materiais

3. ¿Cómo é o mecanismo da visión?



A luz emitida ou reflectida polos obxectos entra pola pupila; se hai moita luz, o iris pecha a pupila para non

cegarnos; se hai pouca, o iris abre a pupila para facilitar o paso da luz

A luz chega o CRISTALINO, que aumenta ou diminúe o seu grosor có fin de enfocar a imaxe sobre a RETINA:

aplánase para enfocar obxectos distantes e abómbase para enfocar obxectos próximos. Este proceso chámase

acomodación visual e non se produce cando a distancia é inferior a 15 cm; neste caso, non hai posibilidade de

enfocar o obxecto.

Nos FOTORRECEPTORES da retina , xenéranse impulsos nerviosos que, a través do nervio óptico, son

transmitidos o cerebro.

A interpretación destes impulsos na CORTEZA CEREBRAL da lugar a percepción das imaxes dos obxectos que

foron enfocados polos ollos.

categories [ ]

A VISTA

O órgano relacionado coa vista son os OLLOS, nos que se localizan os FOTORRECEPTORES, células especializadas en captar a luz emitida ou reflectida polos obxectos; a información que envían o cerebro, permítenos a visión deses obxectos. Cada ollo está formado polo GLOBO OCULAR, aloxado nunha cavidade ósea da cara (órbita ocular), e por ÓRGANOS ANEXOS que o protexen (cellas, pálpebras, pestanas, glándulas lacrimais)

categories [ ]

O SANGUE

MMMMMMMMMMM

categories [ ]

O SANGUE

! Plasma sanguíneo

É un líquido de cor amarelado formado fundamentalmente por auga,

na que se encontran disoltas diversas sustancias: proteínas,glucosa, aminoácidos, colesterol, graxas, hormonas

...etc. e

refugallos do metabólismo como a urea e o CO2

! Células sanguíneas

Son células que están no sangue e se forman na médula ósea

vermella que se localiza nos osos. Hai varios tipos:

categories [ ]

GLÓBULOS VERMELLOS ou HEMATÍES

Son as células sanguíneas máis numerosas (en 1 mm3 desangue hai aproximadamente 5 millóns). Presentan as seguintes

características:

1º Teñen forma de disco esmagado na parte central e carecen de

núcleo

2º Conteñen hemoglobina, proteína que contén ferro (Fe) que lle da cor vermello.A súa función é o transporte de O2 desde os pulmóns a todas as células do corpo; o O2 únese

a hemoglobina nos alvéolos pulmonares, como xa estudiamos.

Para ter maior capacidade no transporte de osíxeno, os glóbulos vermellos perden o núcleo.

4º Son de corta duración, só viven 120 días; polo tanto, continuamente se forman novos glóbulos

vermellos na médula ósea que van reemplazando os que van morrendo.

Imaxe das células sanguíneas obtida có

microscopio electrónico

GLÓBULOS

categories [ ]

O SANGUE

O aparato circulatorio encárgase de transportar os

nutrientes e o osíxeno a todas as células do corpo; asímesmo,

recolle os refugallos que se liberan no

metabolismo celular e transportaos os órganos

encarcagados da súa eliminación (pulmóns e riles).

O aparato circulatorio está formado polos vasossanguíneos

, conductos que se ramifican por todo o

organismo, polos que circula o sangue, bombeado

continuamente polo corazón.

categories [ ]

CORAZON

O CORAZÓN: anatomía e funcionamento

O corazón é o órgano que bombea continuamente o sangue a través do aparato

circulatorio. É un órgano musculoso, do tamaño dun puño, situado na cavidade

torácica entre os dous pulmóns, inclinado hacia o lado esquerdo.

4

No seu interior está oco e a súa parede está formada por

un tecido muscular chamado miocardio. Está dividido en

4 cavidades: hai 2 cavidades superiores chamadas

aurículas e dúas cavidades inferiores chamadas

ventrículos.

As paredes das aurículas son finas, mentras cas paredes

dos ventrículos son grosas e musculosas.

Cada aurícula está situada sobre un ventrículo e entre

ambos hai unha válvula que se abre para que o sangue

pase da aurícula ao ventrículo e péchase para impedir o

paso contrario. Estas válvulas chámanse tricúspide, a do

lado dereito, e mitral a do lado esquerdo. En conxunto,denomínanse

VÁLVULAS AURICULOVENTRICULARES.

O corazón está percorrido por un tabique longitudinal que

separa a aurícula dereita da aurícula esquerda, así como

tamén separa o ventrículo dereito do esquerdo. Polo tanto, non hai comunicación entre o lado dereito e o lado esquerdo

do corazón.

O sangue que chega ao corazón sempre desemboca nas aurículas e destas pasa aos ventrículos, que teñen que

contraerse fortemente para que o sangue

salga do corazón e chegue a todos os

órganos. Polo tanto, a parede dos ventrículos

fai un esforzo moito maior que a parede das

aurículas, polo que é máis músculosa.

É especialmente grosa a parede do

ventrículo esquerdo, pois del sae a arteriaaorta, que é o vaso de maior lonxitude do

organismo e que leva o sangue a todos os

órganos, excepto aos pulmóns.

Vasos que entran no corazón: chámanse VENAS e desembocan nas

aurículas

O á aurícula dereita chegan as VENASCAVAS: a VENA CAVA SUPERIOR, que trae

sangue da cabeza e extremidades

superiores e a VENA CAVA INFERIOR, que

trae sangue do tronco e extremidades

inferiores

O á aurícula esquerda chegan as 4 VENAS PULMONARES, 2 procedentes de cada

pulmón

Vasos que saen do corazón: chámanse ARTERIAS e saen dos ventrículos

O do ventrículo dereito sae a ARTERIA PULMONAR: a pouco de saír bifúrcase en 2 ramas, unha para cada pulmón; para

que o sangue pase á arteria pulmonar, tense que abrir a válvula pulmonar

O do ventrículo esquerdo sae a ARTERIA AORTA: para que o sangue pase á aorta, tense que abrir a válvula aórtica

5

Os movementos do corazón: o latexo cardíaco

O corazón realiza 2 tipos de movemento: un movemento de contracción (SÍSTOLE)e un movemento de dilatación (DIÁSTOLE). Estes movementos altérnanse da

seguinte forma:

SÍSTOLE AURICULAR : é a contracción das aurículas e prodúcese cando están cheas

de sangue. Como consecuencia ábrense as válvulas auriculoventriculares e o

sangue pasa aos ventrículos.

SÍSTOLE VENTRICULAR: é a

contracción dos ventrículos e prodúcese

cando están cheos de sangue. Esta

contracción forza a abertura das válvulas

aórtica e pulmonar e o sangue sae polas

arterias.

Ao iniciarse a sístole ventricular, péchanse

as válvulas auriculoventriculares, para que o sangue non retroceda cara ás

aurículas, o que dá lugar ao 1º ruído cardíaco.

Unha vez que o sangue pasou ás arterias,

as válvulas aórtica e pumonar péchanse

rápidamente para que o sangue non

retroceda cara ao corazón, orixinando o ruído cardíaco.

DIÁSTOLE: o corazón reláxase e entra de novo o sangue nas aurículas

procedente das veas, repetíndose os movementos descritos.

O conxunto dos 3 movementos (sístole auricular —> sístole ventricular —> diástole)

chámase latexo cardíaco e repítese, en condicións normais, unhas 70 veces porminuto

. Cando realizamos esforzos intensos ou cando nos asustamos a frecuencia pode

aumentar ata 200 veces por minuto.

categories [ ]

CORAZON

O CORAZÓN: anatomía e funcionamento

O corazón é o órgano que bombea continuamente o sangue a través do aparato

circulatorio. É un órgano musculoso, do tamaño dun puño, situado na cavidade

torácica entre os dous pulmóns, inclinado hacia o lado esquerdo.

4

No seu interior está oco e a súa parede está formada por

un tecido muscular chamado miocardio. Está dividido en

4 cavidades: hai 2 cavidades superiores chamadas

aurículas e dúas cavidades inferiores chamadas

ventrículos.

As paredes das aurículas son finas, mentras cas paredes

dos ventrículos son grosas e musculosas.

Cada aurícula está situada sobre un ventrículo e entre

ambos hai unha válvula que se abre para que o sangue

pase da aurícula ao ventrículo e péchase para impedir o

paso contrario. Estas válvulas chámanse tricúspide, a do

lado dereito, e mitral a do lado esquerdo. En conxunto,denomínanse

VÁLVULAS AURICULOVENTRICULARES.

O corazón está percorrido por un tabique longitudinal que

separa a aurícula dereita da aurícula esquerda, así como

tamén separa o ventrículo dereito do esquerdo. Polo tanto, non hai comunicación entre o lado dereito e o lado esquerdo

do corazón.

O sangue que chega ao corazón sempre desemboca nas aurículas e destas pasa aos ventrículos, que teñen que

contraerse fortemente para que o sangue

salga do corazón e chegue a todos os

órganos. Polo tanto, a parede dos ventrículos

fai un esforzo moito maior que a parede das

aurículas, polo que é máis músculosa.

É especialmente grosa a parede do

ventrículo esquerdo, pois del sae a arteriaaorta, que é o vaso de maior lonxitude do

organismo e que leva o sangue a todos os

órganos, excepto aos pulmóns.

Vasos que entran no corazón:

chámanse VENAS e desembocan nas

aurículas

O á aurícula dereita chegan as VENASCAVAS: a VENA CAVA SUPERIOR, que trae

sangue da cabeza e extremidades

superiores e a VENA CAVA INFERIOR, que

trae sangue do tronco e extremidades

inferiores

O á aurícula esquerda chegan as 4 VENAS

PULMONARES, 2 procedentes de cada

pulmón

Vasos que saen do corazón: chámanse ARTERIAS e saen dos ventrículos

O do ventrículo dereito sae a ARTERIA PULMONAR: a pouco de saír bifúrcase en 2 ramas, unha para cada pulmón; para

que o sangue pase á arteria pulmonar, tense que abrir a válvula pulmonar

O do ventrículo esquerdo sae a ARTERIA AORTA: para que o sangue pase á aorta, tense que abrir a válvula aórtica

5

Os movementos do corazón: o latexo cardíaco

O corazón realiza 2 tipos de movemento: un movemento de contracción (SÍSTOLE)e un movemento de dilatación (DIÁSTOLE). Estes movementos altérnanse da

seguinte forma:

SÍSTOLE AURICULAR : é a contracción das aurículas e prodúcese cando están cheas

de sangue. Como consecuencia ábrense as válvulas auriculoventriculares e o

sangue pasa aos ventrículos.

SÍSTOLE VENTRICULAR: é a

contracción dos ventrículos e prodúcese

cando están cheos de sangue. Esta

contracción forza a abertura das válvulas

aórtica e pulmonar e o sangue sae polas

arterias.

Ao iniciarse a sístole ventricular, péchanse

as válvulas auriculoventriculares, para que o sangue non retroceda cara ás

aurículas, o que dá lugar ao 1º ruído cardíaco.

Unha vez que o sangue pasou ás arterias,

as válvulas aórtica e pumonar péchanse

rápidamente para que o sangue non

retroceda cara ao corazón, orixinando o

ruído cardíaco.

DIÁSTOLE: o corazón reláxase e entra de novo o sangue nas aurículas

procedente das veas, repetíndose os movementos descritos.

O conxunto dos 3 movementos (sístole auricular —> sístole ventricular —> diástole)

chámase latexo cardíaco e repítese, en condicións normais, unhas 70 veces porminuto

. Cando realizamos esforzos intensos ou cando nos asustamos a frecuencia pode

aumentar ata 200 veces por minuto.

categories [ ]

CORAZON

O CORAZÓN: anatomía e funcionamento

O corazón é o órgano que bombea continuamente o sangue a través do aparato

circulatorio. É un órgano musculoso, do tamaño dun puño, situado na cavidade

torácica entre os dous pulmóns, inclinado hacia o lado esquerdo.

4

No seu interior está oco e a súa parede está formada por

un tecido muscular chamado miocardio. Está dividido en

4 cavidades: hai 2 cavidades superiores chamadas

aurículas e dúas cavidades inferiores chamadas

ventrículos.

As paredes das aurículas son finas, mentras cas paredes

dos ventrículos son grosas e musculosas.

Cada aurícula está situada sobre un ventrículo e entre

ambos hai unha válvula que se abre para que o sangue

pase da aurícula ao ventrículo e péchase para impedir o

paso contrario. Estas válvulas chámanse tricúspide, a do

lado dereito, e mitral a do lado esquerdo. En conxunto,denomínanse

VÁLVULAS AURICULOVENTRICULARES.

O corazón está percorrido por un tabique longitudinal que

separa a aurícula dereita da aurícula esquerda, así como

tamén separa o ventrículo dereito do esquerdo. Polo tanto, non hai comunicación entre o lado dereito e o lado esquerdo

do corazón.

O sangue que chega ao corazón sempre desemboca nas aurículas e destas pasa aos ventrículos, que teñen que

contraerse fortemente para que o sangue

salga do corazón e chegue a todos os

órganos. Polo tanto, a parede dos ventrículos

fai un esforzo moito maior que a parede das

aurículas, polo que é máis músculosa.

É especialmente grosa a parede do

ventrículo esquerdo, pois del sae a arteriaaorta, que é o vaso de maior lonxitude do

organismo e que leva o sangue a todos os

órganos, excepto aos pulmóns.

Vasos que entran no corazón: chámanse VENAS e desembocan nas

aurículas

O á aurícula dereita chegan as VENASCAVAS: a VENA CAVA SUPERIOR, que trae

sangue da cabeza e extremidades

superiores e a VENA CAVA INFERIOR, que

trae sangue do tronco e extremidades

inferiores

O á aurícula esquerda chegan as 4 VENAS PULMONARES, 2 procedentes de cada

pulmón

Vasos que saen do corazón: chámanse ARTERIAS e saen dos ventrículos

O do ventrículo dereito sae a ARTERIA PULMONAR: a pouco de saír bifúrcase en 2 ramas, unha para cada pulmón; para

que o sangue pase á arteria pulmonar, tense que abrir a válvula pulmonar

O do ventrículo esquerdo sae a ARTERIA AORTA: para que o sangue pase á aorta, tense que abrir a válvula aórtica

5

Os movementos do corazón: o latexo cardíaco

O corazón realiza 2 tipos de movemento: un movemento de contracción (SÍSTOLE)e un movemento de dilatación (DIÁSTOLE). Estes movementos altérnanse da

seguinte forma:

SÍSTOLE AURICULAR : é a contracción das aurículas e prodúcese cando están cheas

de sangue. Como consecuencia ábrense as válvulas auriculoventriculares e o

sangue pasa aos ventrículos.

SÍSTOLE VENTRICULAR: é a

contracción dos ventrículos e prodúcese

cando están cheos de sangue. Esta

contracción forza a abertura das válvulas

aórtica e pulmonar e o sangue sae polas

arterias.

Ao iniciarse a sístole ventricular, péchanse

as válvulas auriculoventriculares, para que o sangue non retroceda cara ás

aurículas, o que dá lugar ao 1º ruído cardíaco.

Unha vez que o sangue pasou ás arterias,

as válvulas aórtica e pumonar péchanse

rápidamente para que o sangue non

retroceda cara ao corazón, orixinando o ruído cardíaco.

DIÁSTOLE: o corazón reláxase e entra de novo o sangue nas aurículas

procedente das veas, repetíndose os movementos descritos.

O conxunto dos 3 movementos (sístole auricular —> sístole ventricular —> diástole)

chámase latexo cardíaco e repítese, en condicións normais, unhas 70 veces porminuto

. Cando realizamos esforzos intensos ou cando nos asustamos a frecuencia pode

aumentar ata 200 veces por minuto.

categories [ ]

APARATO CIRCULATORIO

OS VASOS SANGUÍNEOS: tipos e funcións

Son os conductos polos que circula o sangue. Todos

eles ramifícanse polo organismo e son de 3 tipos:

ARTERIAS, son os vasos que levan o sanguedesde o corazón a tódolos órganos.

A través delas o sangue circula a unha presión e

velocidade elevadas, sobre todo na arteria aorta,

na que o sangue é impulsada directamente polo

corazón. Por esta razón, a parede das arterias é

moi resistente e elástica.

VEAS, son os vasos que levan o sangue desde

os órganos o corazón.

As súas paredes son máis delgadas cás das

arterias e vanse unindo unhas a outras a medida

que se acercan o corazón.

Como o sangue circula polas veas con pouca

presión e velocidade, as veas presentanválvulas

que se pechan para evitar que o sangue

retroceda pola acción da gravidade.

A contracción dos músculos que rodean as veas

contribúe a impulsar o sangue en dirección o

corazón.

CAPILARES, son os vasos de menor diámetro e a súa parede

está formada por unha soa capa de células.

Os capilares conectan as últimas ramificacións das arterias coas venas de menor diámetro.

A través da parede dos capilares prodúcese o intercambio de gases nos pulmóns, a entrada de nutrientes no intestino

,a saída de nutrientes e de O2 para as células, a recollida dos refugallos

resultantes do metabolismo celular e a eliminación dos mesmos nos riles.

categories [ ]