4-CONSECUENCIAS
-A
morte da distancia e a nova importancia da xeografía. O novo
contexto das comunicacións diminuiu a distancia e sen embargo estálle
dando unha gran importancia á xeografía que se pode convertir nun factor
de discriminación social. Según o lugar do Planeta en que nos encontremos poderemos incorporarnos en
mellores ou peores condicións ó proceso global.
-O
tempo acelérase e esta situación angustianos . Impotencia ante un futuro
que se converte día a día nun precipitado presente difícilmente manexable. Hoxe
o tempo escapase ás nosas vidas, sen que logremos alcanzalo, como consecuencia
dunha aparente aceleración do proceso
vital-global. A obriga de decidir en tempo real obríganos máis que nunca
a anticipar el futuro, sempre incerto. Esto abrumanos e angustianos. Ofrécensenos cifras
e porcentaxes pero son todos incertos, son obsoletos, perderon actualidade
mentres nolos facilitaban.
Os
cambios xa non se producen coa suficiente lentitude como para que podamos
deseñar sobre a marcha os mecanismos de axuste
-Organizacións
máis intelixentes, máis planas-con unidades
locais intelixentes- e non piramidais, e sen intermediarios inutis. Con elo
poderáse mellorar a calidade democrática, permitir que se fagan
preguntas sobre a
gobernabilidade planetaria ou que o individuo revitalice o seu papel dentro de
cualquera tipo de organización.
-Unha
nova forma de facer economía, basada no coñecemento, sustentada na organización rede (Internet, que se
convertíu no seu icono máis
representativo) e apoiada nas novas tecnoloxías. Na economía física,
tradicional, para facer negocio necesitabanse grupos grandes, unha determinada
localización, gran espazo físico, gran información e gran poder para
comunicala. Hoxe para facer negocio xa non é necesario ser grande.
-Paso
dun sistema productivo e comercial orientado ó consumo de masas a un moito
máis
diversificado.
-A sinistra simetría de terrorismo
global.
Aproveitanse
dos aspectos globalizadores importantes: información, comunicación
(conectan por Internet-telefonía mobil), tecnoloxía, cobertura planetaria das
comunicacións, imaxen global, liberdade de movemento dos capitais, persoas
bens e servizos. A sua estrutura organizativa pertencente á Nova Era, non é piramidal
e carece de intermediarios inútiles. As suas unidades locais son intelixentes.
Os seus obxectivos son estratéxicos-globais.
Nun principio
poderíase dicir que máis alá da explicación relixiosa, o terrorista global
ten capacidade para matar e disposición para morrer
matando masiva e indiscriminadamente a xente común, para que eles sufran as mesmas consecuencias que
aqueles millóns que eles consideran iguais, que
viven na miseria e a desesperación, e que cren encarnar. Encontraron unha
sinistra simetría.
-A
aparición de movementos críticos co proceso global,
Cando a xente se moviliza é porque ten algo que dicir. É indubidable que nos momentos que vivimos
hai moito que debatir, pero baixo ningún concepto
parece razoable o volver a instalarnos na vella dialéctica “sistema anti-sistema”,
afectado por prejuizos da era industrial e que históricamente sempre levou ó
fortalecemento do sistema imperante. Debemos de buscar novas fórmulas
para superar un sistema , se realmente xa non responde ás novas
necesidades humanas.
E
a crítica exposta non permítenos poñer en dúbida as boas intencións dous
grupos antiglobalización. Ninguén ten motivos para dubidar destes activistas
“culturais” internacionais, apaixonados, xenerosos, románticos,
voluntaristas, que seguro están avergonzados de ver como gran parte do mundo
non goza da prosperidade das sociedades ás que eles pertencen. Estes grupos teñen
as súas raíces fundamentalmente nos países desenvolvidos (non son grupos de
pobres de países ricos e moito menos de pobres dos países pobres, que bastante
teñen con sobrevivir). A pobreza nos últimos anos, nos países desenvolvidos,
xa non produce revolucións, nin respostas críticas, só réplicas de adaptación
ao medio como moi ben mantén Kapuscinski. Estes grupos non teñen nada que ver
con aqueles que desencadenaron a mediados do XIX en Europa , aquelas primaveras
dos pobos que supuxo a irrupción das clases populares na política. Era a época
do “Manifesto Comunista” (1.848) .O que se pon en dúbida a crítica
anterior é a eficacia destes grupos, xa que perante estruturas colosais de
poder perfectamente organizadas e blindadas, as únicas reivindicacións válidas
son as que sexan extraordinariamente xustas e contundentes, e non aquelas de
natureza caótica, anacrónica, demagógica, contradictoria ou desconectadas da
plúmbea realidade. Con estas reivindicacións non cámbiase o mundo, senón que
se desvirtúan razóns lexítimas que lamentablemente si ven diluídas e
silenciadas dentro dun mare mágnum de lumes artificiais nos que se converten as
actuais ideas amazocadas dos anti-globalización. Ningún movemento social pode
lograr súas fins se estes non si traducen en obxectivos claros e posibles.
O movemento global contra a globalización deberá madurar, recoñecéndolle ao
día de hoxe que ninguén pode negar que o seu principal mérito é que
conseguiron que se fale con insistencia de realidades relacionadas coa
desigualdade, inxustiza, pobreza, ecoloxía e os dereitos individuais.
-Cambios no emprego.
Problemas para o emprego non cualificado nos países desenvolvidos. Nos países
desenvolvidos a globalización reduce os salarios reais e a perda de postos de
traballo, sobre todo non cualificados. Parece estar claro, que o masivo afloramento ao mercado de produtos que requiren moita man de obra xerados en países
con salarios baixos destrúe o emprego nos países ricos.
-Globalización e diversidade cultural.
A globalización é compatible coa pervivencia do feito diferencial
cultural, non só non constitúe unha ameaza para a diversidade e pluralidade
cultural, senón que pola contra pode chegar a ser o seu mellor aliado. Facilita
a transculturización de unidades culturais significativas potenciando e
fortalecendo estas últimas.
É erróneo pensar que a globalización, o homogeneiza todo.
Nada máis lonxe da realidade. Se tivésemos que destacar dúas características
do proceso global necesariamente teriámonos que referir en primeiro lugar á
universalización dos problemas comúns á humanidade e en segundo lugar á
importancia que adquire dentro do contexto global, o local, o pequeno e o
individual se existe significación (feito cultural significativo). Signos inequívocos
desta última afirmación podémolos percibir ao observar o renacemento no
mundo dos nacionalismos non triviais e se significativos; a desmasificación da
produción e o consumo, a importancia das unidades locais intelixentes nas
organizacións etc.
Non se debe confundir homogeneización da diversidade, das culturas, os costumes,
os hábitos etc., coa aceptación de normas de carácter xeral por parte da
poboación mundial, creadas polas multinacionais. O que aceptemos como
medio de pagamento unha tarxeta magnética de plástico, non ten nada que
ver con pensar que vai o pobo-nación galego, catalán ou vasco, se
significativos e perfectamente compatibles co proceso global. O que terá
problemas de compatibilidade no tempo son os o estados-nación como : Francia,
España....(poderes intermedios que aos poucos van perdendo poder para embaixo e
para arriba.
A globalización é compatible co particular. Unha nova orde mundial non supoñerá
un novo magma política global senón unha suma de particularismos
significativos.
-Cambios na educación
O acceso secuencial ao coñecemento, un dos piares da educación tradicional,
este cuestionado basicamente pola difusión de información xeral
O sistema educativo tradicional aproximábanos inicialmente aos conceptos
máis elementais e aos poucos na medida que avanzabamos no tempo, establecíanse
graos sucesivos de complexidade e dificultade de comprensión. Esta
secuencialidad afectaba a todo tipo de ensino.
Cos novos tempos as enormes posibilidades de acceder a todo tipo de información,
que chéganos polos distintos medios de comunicación, de maneira
aleatoria e sen discriminar a idade do receptor da mesma, están cuestionando o
acceso secuencial ao coñecemento. É dicir, xa non podemos formar aos nosos
estudantes usando un sistema secuencial, cando eles experimentan un ambiente
informativo e educativo aleatoriamente accesado, e que dificilmente é evitable.
Outro dos piares sobre os que se sustentaba a educación tradicional : a
xerarquización, é dicir a correspondencia que existía entre ascenso académico
e ascenso social. Unha persoa sen estudos académicos, que agás casos
excepcionais pertencía aos estratos correspondentes á base da pirámide
social, estaba inevitablemente destinada a realizar os traballos menos
cualificados e aqueles que terminaban con estudos superiores iban ocupando
os postos de máis poder e prestixio social, instalábanse con relativa
facilidade na parte alta da pirámide social, á que maioritariamente pertencían.
O acceso universal á educación e a ruptura de esquemas inmutables,
entre os que salienta a dos vínculos de autoridade tal como se entenderon
sempre, están provocando a disociación entre ascenso académico e ascenso
social-
Serendipity e globalización
Nesta nova era, todos debemos converternos en investigadores con capacidade de
observación alerta non só para buscar coñecementos senón para sorprendernos
co encontro daqueles que non eran buscados no curso da investigación.
Noutras palabras, nos veremos obrigados a facer “Serendipity",
palabra que ten unha orixe curioso pois alude a unha rexión imaxinaria
descuberta casualmente nunha viaxe (Remer, Th.G,1965).
Estas novas circunstancias poden variar o concepto da actividade e o rigor científico,
precarizando todo tipo de metodoloxía. O ritmo do progreso científico
acelerouse de tal maneira e os campos de análises científico cambian e
avanzan de forma tan vertixinosa, que cada vez máis, suscítase a
necesidade non só de crear novas formas de organización da investigación, que
xa se están creando, senón que no campo da metodoloxía científica apremia a
necesidade introducir a incerteza e a valoración sistemática do intanxible.
Nos imos ver obrigados a realizar o esforzo intelectual de anticipar o
futuro. E tal formulación, non é tarefa fácil nun mundo no que, nas últimas
épocas cegados polos prexuízos da era agrícola e industrial, pensabamos que o
que se avecinaba era unha nova revolución industrial. En realidade nos atopamos
inmersos na revolución vertixinosa dos servizos en xeral e en
especial dos relacionados coa industria, a informática, telecomunicacións,
transportes, biotecnoloxía e en especial a genómica, a microelectrónica,
a nanotecnoloxía en xeral, entre outros desenvolvementos influentes.
-A globalización e a mocidade.
O mundo cambiará na medida que cambiemos todos. A mocidade xa o está a
facer.
Ninguén debe dubidar da excelente capacidade que estades mostrando os
mozos á hora de adaptarse aos novos medios, o cal ata certo punto é lóxico se
reparamos en que, hoxe en día, estades máis preparados para comunicarvos e
colaborar que para recibir ordes. Todo iso reflicte unha nova forma de pensar e
actuar, que esta inquietando aos críticos e escépticos habituais, que se ven
incapacitados para dar o paso psicolóxico necesario para adaptarse á
nova realidade, sentíndose inseguros e ameazados por un troco que se
resisten a entender. Non creo que a globalización de lugar a unha división
xeracional, nin moito menos, como apunta Nicolás Negroponte. É certo que os
mozos si están adaptando mellor aos cambios, pero non é menos que as persoas
maiores tamén estámos asumindo, por unha razón moi sinxela e
inequívoca: con eles mellora a nosa calidade de vida. O esforzo de adaptación
é moi inferior á grandes vantaxes que supón o gozo das novas tecnoloxías.
-Universalización dos dereitos humanos e ecolóxicos.
-A imposibilidade de monopolizar a información,
-Solución do conflito palestino-israelí.?
-Guerra global de civilizacións.?
-Fame e desesperación nunha parte importante do mundo?
-Enfermidades novas?.
-Fracaso/ëxito na construción da Ou.E.
-Proliferación de armamento nuclear, biolóxico ou químico e as propias
centrais nucleares.
-Utilización da genómica con fins bélicos
-Nova era chea de posibilidades.
- Máis información, máis posibilidades de transmitila, máis coñecemento.
-Mas creatividade e imaxinación.
-Tecnoloxías, máis contacto, máis sensibilidade cos problemas comúns.
-Cobertura planetaria das comunicacións.
-Posibilidade de integrar a China , Rusia e demais repúblicas exsoviéticas no
gran concerto mundial
