Características das imaxes dixitais: formatos
De Wiki do Pazo da Mercé
Revisión feita por Antonio (Conversa | contribucións) ás 23:08, 8 xaneiro 2010
Cando se almacena unha imaxe nun ordenador, teremos que utilizar un formato para traducir esta imaxe en forma de uns e ceros, xa que toda a información que almacena un ordenador tense que facer en forma de bits.
Dependendo da forma que se usa para facer esta tradución, distinguimos dous tipos de formatos de imaxes:
- Formato de mapa de bits:
- Neste tipo de formatos, a imaxe se divide nunha rexilla en filas e columnas, onde cada cela desta rexilla recibe o nome de píxel.
- A cada píxel da imaxe se lle asignará unha cor, e a profundidade de cor marcará o número de cores posibles para cada píxel da imaxe.
- O principal inconveniente deste tipo de formatos é que cando se amplían as imaxes, a calidade das mesmas se reduce considerablemente, xa que a partir dun momento o aumento do tamaño dos píxels provoca que a imaxe se visualice en cadrados (imaxe pixelada).
- O tamaño que ocupará a imaxe dependerá do número de píxeles que a forman (resolución da imaxe) e da profundidade de cor (bits por píxel), aínda que tamén dependerá do nivel de compresión que permita o formato de imaxe que utilicemos.
- Os formatos de mapa de bits mais destacables son: Windows bitmap, GIF, JPEG, PNG e TIFF.
- Formato vectorial:
- Este tipo de formatos almacenan as imaxes en base a formas xeométricas. De cada unha destas formas xeométricas, se almacena as súas propiedades matemáticas, posición, cor, etc.
- Estas imaxes teñen como vantaxe que se poden ampliar se perda de calidade, pero como principal inconveniente que non representan directamente o mundo real, senón que requiren unha transformación da realidade a formas xeométricas.
- Os formatos vectorais mais destacables son: SVG, SWF e WMF.
