Jesús Tusón: Mal de linguas, Edicións Positivas, 1990, 138 páxs.
(Traducción do catalán de Xulio Sousa).

O feito de que todos sexamos usuarios das linguas fai que, con frecuencia, opinemos sobre elas coma se fosemos uns expertos na materia; así, é habitual escoitar que hai linguas fáciles e difíciles, doces e brutas, con moito léxico e con pouco léxico, etc. Estes e outros prexuízos lingüísticos son analizados neste interesante libro por Jesús Tusón, profesor de Lingüística na Universidade de Barcelona, que conclúe que é necesaria unha nova educación lingüística porque, do contrario, moitas linguas acabarán morrendo e con elas parte do patrimonio cultural ó que pertencen.

Trátase dun manual de consulta, xa abondo específico, que, como se indica no título, vai repasando a situación da lingua dende a latinización ata a guerra civil, despois dunha serie de consideracións teóricas e metodolóxicas previas. Analízanse con bastante detalle cada unha das etapas, cuestionando por veces tópicos relativamente estendidos. Convén estar familiarizado con conceptos básicos de sociolingüística.

Daniel Romero e Isabel Vaquero: Da periferia á rede. Internet en Galicia. Lingua e contidos, editado por Xerais, 2001, 419 páxs.

Este libro trata de analizar a situación da nosa lingua no mundo de Internet, para así abrir un debate do que poidan xurdir propostas fructíferas para o futuro. Despois de varios capítulos de contextualización, estudian a lingua e os contidos en termos xerais e mais nos ámbitos particulares da Administración pública, o ensino, a empresa, os medios de comunicación, as organizacións sociais e as industrias lingüísticas e culturais. Aínda que os datos que nos fornezan xa non estean, inevitablemente, actualizados, as tendencias que se observan son, cando menos, preocupantes.

Xesús González Gómez: A lingua secreta, editado por A Nosa Terra, 2002, 266 páxs.

Nesta novela, en boa medida autobiográfica, o narrador vainos contando de xeito alternativo as vivencias dun neno que vive na Rúa e máis do seu pai, recluído cando era mozo nun campo de concentración. O neno descobre que na súa aldea hai unha "lingua secreta" (o galego), que non é a súa lingua habitual, pero pola que se sente irremediablemente atraído e con ela medrará mesmo cando teña que marchar cos seus pais para Barcelona.

Varios autores: Longa lingua. Os contos da Mesa, editado por Xerais, 2002, 167 páxs.

Este libro de relatos naceu por iniciativa da Mesa pola Normalización Lingüística, que lles propuxo a 18 narradores e narradoras socios desta entidade que escribisen un conto no que se reflectise algunha das caras da situación lingüística que vivimos hoxe. O resultado é tan diverso como os autores, que son Xavier Alcalá, Marilar Aleixandre, Fran Alonso, Xurxo Borrazás, Paula Carballeira, Ramón Caride, Uxía Casal, Henrique Dacosta, Lois Diéguez, Ánxela Gracián, Agustín Fernández Paz, Bieito Iglesias, Manuel Núñez Singala, Román Raña, Suso de Toro, Xelís de Toro, Xosé Vázquez Pintor e Luísa Villalta.

Xosé Henrique Costas: Guía das linguas de Europa, editado por Edicións Positivas, 2002, 181 páxs.

Esta guía dános unha información básica sobre cántas linguas hai en Europa, ónde se falan, o seu número de falantes, a súa familia lingüística, o seu grao de vitalidade,... Ademais facilítanos unha relación de webs sobre linguas que non teñen, polo menos neste momento, estado.