|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
INTERIORES PARTE I: AQUÍ DURMIMOS (é o que ten
facer a reserva por Internet)
|
|
|
Aquí
tedes a primeira noite da nosa aventura no hotel de Bourdeaux.
María, sentímolo moito pero esta foto había
que incluíla (prohibíranos poñela).
|
|
|
Algún
que outro recibiu chamadas dunhas "misteriosas francesas",
pero que quede claro que nós non tivemos nada que ver
(he, he!). Jose, non te preocupes, ao final acabaches triunfando
coas de Valga.
|
|
|
ANIVERSARIO
FELIZ !!!!
A festa sorpresa que lle fixemos a Silvia non
ten prezo para todo o demais...
|
|
|
Onde
haxa festa, aí está María. Non perde
unha, he, he!
Silvia, non te acostumes que non vai ser así todos
os anos.
|
|
|
Vaia
desorde tiñamos montada nas habitacións!!!
Iamos para divertirnos, non podiamos perder o tempo en simplezas
(que quede claro que a habitación puxémola así
para a foto, en realidade somos xente respectable, he, he!)
|
|
|
A
maior parte das noites ceamos no hotel e acabamos por collerlle
cariño ao tipo de Recepción; era tan guapo...
e, para ser francés, simpático e todo. Cando
volvemos?!?!?!?
|
|
| |
|
| |
|
|
| |
INTERIORES PARTE II: E AQUÍ
FIXEMOS AS RESERVAS PARA A PRÓXIMA VIAXE...
|
|
|
|
Aquí
temos a primeira típica foto diante dun monumento
(destas temos moitas), en Fontainebleau
(que non "Montanebleau", como dicían
algúns).
Era aínda o primeiro día: Valga versus
Cruces, xa nos mesturariamos máis...
|
|
|
Ai,
se o can falara... |
|
|
Ten
uns xardíns fermosísimos, nada que envexarlles
aos de Versalles, que, aínda que non fomos porque
non tiñamos tempo, din que son bonitos; perfectos
para pasear da man d@ teu/túa namorad@. (Gustaríalle
a Adrián que Tania fose a súa namorada).
|
|
|
Esta
é a segunda típica foto diante dun monumento.
Como xa dixemos, destas hai moitas. Neste caso o monumento
é o castelo de Blois.
Nesta foto do último día da nosa aventura
xa estamos máis mesturados cos nosos colegas
de Valga (hai que dicir que, no fondo, son boa xente).
|
|
|
Esta
escaleira que vedes ao fondo, segundo María (a
profe de francés), é moi famosa, pero
ninguén a coñecía de nada.
O caso é que fixemos esta foto porque dixo iso
e había que quedar ben...
|
|
|
A
estes franceses íalles o dourado e o grande. Adrián
comprobou que é posible que Papá Noel baixara
pola cheminea. Andaba buscándoo pero esqueceu que
só traballa no Nadal. |
|
|
Terceira
foto diante de monumento, aquí
Azay-le-Rideau.
A verdade é que o castelo pagaba a pena, pero
despois dunha semana, aínda que María
non paraba de dicirnos que durmiramos, hai que recoñecer
que estabamos cansos e durmidos (as caras dino todo).
|
|
|
Como
se pode comprobar, chovía. Gloria, unha muller
moi precavida, levara o paraugas, pero, por desgraza,
non todos tivemos a mesma sorte. De Adrián (o
do chuvasqueiro) mellor non dicir nada.
|
|
|
Este
castelo é pequeniño, chusquiño,
no medio dunha illa, como de conto (nada que ver co
da Bela Durminte de Disney); en fin que nos gustou moito
e non o dicimos para quedar ben, é certo.
|
|
|
Nenos,
comportádevos, que estamos nun castelo. Esta
xente, que pouco seria é!
Que paciencia!!! Pobres profesores... o que hai que
aguantar!!
|
|
|
|
|
|
|
Diego
Gómez, Cristina Iglesias, Tania López
e Gloria Viz.
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
