| |
Editorial
¿POR
QUE? Porque "estamos no cu do mundo pero
temos forza abonda para tronza-lo universo",
como dixo alguén do movemento bravú;
porque queremos promocionar e coñece-la
nosa comarca e o noso centro e porque, en fin,
tamén queremos coñecernos un chisco
mellor a nós mesmos, hoxe nace esta revista.
A iniciativa, que xa rondaba a mente dalgúns
e algunhas, partiu do Departamento de Orientación;
nomeouse un coordinador, organizáronse
as seccións e os responsables, tanto entre
o profesorado como entre o alumnado para recoller
material e...
¿E
OS CARTOS? Aquí estaba a nai do año:
non tiñamos un peso, pero o Concello déuno-lo
primeiro empurronciño; logo viñeron
outros máis modestos, porque nos convertemos
temporalmente en "esmoleiros" pedindo
pola vila adiante. Non se retrase xa máis
o noso agradecemento a todos aqueles que aparecen
nas páxinas de publicidade (era o único
que podiamos ofrecer); e ós que non están,
que non se esquezan que este proxecto vai ter
longa vida...
O
NOME: Ó principio as musas non parecían
estar da nosa parte e non se nos ocorría
moita cousa convincente; despois xurdiu CAMBALLÓN.
COM, un nome que tiña a virtude de resumir
ben o que pretende ser esta revista: unha ponte
entre a tradición (O Camballon é
un nome de lugar único na toponimia maior
galega) e a modernidade das novas tecnoloxías.
¡E por riba rimaba..!
¿CENSURA?
A única censura foi a da orixinalidade
e unha calidade mínima nos traballos, pero
tamén, por suposto, aquela que ten que
ver co respecto a tódalas persoas, ¿ou
isto non é un centro de ensino?
O
RESULTADO: As cousas foron feitas a fume de carozo
e xa se sabe que xente nova e leña verde
todo é fume...; así e todo, velaí
vai o primeiro (esperemos que de moitos) Camballón.com.
A colaboración xeral foi magnífica
e debemos moitos agradecementos (demasiados para
o espacio que temos), así que dádevos
todos e todas por aludidos, é de xustiza.
Seguramente as páxinas que seguen poderían
ser mellorables, máis atractivas, máis
orixinais, máis didácticas..., pero,
en fin, sabede que empeño firme e sincero
non nos faltou. Agora nós xa calamos, vosa
é a palabra.
|
|