Ver o código fonte

A arquitectura Token Ring foi desenvolvida a mediados dos oitenta por IBM. Xogou un papel moi importante no mercado das redes de área local, pero a súa popularidade descendeu enormemente en favor de Ethernet. Está baseado na Arquitectura de Sistemas en Rede (SNA), que foi a arquitectura de rede de IBM.

Token Ring correspóndese co estándar IEEE 802.5. As súas características principais son:

* Topoloxía física do cableado en estrela usando unha [http://en.wikipedia.org/wiki/Multistation_Access_Unit MAU].
* Topoloxía lóxica en anel, método de acceso de paso de testigo.
* Cableado de par trenzado apantallado e sen apantallar (Tipos 1, 2 e 3 de IBM).
* Velocidades de transferencia entre 4 e 16 Mbps.
* Transmisión banda base.
* Lonxitude máxima do segmento de cable de entre 45 e 400 metros, dependendo do cable. 

O formato básico da trama de datos de Token Ring consta de cabeceira, datos e final.


[[Imaxe:Tokenring.jpg|center]]


O hardware para redes Token Ring está baseado nunha MAU que é a que forma o anel. Unha rede Token Ring pode ter varios MAUs. O cableado que se utiliza para conectar os equipos aos hubs é STP ou UTP, aínda que tamén o cable de fibra óptica é especialmente apropiado para redes Token Ring.

== Control do sistema ==

O primeiro equipo que se activa na rede Token Ring queda designado para controlar a actividade da rede. O equipo encargado do control asegura que as tramas se están entregando e recibindo correctamente. Comproba que as tramas non circulan polo anel máis dunha vez e asegura que só hai un testigo na rede.

Cando un equipo da rede entra en liña, o sistema Token Ring o inicializa de forma que poida formar parte do anel. Esta inicialización inclue:

* Comprobación de direccións duplicadas. 
* Notificación a outros equipos da rede da súa existencia. 

O proceso de monitorización denomínase de baliza (''beaconing''):

* O equipo encargado do control envía unha baliza cada sete segundos.
* A baliza pasa de equipo en equipo por todo o anel.
* Se un equipo non recibe a baliza do seu veciño, notifica á rede a súa falta de conexión, enviando unha mensaxe que contén a súa dirección e a dirección do veciño que non lle enviou a baliza.
* A partir desta información, inténtase diagnosticar o problema e tratar de reparalo sen dividir a rede.  En moitas ocasións o hub pode quitar ao equipo que falla do anel, e así o resto da rede segue funcionando sen problema. Se non se pode realizar a reconfiguración de forma automática é necesaria a intervención manual.