cócese un limón partido en dúas metades durante moito tempo. Quítase o limón, engádeselle unha ou dúas culleradas de mel de abella (se pode ser de eucalipto) e tómase dúas ou tres veces ó día sen esquecer tomalo á noite.
• Facer gárgaras cunha infusión de follas de chantaxe é bo para a afonía e para a amigdalite.
• Mestúrase o zume de media cebola, o zume dun limón e dúas culleradas de mel. Cócese ó baño María, cóase e tómanse tres culleradas sopeiras cada tres horas.
• Cócense nove follas de eucalipto nun litro de auga con tres culleradas de mel. Mentres se coce hai que rezar nove Avemarías. Cando se acabe de rezar, cóase e fanse gárgaras.

VOLVER

• Tomar infusións de ruda.
• Cando os bebés padecen estreñimento, introdúceselles polo ano un misto untado en aceite.
• Como purgante podemos utilizar auga de carabaña.
• Cocer unha vexiga de porco en auga e utilizar aquela auga para facer lavativas unha vez ó día durante dous días.
• Tamén se poden facer lavativas con auga fervida cunhas gotas de aceite.
• Cando as vacas están estriñidas, cócese un quilo de trigo durante moito tempo con aceite e iso cébaselle á vaca.

• Fritir un allo en aceite de oliva e poñer este aceite na ferida o máis quente que se aguante.
• Coller da corte arañeiras das máis espesas, quitarlles un pouco o po e poñelas sobre a cortadura, vendando despois por riba.
• Untar follas de chantaxe con aceite e quentalas sobre a prancha da cociña. Poñelas sobre a ferida o máis quentes posible e ir cambiándoas cando arrefríen.

• Coller un ramo de ortigas bravas e golpear con elas unha e outra vez a zona contendo a respiración.
• Débense machacar uns dentes de allo e aplicar esta pasta na zona afectada.
• Poñer a macerar romeiro con alcohol e con cenoria (dous días) e friccionar coa man no lugar afectado.

VOLVER

• Cocer follas de carballo con sal e vinagre e lava-los pés coa auga.
• Cando os calcaños están agretados polo frío, quéntase sebo de carneiro derrretido e úntase como se fora unha crema.

• Mesturar verza rallada con catro culleradas de mel, estende-la pasta sobre un pano de algodón e coloca-la cataplasma sobre a zona que está inchada. Suxétase cun pano atado sobre a cabeza. Hai que cambia-la cataplasma cando se quenta o pano.

• Poñer a cocer en auga follas e flores de herba do hortelán e utiliza-la auga para lava-las zonas afectadas por psoriase.

• Nunha tixola bótase aceite de oliva e un dente de allo cortado á metade e posto co corte cara a tixola. Déixase quentar moi pouco tempo e cando arrefríe, quítase o allo e cun pouco de algodón móllase no aceite e ponse no oído.
• Botar no oído unhas gotas de leite de muller.
• Quéntase aceite de oliva a unha temperatura moderada, bótanse unhas gotas no interior do oído e logo cúbrese cun algodón ata que calma a dor.

VOLVER

• Frotar na picadura con follas de mexacán.
• Frotar na picadura con herba do infante dicindo: "Infantín, infantón, líbrame deste ortigón".
• Frotar con menta.

• Cocer ortigas en auga e lava-la zona afectada con esta auga.
• Asar cebola e aplicar sobre as frieiras.

• Frótase a picadura con cebola e un pouco de vinagre.

• Frítense unhas follas de silva do mar, bótaselles un ovo batido, faise unha tortilla e cómese.

VOLVER

• Poñer na fronte arandelas de pataca cruda e atalas cun pano.
• Borras de café envoltas nun pano e colocadas derriba da fronte.

• Lavalas cunha infusión de flor de bieiteiro.
• Lavalas cunha infusión de follas de eucalipto.

• Cócense unhas follas de nogueira en auga e utilízase esa auga para lava-las feridas. Despois úntanse con mel.

• Lava-los ollos cunha infusión de manzanilla varias veces ó día.

VOLVER

• Póñense panos mollados en vinagre con sal para que chupen a inflamación.
• Facer unha mestura de bula de vaca con leite e logo poñer unha cataplasma desta mestura derriba do hematoma.
• Unta-lo hematoma con aceite de oliva.
• No momento de leva-lo golpe poñer xeo envolto nun pano.

• Tomar unha infusión feita con xebra ou mostaza negra.

• Poñer sobre a queimadura arañeiras.
• Ponse derriba de queimadura unha cataplasma feita con pataca cruda rallada.
• Cocer follas de lirio e lava-la queimadura con esta auga.

• Botar sobre a pel a tona do leite.
• Poñer arandelas de tomate.

VOLVER

• Botar media cullerada de anis verde nunha cunca de auga; fervelo durante dous minutos; colalo e tomalo despois das comidas.
• Tomar infusións de ourego con mel.

• Ferver en dous litros de auga un puñado de manzanilla, un puñado de flor de bieiteiro e un puñado de cola de caballo. Tapa-la cabeza cunha toalla e respira-lo vapor que desprende durante cinco minutos.

• Mestúrase pingo con leite e tómase unha vez ó día.
• Buscar ortigas, lavalas e cocelas suavemente ben tapadas, coar e ir bebendo pouco a pouco antes de cada comida ou entre horas.
• Beber auga da fonte do ferro do San Estevo do Ermo (San Cosme de Barreiros). Debe beberse entre once e quince días, sempre en número impar. Esta é unha fonte de auga potable de cor alaranxada, polo seu alto contido en ferro, coa particularidade de que ten moi pouco caudal pero non varía coas estacións do ano.

VOLVER

• Envólvese un puñado de herbas de trebol salvaxe (o que medra na beira do mar e ten unha flor malva) e durante o día ponse o envoltorio ó lado da pel das nádegas e pola noite métese o envoltorio debaixo da saba. Débese facer nove días seguidos.

• Tómanse infusións de flor de toxo.

• Prepárase unha infusión de follas de noguiera secas. Cólase e tómase un vaso desta infusión tódolos días.

• Faise unha infusión de ortigas, cóase e tómanse dous vasos ó día.

• Ponse no lugar afectado unha moeda de cobre e sobre ela un vaso coa boca para abaixo. Cando o vaso fai ventosa déixase así ata que perde de facela. Mentres o vaso está facendo ventosa dise o seguinte rezo:

"Oh Señor, pola túa vontade, axúdanos a quita-la enfermidade".

VOLVER

• Ponse derriba da mesiña de noite unhas arandelas de cebola nun prato e ó respirar isto alivia a tose.
• Ponse nunha tixola salvado ou area e quéntase o máis posible, despois métese nun saco atado, colócase no peito toda a noite, á mañá seguinte estarás moito mellor.

• Cocer cinza de leña en auga e mete-lo dedo nove veces (meter e sacar) nesa auga o máis quente posible.

• Poñer na cabeza unha toalla dobrada e enriba un vaso con auga fría, cando esta auga se vaia quentando hai que cambiala por outra fría.

• Frótase un anel de ouro cun pano de la e ponse o anel sobre o tirizó para que se queime.

• Para que as vacas recuperen enerxía tralo parto, dáselles un litro de viño con azucre.

VOLVER

• No San Estevo de Ermo (en San Cosme de Barreiros) hai como unha pequena poza entre as rochas coa lenda de que se tes fe no santo e vas alí; mollas un pano na auga da fonte; frotas con el a zona que tes enferma e déixas o pano atado nunha das árbores que rodean a fonte, curaranse as túas doenzas.

• Encomendarse a San Estevo da Pagá . Ir á capela do santo (en San Cosme de Barreiros) e facer coa imaxe tres cruces no corpo: unha na fronte, outra na boca e outra no peito, ó mesmo tempo que se reza esta oración:

"Cristo vive, Cristo reina,
Cristo te libre de mal morir,
San Estevo da Pagá
Che quite a enfermidade
e che poña a "sanidá"
polo poder que Deus ten
e a Virxe María. Amén".

VOLVER

• A persoa séntase no chan coas pernas estiradas, cruza os brazos por diante e outra persoa cóllelle as mans por detrás e apoiando o xeonllo nas súas costas, tira ata que lle estalan tódolos ósos.

• Para sacar espiñas de ourizos chantadas na pel, cómpre coller cera dos oídos; poñela sobre as espiñas e darlle suavemente co dedo ata que saian.
• Para sacar espiñas de figos chumbos cravadas na pel , bótaselles cinza de leña (das cociñas de leña).

• Tomar antes de deitarse unha infusión feita con flores de mapoula.

Se tes sarna nas mans, úntalas con aceite e xofre e pon unhas luvas de algodón. Repite a operación as veces que sexan necesarias.

• Utilizando sambesugas para chupa-lo sangue malo.

VOLVER

• Metelas en auga morna con sal gorda tódalas noites e despois camiñar pola praia, na area seca, o primeiro día dez minutos; o segundo, vinte e así ir aumentando de dez en dez.

Aparte dos remedios para cura-las enfermidades contáronnos outra serie de receitas , trucos e oracións para as máis diversas cousas:

• Para espanta-las moscas cravar en medio limón, pola parte carnosa cravos (especie).
• Para espanta-las pulgas dos cans botar loureiro onde durmen e as pulgas, como non lles gusta este cheiro, foxen.
• Para evitar que as meigas entren na casa póñense picos nas chemineas así como teñen medo a picarse non entran.
• Para contrarresta-lo efecto das meigas levar un dente de allo no peto.
• Para espanta-las meigas, a noite de San Xoán, saltar unha fogueira un número impar de veces dicindo:

"Á fogueira de San Xoán
para que non morda
nin cobra nin can."

• Para mellora-lo cutis poñer pétalos de rosa en auga e deixalos fóra a noite de San Xoán. Pola mañá coar e lavarse con esa auga, poráseche un cutis envexable.
• Para espanta-la tormenta poñe-los aparellos de face-lo pan frente a ela e rezar estas oracións:

"Santa Bárbara bendita
que no ceo estás escrita
garda pan e garda viño
libra xente do perigo."

"Santa Bárbara doncela
líbranos dun lóstrego
e dun raio malparado.
Xesucristo está encravado
na ara da cruz.
Pai Noso que estás nos ceos … amén Xesús."

• Para que unha persoa se namore de ti hai que coller herba de namorar, que medra na beira do mar, e meterlla no peto á persoa que che interesa.
• Para adiviña-lo porvir ponse unha clara de ovo á intemperie a noite de San Xoán e á mañá seguinte, antes de que saia o Sol obsérvase a forma. Se ten forma de barco quere dicir que vas embarcar, con forma de cruz que alguén vai morrer, etc.
• Cando alguén está agonizante rézase esta oración:

"¡Oh! San josé,
padre adoptivo de Jesucristo
verdadero esposo de la Virgen María,
rogad por nosotros
y por los agonizantes en este día".

• Cando se perde algo rézaselle un responso a San Antonio de Padua:

"Si buscas milagros mira
muerte y error desterrados
demonio y miseria huídos
leprosos y enfermos sanos.

El mar sosiega su ira
redímense encarcelados
miembro y bienes perdidos
recobran mozos y ancianos.

El peligro se retira
los pobres van remediados
cuéntenlo los socorridos
díganlo los paduanos.

El mar sosiega su ira…

Gloria al Padre
Gloria al Hijo
Gloria al Espíritu Santo.

El mar sosiega su ira…

Ruega a Cristo por nosotros
Antonio divino y santo
para que dignos así
de tus promesas seamos. Amén."