COMPOSICIÓN E PROPIEDADES A cervexa é un líquido natural que se obtén pola fermentación controlada de infusións de cereais xerminados, como o trigo, o millo, o arroz e, sobre todo, a cebada, coa adición aromática e amarga do lúpulo. A cervexa é refrescante debido ó seu amargor e brillantez. Ó mesmo tempo é tónica, diurética, contén 55 graos de alcol como media e é relaxante, xa que o lúpulo ten propiedades sedativas. Ademais do pracer do seu sabor, aporta hidratos de carbono, proteínas, sales rninerais ( boas para a circulación sanguínea) e vitaminas B-12, de propiedades antianémicas, B-2, que facilita a dixestión e B-1, que axuda á asimilación dos glúcidos. PROCESO DE ELABORACIÓN O primeiro paso é a conversión da cebada en malta: límpase a cebada,
almacénase en silos e vértese nunha cuba, onde se remolla con auga,
de xeito gue absorba certa cantidade da mesma e se produza nos seguintes días a
xerminación da cebada. Esta dura uns oito días, e a semente desenvólvese no interior do
gran; nese momento empézase a denominar malta verde. Logo dun reposo de varias seaanas, o
seguinte paso é moer a malta e misturala con auga quente nunha caldeira de cobre, o que
se coñece como empastado. Despois de varias operacións previas, a súa temperatura
elévase a 75º C, co que os compoñentes da malta disólvense e pasan á auga. Así
obtense un caldo doce chamado mosto. Este filtrase e pásase a unha caldeira de cocción
na que ferve co lúpulo, operación que dá sabor ó
líquido. Unha vez máis, este mosto vólvese a levedar xunto coas formentos que
transforrnan o azucre en alcol e gas carbónico. Agora é cando a cervexa adquire o seu
brillo, perfume e parte do seu gusto. Tras o levedado esta cervexa xove pasa entre dúas
semanas e un mes en enormes recipientes. Vólvese filtrar, almacénase en recipientes de
aceiro inoxidables e de aí pasa á botella. O envasado lévase a cabo a presión para
preservar o gas carbónico da cervexa. AGUSTÍN BLANCO PIÑEIRO. NOTA: ARANDOCEDO recomenda o consumo responsable. |