Códigos de control de paridade
De Wiki do Pazo da Mercé
(Nova páxina: Un dos códigos máis básicos para a detección de erros é a utilización dunha serie de bits de '''paridade'''. Podemos distinguir dous tipos de códigos de control de paridade: ==...) |
|||
| Liña 18: | Liña 18: | ||
|0011011 (1) | |0011011 (1) | ||
|} | |} | ||
| + | |||
| + | O cálculo, realmente, faise coa función XOR (OR-Exclusivo), definida como segue: | ||
| + | |||
| + | {| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" | ||
| + | !A B | ||
| + | !A xor B | ||
| + | |- | ||
| + | |0 0 | ||
| + | |0 | ||
| + | |- | ||
| + | |0 1 | ||
| + | |1 | ||
| + | |- | ||
| + | |1 0 | ||
| + | |1 | ||
| + | |- | ||
| + | |1 1 | ||
| + | |0 | ||
| + | |} | ||
| + | |||
| + | Se seguimos o resultado da función xor, o tipo de paridade que se aplicaría é a par, por iso é a máis usada e a que se entende por defecto. | ||
| + | |||
| + | Este código ten unha distancia mínima de 2, co cal só detecta erros simples. Detecta tamén erros si o número de bits erróneos é impar, pois se fose par un erro se compensaría co outro. | ||
| + | |||
| + | Por exemplo, se se desexa enviar a palabra 1001 o transmisor calcula o bit de paridade (0), deste xeito a palabra código que se envía é 10010. O receptor recibe 10011, este calcula de novo o bit de paridade e dálle (0) e el recibiu (1) co cal detecta o erro pero non o pode corrixir. | ||
Revisión como estaba ás 23:19, 9 decembro 2008
Un dos códigos máis básicos para a detección de erros é a utilización dunha serie de bits de paridade. Podemos distinguir dous tipos de códigos de control de paridade:
Paridade simple
O bit de paridade é aquel que se selecciona en función do número de 1s da palabra mensaxe. Así temos:
| Tipo de paridade | Definición | Exemplo |
|---|---|---|
| Par | Se o número de 1s é par engádese un 0, senón un 1 | 0011011 (0) |
| Impar | Se o número de 1s é impar engádese un 0, senón un 1 | 0011011 (1) |
O cálculo, realmente, faise coa función XOR (OR-Exclusivo), definida como segue:
| A B | A xor B |
|---|---|
| 0 0 | 0 |
| 0 1 | 1 |
| 1 0 | 1 |
| 1 1 | 0 |
Se seguimos o resultado da función xor, o tipo de paridade que se aplicaría é a par, por iso é a máis usada e a que se entende por defecto.
Este código ten unha distancia mínima de 2, co cal só detecta erros simples. Detecta tamén erros si o número de bits erróneos é impar, pois se fose par un erro se compensaría co outro.
Por exemplo, se se desexa enviar a palabra 1001 o transmisor calcula o bit de paridade (0), deste xeito a palabra código que se envía é 10010. O receptor recibe 10011, este calcula de novo o bit de paridade e dálle (0) e el recibiu (1) co cal detecta o erro pero non o pode corrixir.
