O Mestre D.Juan Díaz Fernández, naceu en Betanzos no ano 1854. Casou ca tamén betanceira Dona Carmen Novo Vives, filla dun comerciante local dedicado ós tecidos e panos. Tiveron varios fillos. Algúns deles foron tamén mestres. Concretamente unha filla exerceu na Coruña, con Don Paco Vales Villamarín, na escola dos Castros. Un dos fillos, Antonio, foi un gran impulsor societario da emigración corcubionesa en Buenos Aires: o primeiro presidente da Sociedade “Órgano de la Sociedad Agraria y Cultural Hijos del Partido de Corcubión” que máis adiante pasará a chamarse “Órgano de la Asociación Benéfica Cultural Hijos del Partido de Corcubión”, fundador e director do seu órgano “Alborada”.

            Non temos noticia de que D. Juan exercera o maxisterio en Betanzos, máis si en Neda e en Corcubión. Nesta vila botou uns 50 anos. Xubilouse no ano 1923, despois de 33 anos de servicio na escola de nenos de Corcubión. Con motivo da súa xubilación a Asociación Benéfica Cultural rendiulle unha homenaxe. Anos despóis deulle o nome de D. Juan á escola de Suarriba (Fisterra) –unha das varias escolas costeadas polos emigrantes corcubioneses asociados na A. B . C.

            Xa no ano 1897 a Dirección General de la Enseñanza concedéralle a Cruz de Isabel la Católica. Non debía ser moi amigo de honores, pois declinouna deixando prescribir o prazo. Don Juan debéu ser para a Administración un funcionario modelo, xa que “nunca estuvo sujeto a ningún expediente gubernativo, ni fue amonestado por las autoridades locales ni provinciales…, nunca ha pedido ni disfrutado licencia alguna en su larga carrera profesional…”

            Ademáis da súa labor docente colaborou en varias publicacións. Principalmente na prensa corcubionesa: “Nerio” e “Alborada”. Publicou por entregas, na revista “Alborada” a novela en verso “ A festa de Santa Marta de Babío ” ambientada na zona de Betanzos e describe  os costumes da época, a paisaxe, os lugares da bisbarra, ós personaxes, costumes sociais, gastronómicas, etc…

            Nos seus últimos anos ficou totalmente cego, resultado dun longo proceso de doenza na vista.

            O seu pasamento acaeceu en Corcubión, no ano 1940, ós 86 anos.

Fonte: Programa de Festas de Betanzos de 1982. Xesús Torres Regueiro