Prácticas de Conservación e Restauración de Arqueoloxía I.

Profesor: Fernando Carrera Ramírez
Curso: Segundo Arqueoloxía

No taller de prácticas inténtase favorecer a adquisición dos coñecementos e da capacidade crítica necesaria para que o alumno poida desenvolverse na práctica profesional da conservación/restauración de materiais arqueolóxicos, capacitándoo para a selección dos métodos e procedementos de tratamento máis axeitados a cada caso.

A materia ten un dobre compoñente teórico e práctico, aínda que a execución de tratamentos sobre obxectos arqueolóxicos reais é o argumento principal da materia ó longo do curso. Os materiais sobre os que se adoita realizar as prácticas son:

Tratamentos de vasos cerámicos.
Tratamentos de obxectos de porcelana, azulexo, etc.
Tratamentos de obxectos de vidrio antigo.
Tratamentos de pintura mural e/ou prehistórica.
Tratamentos de mosaicos.
Tratamentos de obxectos líticos.

A metodoloxía habitual de traballo nos laboratorios contempla a execución das seguintes fases: apertura de informe, documentación gráfica, diagnose, proposta de tratamento, realización do tratamento, conservación preventiva e embalaxe. De cada peza tratada redáctase un detallado informe de conservación que é enviado xunto co obxecto ó museo ou institución pública depositaria deste.

Para a consecución de todo o devandito, o programa teórico deberá atender á clarificación dos seguintes coñecementos:

Natureza e estructura dos materiais que forman obxectos arqueolóxicos (I: silíceos)
Alteración e métodos de diagnose. Análise estudo
Descrición das accións de conservación: conservación preventiva, conservación activa e restauración
Tratamentos de laboratorio mais frecuentes.

Ademais, e como complemento indispensable á formación na propia Escola, anualmente promoverase a realización de actividades fóra dela, entre as que se suxire:

Visitas a xacementos arqueolóxicos, preferentemente en vías de excavación. Nalgunhas ocasións tense desenvolvido incluso algunha práctica de intervención in situ.
Asistencia a cursos ou conferencias que sexan consideradas de interese polo Seminario de Arqueoloxía e aprobadas polo órgano académico competente.
Con carácter extraordinario e previa autorización, poderase propoñer a realización de prácticas de traballo fóra da Escola, en colaboración con algún organismo oficial.

Programa:

PRINCIPIOS DA RESTAURACIÓN ARQUEOLÓXICA

Contidos e características da profesión
Algunhas cuestións de ética profesional
Xestión do patrimonio arqueolóxico e a profesión

AXENTES DE ALTERACIÓN E AMBIENTES ARQUEOLÓXICOS

Deterioro-alteración-diagnose
Forma, axente e proceso de alteración
Axentes de alteración dos materiais: internos/externos
Ambientes de conservación: tipos
Formas de alteración:

Formas habituales e xeneralizables
Formas puntuais

Fichas de diagnóstico. Proceso de diagnóstico

METODOLOXÍA E TÉCNICAS XEARAIS DE TRABALLO

Fases: intervencións in situ, en laboratorio y preventivas
Ficha de tratamento en laboratorio
Metodoloxía de traballo en laboratorio (conservación activa):

Diagnose
Limpeza/estabilización
Consolidación/adhesión
Reintegración

FACTORES INTERNOS DE ALTERACIÓN: COMPOSICIÓN, ELABORACIÓN E ESTRUCTURA DO MATERIAL ARQUEOLÓXICO

Cerámica
Vidrio
Pedra
Morteiros
Pintura mural
Mosaico
Xacementos

CONSERVACIÓN DO MATERIAL ARQUEOLÓXICO: LIMPIEZA.

Caracterización da sucidade e técnicas de limpeza
Limpeza mecánica
Limpeza química

CONSERVACIÓN DO MATERIAL ARQUEOLÓXICO: CONSOLIDACIÓN-ADHESIÓN

Definición de procesos: adhesión/fijación/consolidación
Requerimentos para a adhesión/consolidación.
Listado dos productos máis habituais

CONSERVACIÓN DE MATERIAL ARQUEOLÓXICO: REINTEGRACIÓN

Reintegración estructural/estética
Procesos de reintegración: fases
Materiais de reintegración

CONSERVACIÓN DE INMOBLES ARQUEOLÓXICOS

Protección preventiva e xestión do patrimonio
Conservación de estructuras arqueolóxicas
Exhibición de estructuras arqueolóxicas

CONSERVACIÓN PREVENTIVA DE MATERIAL ARQUEOLÓXICO

Axentes de alteración a largo plazo
Resposta dos materiais ós axentes
Métodos de control