A corrección de erros

De Wiki do Pazo da Mercé

(Diferenzas entre revisións)
(Nova páxina: Unha vez que o receptor detectou unha situación de erro, esta situación debe ter unha solución. Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro: == Corrección de er...)
Liña 2: Liña 2:
Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro:
Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro:
-
 
== Corrección de erros no destinatario ==
== Corrección de erros no destinatario ==
Liña 9: Liña 8:
* Os métodos de paridade de bloque.
* Os métodos de paridade de bloque.
* Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.<br/>Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados.
* Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.<br/>Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados.
-
Corrección de erros por retransmisión:
+
 
 +
== Corrección de erros por retransmisión ==
 +
 
É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor.  
É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor.  
-
Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros. Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas:
+
 
-
Envío e espera: O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex.  Poden acontecer dous casos:
+
Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros.  
-
Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe NACK) o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde.
+
 
-
Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (ACK) o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde.
+
Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas:
-
Envío continuo: Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un NACK (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas:
+
 
-
Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea.
+
* '''Envío e espera''': O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex.  Poden acontecer dous casos:
-
Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK.
+
** Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe ''NACK'') o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde.
 +
** Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (''ACK'') o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde.
 +
* '''Envío continuo''': Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un ''NACK'' (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas:
 +
** Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea.
 +
** Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK.

Revisión como estaba ás 23:44, 9 decembro 2008

Unha vez que o receptor detectou unha situación de erro, esta situación debe ter unha solución.

Existen dous métodos para corrixir unha situación de erro:

Corrección de erros no destinatario

Neste caso cando o receptor detecte un erro intentará corrixilo coa información redundante que recibiu do emisor na propia trama. Son exemplos deste método:

  • Os métodos de paridade de bloque.
  • Os códigos Hamming ou códigos construídos tendo en conta as distancias Hamming.
    Estes últimos códigos son moi seguros, pero precisan dun canal con maior capacidade para poder transmitir a mesma información que outros código con menor redundancia. É por iso que hoxe en día, dada a calidade das liñas de transmisión utilizadas, son códigos pouco utilizados.

Corrección de erros por retransmisión

É moito máis sinxelo detectar o erro que corrixilo, pois a operación de corrección require calcular cales son as posicións dos bit erróneos. Se a probabilidade de erro é baixa e mellor usar códigos detectores que códigos correctores, xa que o tamaño da redundancia é menor.

Na meirande parte das comunicacións actuais a corrección de erros faise por retransmisión das tramas nas que se detectaron erros.

Obviamente este método require a comunicación bidireccional, semidúplex e preferiblemente full-duplex. Dentro deste método existen dúas técnicas:

  • Envío e espera: O emisor envía a trama e non envía a seguinte ata que o receptor llo comunique, é dicir, que o transmisor está as ordes do receptor. Pódese usar dúplex ou semidúplex. Poden acontecer dous casos:
    • Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou incorrecta (Mensaxe NACK) o emisor retransmite esa trama e espera ata nova orde.
    • Se o receptor lle indica ao emisor que a trama anterior lle chegou correcta (ACK) o emisor transmite a seguinte trama que corresponda e espera ata nova orde.
  • Envío continuo: Esta técnica precisa comunicación dúplex, pois mentres o transmisor envía tramas o receptor vaille contestando cales recibiu correctas e cales incorrectas. Neste caso o transmisor vai enviando tramas sen parar e no caso de que reciba un NACK (que indica no número da trama que foi recibida de forma errónea) pode actuar de dúas formas:
    • Rexeite non selectivo: Retransmite todo dende a trama errónea.
    • Rexeite selectivo: Retransmítese só a trama errónea unha vez detectado polo transmisor o seu NACK.
Crear un libro