Os refráns preséntannos unha visión negativa da muller no seu conxunto. É positiva só como señora da casa, sen ocupar o lugar do home na sociedade. Imos ver varios exemplos.
¿Queres ver a opinión dun sociólogo?

Amor como o da nai, non o hai.
Valoración do papel da nai, do cariño maternal.
A muller e a sartén na cociña están ben.
 A muller debe estar metida na casa, cumprir o seu papel no fogar, o de fóra está reservado ao home.
O home, na praza, a muller, na casa.
 Como no anterior, a vida social é para o home, a muller pechada na familia.
Non te fíes de mulleres nin emprestes a parentes. A muller non é de fiar, non é tan seria e de palabra coma o home.
Da muller e do mar non hai que fiar. Os dous son imprevisibles, alterables...; semellante ao anterior.
A muller é a metade do home. Ten pouco valor, moito menos que o home.
A muller que pega ó seu home, fai ben, se pode. Irónico sobre a muller dominante.
Unha muller forte e brava é o goberno dunha casa. Unha muller con carácter é o mellor para levar adiante unha familia. A muller é o sostén do fogar.
Na casa sen muller ¿Que goberno pode haber?. Eloxio da muller como señora da casa, só a muller é quen de gobernar unha casa, de levar a familia.
A dona traballadora non quere home folgazán. A muller traballadora fai traballar tamén ao home e mira pola familia.
A muller é fogo, o home estopa, vén o demo e sopra. Humor sobre as relacións amorosas.
A muller que moito se mira a cara, pouco atende a casa. Contra a muller que se coida moito o físico, a muller casada debe atender outros labores.
A dona quere ser rogada e non obrigada nin forzada. De como se debe tratar a muller, con consideración e respecto.
Á muller e ao can, o pao nunha man e noutra man o pan. O contrario do anterior. Pexorativo, á muller hai que tratala con mimo, pero tamén con violencia para que sexa boa.
A muller que asubía e mexa de pé, nunca boa é. Burlesco da muller con aires de home.
A muller e a viña dan ao home alegría. Eloxio da muller, necesaria compañeira do home.
A muller e a sardiña, pequeniña. Eloxio da muller pequena fronte ao home.
Coa muller e co diñeiro non te mofes, compañeiro. O poder da muller na sociedade.
Muller que sabe latín, non serve para min. Desprezo da muller instruída, con carreira, espacio reservado aos homes.
A muller viúva non ten quen a sacuda. A muller está vista en función do home e do matrimonio.
O luns mollo, o martes lavo, o mércores seco, o xoves saco, o venres peneiro, o sábado amaso e o domingo, que eu fiaría, todos me din que xa non é día.

A muller escrava dos traballos caseiros toda a semana. Xa de meniñas se educan para iso.