O control de erros - Historial de revisións

Antonio en 14:18, 13 decembro 2008

Antonio — Sat, 13 Dec 2008 14:18:23 GMT

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba ás 14:18, 13 decembro 2008
Liña 5:		Liña 5:
	* '''Ruído por ráfagas''': Na práctica, realmente o ruído prodúcese frecuentemente por ráfagas; de forma que o erro comeza nun determinado bit e prodúcense erros aleatorios ó longo de toda unha ráfaga (conxunto) de bits.		* '''Ruído por ráfagas''': Na práctica, realmente o ruído prodúcese frecuentemente por ráfagas; de forma que o erro comeza nun determinado bit e prodúcense erros aleatorios ó longo de toda unha ráfaga (conxunto) de bits.

-	O nivel de enlace realiza o control de erros na transmisión, detectando e corrixindo os erros que se poden producir na canle de comunicacións e ofrecendo ao nivel de rede unha conexión entre equipos libre de erros.	+	O nivel de enlace realiza o [http://es.wikipedia.org/wiki/Control_de_errores control de erros] na transmisión, detectando e corrixindo os erros que se poden producir na canle de comunicacións e ofrecendo ao nivel de rede unha conexión entre equipos libre de erros.

	Para realizar o control de erros, os protocolos de nivel de enlace utilizan '''códigos redundantes'''. Podemos definir un código un conxunto de símbolos, e a codificación como a correspondencia entre un código F (código fonte ou de entrada) e outro código S (código de saída), de forma que a cada elemento de F asígnaselle un grupo de símbolos de S (Palabra). Para que o código S sexa útil a correspondencia debe ser biunívoca, recíproca e inequívoca. Por exemplo:		Para realizar o control de erros, os protocolos de nivel de enlace utilizan '''códigos redundantes'''. Podemos definir un código un conxunto de símbolos, e a codificación como a correspondencia entre un código F (código fonte ou de entrada) e outro código S (código de saída), de forma que a cada elemento de F asígnaselle un grupo de símbolos de S (Palabra). Para que o código S sexa útil a correspondencia debe ser biunívoca, recíproca e inequívoca. Por exemplo:
Liña 28:		Liña 28:
	Neste caso, a función de codificación é: ''f(A,B)=(A,B,A+B)''		Neste caso, a función de codificación é: ''f(A,B)=(A,B,A+B)''

-	Para poder realizar un control dos erros na transmisión, o código presentará unha certa '''redundancia'''. Podemos definir a redundancia como a diferencia entre a información máxima que podería proporcionar un código e a que realmente proporciona. Úsanse os díxitos que non transportan información como detectores e incluso correctores de erros. Deste xeito, para que a detección e corrección de erros se leve a cabo é preciso unha serie de bits (r bits) de redundancia. Con estes bits, a palabra código estará composta por n=m+r bits (m bits de información).	+	Para poder realizar un control dos erros na transmisión, o código presentará unha certa '''[http://es.wikipedia.org/wiki/Redundancia redundancia]'''. Podemos definir a redundancia como a diferencia entre a información máxima que podería proporcionar un código e a que realmente proporciona. Úsanse os díxitos que non transportan información como detectores e incluso correctores de erros. Deste xeito, para que a detección e corrección de erros se leve a cabo é preciso unha serie de bits (r bits) de redundancia. Con estes bits, a palabra código estará composta por n=m+r bits (m bits de información).

	O emisor incorporará un codificador que codifica as mensaxes a enviar no código necesario, e o receptor decodificará a mensaxe recibida. Con isto, o esquema de comunicación é o seguinte:		O emisor incorporará un codificador que codifica as mensaxes a enviar no código necesario, e o receptor decodificará a mensaxe recibida. Con isto, o esquema de comunicación é o seguinte:

Antonio: moveu "O Control de erros" a "O control de erros"

Antonio — Tue, 09 Dec 2008 23:00:52 GMT

moveu "O Control de erros" a "O control de erros"

← Revisión máis antiga

Revisión como estaba ás 23:00, 9 decembro 2008

Antonio en 22:59, 9 decembro 2008

Antonio — Tue, 09 Dec 2008 22:59:33 GMT

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba ás 22:59, 9 decembro 2008
Liña 26:		Liña 26:
	\|}		\|}

-	Neste caso, a función de codificación é: f(A,B)=(A,B,A+B)	+	Neste caso, a función de codificación é: ''f(A,B)=(A,B,A+B)''
		+
		+	Para poder realizar un control dos erros na transmisión, o código presentará unha certa '''redundancia'''. Podemos definir a redundancia como a diferencia entre a información máxima que podería proporcionar un código e a que realmente proporciona. Úsanse os díxitos que non transportan información como detectores e incluso correctores de erros. Deste xeito, para que a detección e corrección de erros se leve a cabo é preciso unha serie de bits (r bits) de redundancia. Con estes bits, a palabra código estará composta por n=m+r bits (m bits de información).
		+
		+	O emisor incorporará un codificador que codifica as mensaxes a enviar no código necesario, e o receptor decodificará a mensaxe recibida. Con isto, o esquema de comunicación é o seguinte:
		+
		+	[[Imaxe:Esquemacorrecciondeerros.jpg\|center\|500px]]
		+
		+	E1 é a mensaxe inicial e Ec a mensaxe inicial codificada. A causa do ruído na liña aparece: E´c = Ec+ En. Ao chegar E´c ao decodificador poden ocorrer dúas cousas:
		+
		+	* '''Que E´c pertenza ao conxunto de posibles palabras do código''': A transmisión considerase boa e a decodificación da como resultado E1.
		+
		+	* '''Que E´c non sexa unha palabra do código''': Detéctase ó erro, se este é corrixido pola lóxica do decodificador, extráese E1 . Se só é detectado, pero non corrixido, pídese a repetición da mensaxe.
		+
		+	Segundo a potencia do código, os sistemas poden detectar erros, corrixilos ou ben ámbalas dúas cousas, corrixindo algúns tipos de erros e detectando outros.

Antonio en 22:54, 9 decembro 2008

Antonio — Tue, 09 Dec 2008 22:54:29 GMT

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba ás 22:54, 9 decembro 2008
Liña 8:		Liña 8:

	Para realizar o control de erros, os protocolos de nivel de enlace utilizan '''códigos redundantes'''. Podemos definir un código un conxunto de símbolos, e a codificación como a correspondencia entre un código F (código fonte ou de entrada) e outro código S (código de saída), de forma que a cada elemento de F asígnaselle un grupo de símbolos de S (Palabra). Para que o código S sexa útil a correspondencia debe ser biunívoca, recíproca e inequívoca. Por exemplo:		Para realizar o control de erros, os protocolos de nivel de enlace utilizan '''códigos redundantes'''. Podemos definir un código un conxunto de símbolos, e a codificación como a correspondencia entre un código F (código fonte ou de entrada) e outro código S (código de saída), de forma que a cada elemento de F asígnaselle un grupo de símbolos de S (Palabra). Para que o código S sexa útil a correspondencia debe ser biunívoca, recíproca e inequívoca. Por exemplo:
		+
		+	{\| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0"
		+	!Palabra fonte (A B)
		+	!Palabra código de saída (A B A+B)
		+	\|-
		+	\|0 0
		+	\|0 0 0
		+	\|-
		+	\|0 1
		+	\|0 1 1
		+	\|-
		+	\|1 0
		+	\|1 0 1
		+	\|-
		+	\|1 1
		+	\|1 1 0
		+	\|}
		+
		+	Neste caso, a función de codificación é: f(A,B)=(A,B,A+B)

Antonio: Nova páxina: Nunha transmisión sempre se poden producir erros. A '''taxa de erros''' é a relación entre os bits recibidos erróneos e os bits transmitidos. Podemos distinguir dous tipos tipos de...

Antonio — Tue, 09 Dec 2008 22:49:22 GMT

Nova páxina: Nunha transmisión sempre se poden producir erros. A '''taxa de erros''' é a relación entre os bits recibidos erróneos e os bits transmitidos. Podemos distinguir dous tipos tipos de...

Páxina nova

Nunha transmisión sempre se poden producir erros. A '''taxa de erros''' é a relación entre os bits recibidos erróneos e os bits transmitidos. Podemos distinguir dous tipos tipos de ruídos que provocan erros nunha transmisión:

* '''Ruído impulsivo''': É a probabilidade de que un bit sexa erróneo, independentemente de que o sexan os bits anteriores e posteriores.

* '''Ruído por ráfagas''': Na práctica, realmente o ruído prodúcese frecuentemente por ráfagas; de forma que o erro comeza nun determinado bit e prodúcense erros aleatorios ó longo de toda unha ráfaga (conxunto) de bits.

O nivel de enlace realiza o control de erros na transmisión, detectando e corrixindo os erros que se poden producir na canle de comunicacións e ofrecendo ao nivel de rede unha conexión entre equipos libre de erros.

Para realizar o control de erros, os protocolos de nivel de enlace utilizan '''códigos redundantes'''. Podemos definir un código un conxunto de símbolos, e a codificación como a correspondencia entre un código F (código fonte ou de entrada) e outro código S (código de saída), de forma que a cada elemento de F asígnaselle un grupo de símbolos de S (Palabra). Para que o código S sexa útil a correspondencia debe ser biunívoca, recíproca e inequívoca. Por exemplo: