Manuel María é o poeta galego vivo máis importante, e probablemente tamén o máis prolífico. Foi o primeiro poeta que publicou un poemario en galego despois da Guerra Civil. A súa voz, nacida na loita contra a dictadura escoitouse por primeira vez coa publicación do seu Muiñeiro de Brétemas en 1950. Despois de virar cara á poesía social regresou finalmente, nos últimos anos do século XX, a unha poesía máis humana sen apartar de si a reivindicación ideolóxica.
O poeta agradeceu o nomeamento e lembrou que estaba sentado na mesma academia onde, noutro tempo, estiveron Murguía, Pondal, Risco, Otero Pedrayo, Castelao, Fole ou Cunqueiro, figuras "imprescindibles da nosa cultura e do mundo".
Manuel María tamén falou no seu discurso da lingua galega e dixo que sería "monstruoso e abominable privar do galego ás xeracións vindeiras''.