SALINIDADE  E

 CONDUCTIVIDADE

A auga natural non é unha substancia pura se non que se pode considerar unha mestura de varios compoñentes:

1. Auga pura

2. Substancias en disolución, de dous tipos:

2.1. Sólidos disoltos, principalmente sales.

2.2. Gases,  principalmente  CO₂ e O₂

3. Sólidos en suspensión (materia orgánica, arxilas, etc.)  e que enturbian a auga.

A catidade total de sólidos disoltos chámase sólidos totais en disolución (TDS) e se expresa habitualmente en gramos por litro de auga (g/l) ou %0 (tanto por mil).

No caso de que esteamos a falar de auga do mar ou de zonas onde se mestura ca auga doce (esteiros, lagoas litorais, etc.) a cantidade total de sólidos disoltos se chama salinidade.

DETERMINACIÓN DA SALINIDADE

Para determinar a salinidade ou TDS nunha mostra de auga hai tres procedementos básicos:

1. Método físico: mídese un volume coñecido de auga, se filtra para eliminar os sólidos en suspensión e se fai evaporar. Pesanse as sales precipitadas.

É puco preciso, especialmente para salinidades baixas.

2. Análese volumétrico: determínase a cantidade de cloruros por valoración con AgNO₃ e cromato potásico como indicador. A partir de ahí se calcula a salinidade total.

É preciso para a salinidade xa que existe unha proporción constante entre os cloruros e os demáis sólidos en disolución na auga do mar.

3. Conductividade. É un método cómodo e preciso, sendo o máis utilizado.

A CONDUCTIVIDADE ELÉCTRICA

A conductividade eléctrica e a facilidade ca que un material permite o paso dunha corrente eléctrica. No caso dos sólidos depende de que posuan electróns libres (por exemplo nos metais), mentres que nos líquidos se debe a presencia de ións en disolución.

A auga pura (auga destilada) ten unha conductividade case nula pero se conten substancias iónicas disoltas (NaCl por exemplo) e quen de conducir a corrente eléctrica.

Ademáis a conductividade eléctrica é directamente proporcional a cantidade de ións presentes na disolución, polo que se medimos a conductividade podemos calcular a concentración de substancias iónicas presentes na auga.

A unidade de conductividade no sistema internacional e o Siemens/m (S/m) anque frecuentemente se utilizan submúltiplos como o mS/cm (o Siemens e o inverso do W, que é a unidade de resistencia eléctrica).

Para medir a conductividade se utiliza un conductivímetro que é un aparello con dous electrodos separados 1 cm entre os que se aplica unha diferencia de potencial de voltaxe constante. O aparello mide a intensidade de corrente producida e calcula a conductividade.

Pasa o rato por enriba para ver o video

Se observas a táboa adxunta verás que existe unha relación de proporcionalidade directa entre a concentración de sales, neste caso de NaCl, e a conductividade.

A cantidade de sales disoltas na auga ten unha grande influencia nos seres vivos, por esta razón a conductividade é un dos parámetros utilizados para determinar a calidade das aguas. Velahí alguns datos:

Como xa queda dito cando nos referimos á auga mariña ou ó resultado da súa mestura con agua doce a concentración total de sólidos disoltos se chama salinidade.

Na taboa da dereita tes a composición promedio da auga do mar.

A partir da conductividade se pode calcular a salinidade utilizando a calculadora da salinidade

 Segun a súa salinidade as augas se clasifican en varias categorías como podes ver na táboa. A salinidade normal da auga do mar é en torno a 35 g/l. As augas salobres son o resultado da mestura entre auga mariña e doce procedente dos cursos de agua, situación que se da en estuarios, lagoas litorais etc.

MÁIS INFORMACIÓN

Animación interaciva da conductividade