A música que se conserva en España deste período é unicamente relixiosa.

As súas fontes son:

3.2.1. Llibre Vermell.

Copiado a finais do XIV, para uso dos peregrinos que iban a Montserrat e a súa finalidade era entretenerles, co cal, aínda que relixiosa, a súa polifonía é non litúrxica. Inclúe 10 pezas: canons (Caça) a 2 ou 3 voces como o “Ou virxe splenders”, 2 cancións polifónicas “María matrem virginem” primeira composición española en forma de panxoliña polifónico, e “Imperayritzde a ciutat joyosa” en lingua romance e politextual, danzas cantadas como “Ad mortem festinamus” que é unha meditación danzada sobre a morte vista baixo o prisma cristián.

3.2.2. Obras publicadas por M.C. Muntané.

Ámbito litúrxico. Salienta a Misa de Barcelona. Misa cíclica: construída segundo un patrón que dota de unidade a todas os seus partes. Cinco movementos do ordinario da Misa. Parece haber sido ideada como unha visión xeral dos estilos musicais do momento: simultáneo, canción profana, estilos híbridos…