O tear varía moito dunhas localidades a outras, aínda que o seu mecanismo sexa o mesmo.
Conta con dous tipos de pezas: sustentantes e sustentadas. As primeiras forman a armadura do tear, mentras que as pezas sustentadas son móbiles.
Estas últimas reciben nomes tales como: orgo do pano, eixe transversal no que, por medio dun espeto, amarra o comezo da tea, tensándoa ó torno. Nalgúns sitios este orgo é liso, pasa o lenzo por el e vai prender noutro orgo colocado máis abaixo. Despois do orgo do pano atópase o peite que está formado por unha serie de lamias, ou palletas, suxeitas polos extremos a dúas varas transversais.
Despois atópanse os lizos, neste caso son catro, aínda que nos máis antigos eran dous e agora pódense atopar ata doce. Os lizos van suspendidos dunhas cordas que pasan por catro rodelas ou roldanas, de tal xeito que cando un baixa o outro sube. Este movemento dáselle por medio dos pedais, tantos coma lizos. Son as premedeiras. Estas conectan coas levas que moven os lizos.
Pisando as premedeiras
Finalmente, no outro extremo do tear atópase o orgo do liño que é semellante en todo ó orgo do pano. Ten tamén unha acanaladura na que entra unha variña. No caso do orgo do pano chámase espeto e no orgo do liño, compostoiro.
Volve ó índice
Volve ó índice