Nós recomendamos a...
Lupe Gómez

Lupe Gómez: Poesía fea, Ed. Noitarenga, 2000.

Gustaríame recomendar este libro a todos aqueles que teñades unha visión errada do que é a poesía e tamén ós que non. A obra está composta por unha serie de breves poemas de entre tres e oito versos, nos que o principal tema que se pode apreciar é o amor, o amor que a autora sente polas cousas, pola vida, expresado tanto facendo gabanzas delas, como criticando sen ningún reparo aquelo que as destrúe, as dana: "Este libro titúlase Poesía Fea contra o bonito, o doce, o que non ten forza. Contra a cultura da imaxe, tan hipócrita e horrible e falsa" -dinos na introducción.
De comezo, a forma de expresarse pode parecer un tanto bruta, pero é en realidade como son as cousas e como as deberiamos de dicir todo o mundo. Ela quérenos facer ver, sentir a rabia que a posúe fronte a determinados temas e opino que non se pode expresar mellor. Defende argumentos que lle preocupan, vese que ten moi claro o que quere, pensa e opina sobre a sociedade, a muller e os seus problemas:

Obsérvase, séntese claramente o amor que ten por Galicia , a súa terra natal e como a defende polos catro costados, pero fai coa crítica da nosa sociedade, amosando o hipócrita que é e o mal organizada que está. Intenta, con estas críticas, dicirlle ó mundo o equivocado que está e como o empeoramos todo, cada día máis, sen intentar melloralo, nin sequera falamos ou nos rebelamos nos momentos máis oportunos. Quere con isto espertar á xente, dicir que todo é unha farsa e que hai que loitar polo que se quere.
Vaian outros dous exemplos do que digo para abrir boca:

Ana Rouco
(4º de ESO)