A corrección de erros
De Wiki do Pazo da Mercé
(Nova páxina: Unha vez que o receptor detectou unha situación de erro, esta situación debe ter unha solución. Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro: == Corrección de er...) |
|||
| Liña 2: | Liña 2: | ||
Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro: | Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro: | ||
| - | |||
== Corrección de erros no destinatario == | == Corrección de erros no destinatario == | ||
| Liña 9: | Liña 8: | ||
* Os métodos de paridade de bloque. | * Os métodos de paridade de bloque. | ||
* Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.<br/>Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados. | * Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.<br/>Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados. | ||
| - | Corrección de erros por retransmisión | + | |
| + | == Corrección de erros por retransmisión == | ||
| + | |||
É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor. | É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor. | ||
| - | Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros. Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas: | + | |
| - | Envío e espera: O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex. Poden acontecer dous casos: | + | Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros. |
| - | Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe NACK) o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde. | + | |
| - | Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (ACK) o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde. | + | Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas: |
| - | Envío continuo: Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un NACK (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas: | + | |
| - | Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea. | + | * '''Envío e espera''': O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex. Poden acontecer dous casos: |
| - | Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK. | + | ** Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe ''NACK'') o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde. |
| + | ** Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (''ACK'') o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde. | ||
| + | * '''Envío continuo''': Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un ''NACK'' (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas: | ||
| + | ** Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea. | ||
| + | ** Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK. | ||
Revisión como estaba ás 23:44, 9 decembro 2008
Unha vez que o receptor detectou unha situación de erro, esta situación debe ter unha solución.
Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro:
Corrección de erros no destinatario
Neste caso cando o receptor detecte un erro intentará corrixilo coa información redundante que recibiu do emisor na propia trama. Son exemplos deste método:
- Os métodos de paridade de bloque.
- Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.
Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados.
Corrección de erros por retransmisión
É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor.
Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros.
Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas:
- Envío e espera: O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex. Poden acontecer dous casos:
- Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe NACK) o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde.
- Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (ACK) o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde.
- Envío continuo: Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un NACK (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas:
- Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea.
- Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK.
