Día 1 de Abril: A alegría imprímese nas nosas caras. Os ollos inquedos atópanse coa ollada impaciente dos outros, mirando instintivamente o reloxo: minutos que parecen horas.

"Ata logo mamá, papá". Agárdannos dúas horas entre esponxosas nubes, quedan atrás as costas galegas, soamente nós, o mar... o mar e as nubes.

Pisamos por fin terras londinienses, intercambiamos risos nerviosos: Trafalgar Square, o Parlamento, Cambridge, Govent Garden (...) todo é tan... diferente ao principio e fermoso ao final... días que parecen minutos.

Olladas cansas de noites en vela, tristeiras, e outra vez no ceo, comezan a divisarse entre os cúmulos de nubes as costas galegas, "xa estamos na casa", satisfacción impresa nas nosas caras, imaxes gravadas con cicel na nosa retina.

Gracias Benito, Yolanda: sodes os mellores.