Na "Autopoética" a poeta di identificarse cun unicornio, animal mítico e utópico definido como "un bicho teimudo, feminino e desexable". Neste texto, que a autora considera aínda vixente, aparece tamén outro elemento fundamental da súa poesía: a figura do pai, comprometido ideoloxicamente co marxismo. En xeral, os poemas tratan os temas da morte e do amor, principalmente:

Ilustración de Kontxen Vicente

Espida para morrer   baixei ós vales. Morrer ferida do raio oblicuo dun ollo Por soga os seus cabelos uns beizos por mortalla por cadafalso un leito e un alma de rapsoda para vestir cariátides (de "No val das lavercas")

Tamén podemos atopar xa a presencia de paxaros, que van ser un elemento moi importante no libro Flor de tan mal xardín:

Así mesmo, podemos observar a escasa presencia de signos de puntuación, só se empregan puntos suspensivos e interrogacións.

aínda que tamén fala da morte, non por falta de vitalismo senón porque é un elemento presente de xeito constante na vida de tódalas persoas e do que é imposible fuxir: Pero non atopo xeito de sandarlle / a tanatofilia ós meus versos.

As pombas tamén teñen importancia na súa obra porque son ambivalentes nas súas connotacións; por un lado, son fermosas, tenras, femininas, pero tamén poden chegar a ser crueis:

O libro presenta altas doses de ironía e usa unha linguaxe renovada, que se quere afastar dos tópicos masculinos. Non utiliza nin métrica nin rima. Emprega guións e comas pero segue presente a ausencia de puntuación, en sentido estricto, nesta obra.

Tal e como se observa nestes últimos versos, son varios os poemas que reflicten tres idades distintas da voz poética, asociadas cos elementos anteriores: a etapa da aldea, do colexio de monxas e a da xuventude e matrimonio. A este respecto sinala Olga Novo: "O mar é escuma e lique de dentro. O monte é femia. A aldea é sempre o lugar da maxia e o lugar do corpo".

Son frecuentes a figura da nai e da nena que está empezando a coñecer o mundo rural, un mundo por veces estático e pechado que marca unha serie de pautas fixas para o comportamento das mulleres.Tamén aparece unha visión negativa do amor e certa dose de pesimismo:

Formalmente, nestes poemas destaca a técnica do fragmentarismo, os versos obscenos ou as referencias mitolóxicas. Tampouco emprega rima nin métrica e hai unha escasa presencia de signos de puntuación.