O MUÍÑO DE CELEIRO
por Fátima Barrera López 1º ESO. Xuño de 2004
Recorrendo o territorio galego podense atopar moitos
muíños (aparatos movidos pola forza da auga, do vento ou por enerxía eléctrica)
que serven para moer trigo,millo...
Este muíño funcionaba mediante a forza que ten a
auga dun río, ese río chámase “Masma”.
O muíño foi construido aproximadamente fai 200
anos. Gracias a él moita senté do pobo tiña traballo. Ou ben traballaban no
muíño ou ben traballaban nas
terras do dona deste.
A forma de pago
que había era a “maica” (intercambio) e o que se lle daba o muiñeiro
era un neto (720 g. de millo e 520 g.de trigo) por ferrado moído, (16 kg. de
millo ou 14 kg. de trigo).
Había catro muíños, dous de trigo e dous de millo.
A sente que ía alí tiña que esperar moitas horas
e as veces dìas. Para facer un pouco menos pesado o caso de ter que
esperar tanto tempo, alí
cantaban e bailaban.
Os elementos de transporte, que naquel tempo eran os
animais, atabanse nunha corte chamada “corte das burras” xa que poloo xeral
eses eran os animais utilizados e
tamén tiñan que esperar.
Corte das burras
Neste muíño ademais de haber isto , tamén había
unha turbina que xeneraba enerxía
eléctrica para o pobo e para os poibos dos
arredores: Vilamar, Cabarcos, San Xusto e Gondán.Nas casas
non había contadores, polo tanto a senté non reparaba en usar a luz aínda
que fora moito o consumo ou pouco, tiñan que pagar o mesmo. Debido a isto o
dono do muiño pasou por unha crise económica e decidiu serrar so a
electricidade para consumo propio.
¿CÓMO
FUNCIONABA O MUÍÑO?
A auga do río chegaba ata o muíño por unha canle.
Parte da canle pola que
chegaba a auga o muíño
Pedra
do muíño
Maquinaria do muíño
A
fariña recollíana as persoas que estaban a traballar alí, e antes de ser
devolta ós seus donos cobrábase o
acordado.