traducilo o galego) necesitariamos o código fonte. Nos comezos da informática todo o software era libre.
Os ordenadores eran máquinas pesadas e caras que só se podían atopar nas Universidades e centros de investigación. Os programadores mantiñan o seu código aberto e colaboraban entre si a través de Internet, construída toda ela con software libre.
Os ordenadores abarataronse, fixéronse máis lixeiros e comezaron a chegar os fogares. O software comezou a ser comercializado e as empresas obrigaron os seus programadores a asinar acordos de non revelación, polos que se comprometían a pechar o código, e os programas comezaron a venderse sen facilitar o seu código fonte.
Isto xerou unha reacción de rexeitamento que se fixo patente cando Richard Matthew Stallman en 1984 decidiu iniciar o proxecto de crear un sistema operativo similar a UNIX?, pero cunha licenza que permitise o acceso ao código fonte, ademais da libre distribución e copia.
Chamou ao proxecto GNU, e cuxo emblema sería un Ñú. Para protexer o novo sistema creouse a licenza GNU/GPL (Licenza Pública Xeral GNU) e o copyleft (oposto ao copyright), que garante a liberdade de uso, copia e modificación, e obriga a distribuír o código fonte xunto cos binarios.
Centos de programadores de todo o mundo identificáronse co seu manifesto fundacional e comezaron a colaborar e producir compoñentes do futuro sistema operativo libre.
EN 1990 o sistema GNU estaba case completo pero faltaba un compoñente esencial: o núcleo (kernel). Sen núcleo non pode haber sistema operativo.
O primeiro kernel libre e operativo non chegaría ata a década dos 90. En 1991 Linus Torvalds un estudante finlandés de 21 anos desenvolveu un núcleo compatible con Unix e denominouno Linux.
Os ordenadores eran máquinas pesadas e caras que só se podían atopar nas Universidades e centros de investigación. Os programadores mantiñan o seu código aberto e colaboraban entre si a través de Internet, construída toda ela con software libre.
Os ordenadores abarataronse, fixéronse máis lixeiros e comezaron a chegar os fogares. O software comezou a ser comercializado e as empresas obrigaron os seus programadores a asinar acordos de non revelación, polos que se comprometían a pechar o código, e os programas comezaron a venderse sen facilitar o seu código fonte.
Isto xerou unha reacción de rexeitamento que se fixo patente cando Richard Matthew Stallman en 1984 decidiu iniciar o proxecto de crear un sistema operativo similar a UNIX?, pero cunha licenza que permitise o acceso ao código fonte, ademais da libre distribución e copia.
Chamou ao proxecto GNU, e cuxo emblema sería un Ñú. Para protexer o novo sistema creouse a licenza GNU/GPL (Licenza Pública Xeral GNU) e o copyleft (oposto ao copyright), que garante a liberdade de uso, copia e modificación, e obriga a distribuír o código fonte xunto cos binarios.Centos de programadores de todo o mundo identificáronse co seu manifesto fundacional e comezaron a colaborar e producir compoñentes do futuro sistema operativo libre.
EN 1990 o sistema GNU estaba case completo pero faltaba un compoñente esencial: o núcleo (kernel). Sen núcleo non pode haber sistema operativo.
O primeiro kernel libre e operativo non chegaría ata a década dos 90. En 1991 Linus Torvalds un estudante finlandés de 21 anos desenvolveu un núcleo compatible con Unix e denominouno Linux.