Fálase de dous tipos de notación:
- Ecfonética: recitación sobre unha solta nota con fórmulas de puntación ao cabo das frases.
- Neumáticas: derivada dos acentos aplicados polos gramáticos alexandrinos á lingua grega: virga (acento agudo), tractulus (acento grave), clivis (circunflejo), pes (anticircunflejo). Pode ser adiastemática (non precisa intervalso melódicos) ou diastemática. Se precisaban a parte expresiva. Os primeiros manuscritos completos aparecen en Saint Gall, no século IX. Era notación neumáticas, in campo aperto, sen lineas, os neumas escribíanse enriba das sílabas do texto.
IX-XI: notación primitiva: sílabas e letras, neumas quironímicos adiastemáticos ou neumas diastemáticos. (neuma: inclinación, xesto, signo). En Saint Gall: notación de acentos, Laon: puntos e acentos, Aquitana (X-XI): puntos.
XI: liña vermella (F:fa). Tetragrama: Guido de Arezzo.
XII: liña amarela (C:do)
XII-XIII: cadrada negra. Modos rítmicos
