Xesús Ron é membro do grupo de teatro Chévere desde 1987. Das inquedanzas de Chévere nace a Sala Nasa en 1992, en Santiago, un espazo autoxestionadao para a liberdade creativa.
Pola Nasa pasan espectáculos de todo tipo: rock, hip-hop, teatro, cabaret e outros espectáculos escénicos e audiovisuais. A Nasa xa é un punto de referencia para a vangarda da cultura galega onde conviven diferentes culturas, linguaxes e artes.
O grupo Chévere defínese pola liberdade e a variedade, e desde o seu primeiro grande éxito -Río Bravo- até hoxe, o seu espírito revolucionario e desinhibido son unha referencia central para a escena galega contemporánea.

Representación de Río Bravo

Que é para ti a creatividade?

É moi difícil chegar a unha definición concreta do que é a creatividade. Dalgunha maneira pódese definir como esa canle de expresión entre o que para ti son as cousas máis privadas e as viviencias máis colectivas. Compartir as túas inquedanzas cos demais esperando unha resposta.

Consideras que vivimos nunha sociedade creativa?

A verdade é que non demasiado, e cada vez menos. Penso que cada vez é máis difícil expresarse creativamente. Vivimos nunha sociedade de masas onde cada vez o individuo ten menos valor, e ao perder este valor tamén se perden eses matices que aportan creatividade. É unha sociedade que ten poucas canles para compartir cousas.

Ti consideraste creativo? Eu penso que a diferencia entre unha persoa que se adica ás artes e unha que non é que tratamos de vivir creativamente. A vida "normal" non che permite isto. Penso que hai xente que ten dificultades para vivir creativamente a causa do traballo, das dinámicas laborais... Unha persoa de 25 anos que ten unha hipoteca de 30 anos teno

difícil para vivir creativamente. Son detalles pero contribúen a que vivas menos o momento e vives nun futuro que nunca chega.

Cal é a situacion do teatro actual?

Desde hai 50 anos fálase da crise do teatro, pero o teatro segue aí, e segue tendo algo propio e único: é a única arte que ocorre en tempo real, nin antes nin despois, no momento en que hai alguén mirando. É a arte que se reservou o dereito á liberdade. O teatro segue tendo unha gran vitalidade, e ademais é máis dinámico e cultural.

Pensas que hai diversidade na cultura teatral ou pola contra téndese, como a mesma sociedade, a unha uniforme globalización?

O teatro é libre pero tamén hai teatro que se fai como unha tendencia comercial. Por suposto o teatro vive das cousas que preocupan á sociedade.

Onde sitúas o teatro galego?

Ao vivir nunha cultura subordinada e ser expresión dunha lingua minorizada, ten uns problemas propios e carácterísticos. É un teatro moi recente, foi crecendo a partir dos 80 e 90 e agora non vive un gran momento. Vivimos nun proceso de estancamento e a principal causa disto é que o teatro non interesa a ningunha administración pública desde hai dez anos.

Pensas que este xénero está suficientemente valorado?

Non, en Galiza non o está, pero avanzamos.. En parte porque aquí as administracións non o valoran, pretenden controlalo, e o teatro non se pode controlar.