A codificación

De Wiki do Pazo da Mercé

(Diferenzas entre revisións)
 
Liña 2: Liña 2:
Para que exista comunicación debe ser posible a interpretación dos datos recibidos, o que fai necesario que emisor e receptor se poñan de acordo no código para expresar as súas mensaxes. Ademais algúns códigos están  deseñados para diminuir a tasa de erros ou favorecer a recuperación dos mesmos, a compresión dos datos, etc. Entre os códigos máis utilizados nas comunicacións podemos destacar:
Para que exista comunicación debe ser posible a interpretación dos datos recibidos, o que fai necesario que emisor e receptor se poñan de acordo no código para expresar as súas mensaxes. Ademais algúns códigos están  deseñados para diminuir a tasa de erros ou favorecer a recuperación dos mesmos, a compresión dos datos, etc. Entre os códigos máis utilizados nas comunicacións podemos destacar:
 +
* [http://es.wikipedia.org/wiki/Ascii '''Código ASCII'''] (''American Standard Code for Information Interchange''): É o código máis utilizado para a representación de información alfanumérica. Utiliza 8 bits para representar ata 256 caracteres distintos, permitindo así caracteres especiais e acentuados.
* [http://es.wikipedia.org/wiki/Ascii '''Código ASCII'''] (''American Standard Code for Information Interchange''): É o código máis utilizado para a representación de información alfanumérica. Utiliza 8 bits para representar ata 256 caracteres distintos, permitindo así caracteres especiais e acentuados.
 +
* [http://es.wikipedia.org/wiki/EBCDIC '''Código EBCDIC'''] (''Extended Binary Coded Decimal Interchange Code''): Código proposto por IBM, moi similar ó ASCII e que utiliza o mesmo número de bits.
* [http://es.wikipedia.org/wiki/EBCDIC '''Código EBCDIC'''] (''Extended Binary Coded Decimal Interchange Code''): Código proposto por IBM, moi similar ó ASCII e que utiliza o mesmo número de bits.
 +
* [http://es.wikipedia.org/wiki/C%C3%B3digo_Baudot '''Código Baudot''']: Foi o utilizado pola rede [http://es.wikipedia.org/wiki/T%C3%A9lex télex]. Utiliza 5 bits, polo que só pode representar 32 caracteres, aínda que permite 60 caracteres gracias á utilización de dous caracteres de paso que permiten cambiar entre a codificación de letras e a de números e signos de puntuación.
* [http://es.wikipedia.org/wiki/C%C3%B3digo_Baudot '''Código Baudot''']: Foi o utilizado pola rede [http://es.wikipedia.org/wiki/T%C3%A9lex télex]. Utiliza 5 bits, polo que só pode representar 32 caracteres, aínda que permite 60 caracteres gracias á utilización de dous caracteres de paso que permiten cambiar entre a codificación de letras e a de números e signos de puntuación.
 +
* '''Códigos [http://es.wikipedia.org/wiki/MPEG MPEG]''': O MPEG (''Moving Picture Experts Group'') é un grupo de expertos que se encarga de definir estándares para a codificación de audio e vídeo dixital; como exemplo temos o coñecido MP3 para a codificación de son, MPEG 2 para televisión dixital e DVD, etc.
* '''Códigos [http://es.wikipedia.org/wiki/MPEG MPEG]''': O MPEG (''Moving Picture Experts Group'') é un grupo de expertos que se encarga de definir estándares para a codificación de audio e vídeo dixital; como exemplo temos o coñecido MP3 para a codificación de son, MPEG 2 para televisión dixital e DVD, etc.

Revisión actual ás 18:49, 12 setembro 2011

Codificar é expresar unha información dacordo cunha norma ou código.

Para que exista comunicación debe ser posible a interpretación dos datos recibidos, o que fai necesario que emisor e receptor se poñan de acordo no código para expresar as súas mensaxes. Ademais algúns códigos están deseñados para diminuir a tasa de erros ou favorecer a recuperación dos mesmos, a compresión dos datos, etc. Entre os códigos máis utilizados nas comunicacións podemos destacar:


  • Código ASCII (American Standard Code for Information Interchange): É o código máis utilizado para a representación de información alfanumérica. Utiliza 8 bits para representar ata 256 caracteres distintos, permitindo así caracteres especiais e acentuados.


  • Código EBCDIC (Extended Binary Coded Decimal Interchange Code): Código proposto por IBM, moi similar ó ASCII e que utiliza o mesmo número de bits.


  • Código Baudot: Foi o utilizado pola rede télex. Utiliza 5 bits, polo que só pode representar 32 caracteres, aínda que permite 60 caracteres gracias á utilización de dous caracteres de paso que permiten cambiar entre a codificación de letras e a de números e signos de puntuación.


  • Códigos MPEG: O MPEG (Moving Picture Experts Group) é un grupo de expertos que se encarga de definir estándares para a codificación de audio e vídeo dixital; como exemplo temos o coñecido MP3 para a codificación de son, MPEG 2 para televisión dixital e DVD, etc.
Crear un libro