| Táboa de contidos |
|
||
|
- Cultura urbana, de masas, dirixida e ao servizo de grandes intereses. - Xorde o fenómemo do público, o uso do espectáculo musical como proxección do poder político, laico ou eclesiástico e vehículo de propaganda ideolóxica, o desenvolvemento do xénero do concerto público (Gran Bretaña), e incluso a conformación das primeiras identidades musicais en relación aos Estados modernos (querella entre franceses e italianos). - Desenvolvemento do método científico, teoría heliocéntrica (Galileo), a concepción racionalizada e empírica do mundo (Descartes e Newton)… - Dúas tendencias contrapostas na estética barroca: teoría racional expresable en termos case matemáticos, que desemboca no temperamento igual ou a teoría harmónica; por outra beira a convicción de que a música expresa os estados do alma, a subxectividade creadora. Da coordinación de ambas tendencias xorde a teoría dos afectos. - Mecenazgo privado e público.
|
