ALGÚNS PROBLEMAS DE XÉNERO
NAS SOCIEDADES AFRICANAS
E CONSECUENCIAS QUE ORIXINAN

Preferencia polos fillos varóns

Posición débil da muller no matrimonio

Posición débil da muller nas decisións que afectan a súa vida sexual

PREFERENCIA POLOS FILLOS VARÓNS:

Existe o sentimento xeneralizado de que sen un fillo, ninguén poderá transmitir o nome da familia.

O nacemento dunha nena non se considera valioso.

Non se ten en conta ás mulleres nin ás nenas nas reparticións de herdanza, que sempre vai parar ós descendentes varóns.

As mulleres non teñen ningún control sobre o número de fillos que desexan ter. O marido e os familiares deciden. É un feito demostrado que cando as mulleres son libres para determinaren o número e o momento de ter fillos, decae a taxa de nacementos, os nenos críanse máis saudables porque poden ser educados mellor e a muller dispón de máis tempo, beneficiándose toda a familia.

Ó seren consideradas inferiores as mulleres son cidadás de segunda clase. Son obrigadas a abandonar o sistema educativo a unha idade na que aínda son moi novas. As leis non as protexen.

Ó seren consideradas inferiores, as nenas son socializadas desde pequenas no medio de tabús relixiosos, culturais e sociais que, posteriormente, lles farán asumir como naturais situacións de subordinación e mesmo de opresión.

          

POSICIÓN DÉBIL DA MULLER NO MATRIMONIO:

Son os homes os que negocian os matrimonios. Socialmente a muller sempre ocupa un lugar inferior.

As estructuras patriarcais mantéñense e perpetúanse. Estas estructuras dotan ó marido de moito máis poder e influenza no seo da parella.

A idade na que moitas rapazas contraen matrimonio é tan baixa que os seus sistemas de defensa non están suficientemente formados e iso exponas a contraer diversas infeccións e fainas moi vulnerables fronte á SIDA. Existe a crenza de que as relacións sexuais con rapazas moi novas protexe ou incluso cura esta enfermidade.

POSICIÓN DEBIL DA MULLER NAS DECISIÓNS QUE AFECTAN A SÚA VIDA SEXUAL:

Ó manterse afastadas das canles de información, o descoñecemento de enfermidades como a SIDA é altísimo. A maioría das rapazas pensa que se unha persoa ten bo aspecto, non pode transmitir nin padecer a enfermidade.

Unha muller simplemente non pode preguntar ó seu home se mantivo relacións sexuais con outras mulleres sen exporse ó abandono ou a reaccións violentas. As relacións sexuais fóra da parella habitual son extremadamente frecuentes porque moitos homes traballan en cidades moi afastadas das súas comunidades e pasan longas tempadas fóra delas.

Por incrible que poida parecer, non está ben visto que un home merque ou teña preservativos. Se decide mercalos, será el quen decida como, cando e con quen os usa.

As rapazas teñen unha grande ignorancia en todo o referente ó uso de métodos de prevención. Así debe ser, segundo os códigos culturais en moitas sociedades africanas. O contrario significaría que as rapazas son ou foron promiscuas.

Sen embargo, o feito onde a posición débil da muller respecto á súa propia sexualidade se mostra en toda a súa crueza, é na supervivencia da mutilación xenital feminina en todas as súas variantes. Desgraciadamente, estas prácticas continúan a se practicar en varios países africanos e perpetúanse polas propias mulleres.

Citando á escritora Awa Thiam:

“A muller circuncidada atópase a miúdo reducida ó estado de vaxina e de femia reproductora. Así como nalgunhas sociedades se pide ós homes que sexan policías de si mesmos, na África negra, coa circuncisión, os homes levaron ás mulleres a se converter en verdugos delas mesmas, “carniceiras” delas mesmas.
As mulleres remataron por racionalizar as prácticas de circuncisión e infibulación, asimilándoas a prácticas obrigatorias tradicionais ou rituais, integrantes e integradas ós seus corpos. Isto explicaría en parte que tomen baixo a súa responsabilidade a mutilación das súas fillas. ¿Cómo pode ser posible que as mulleres circuncidadas cheguen a sentir noxo das non circuncidadas?"