enlace químico

As reaccións de transferencia electrónica entre un metal e un non-metal dan lugar á formación dun composto iónico, constituido por un catión e un anión, e unidos por unha forza electrostática intensa (enlace iónico). A formación dun composto deste tipo é un proceso exotérmico, gracias sobre todo á enerxía de rede (enerxía potencial eléctrica debida aos ións).
Nunha molécula ou ión poliatómico, os átomos do non-metal únense mediante enlaces covalentes (parellas de electróns). Dous átomos poden compartir unha, duas ou tres parellas de electróns para formar un enlace simple, doble ou triple. Se os dous átomos do enlace son iguais o enlace non presenta polaridade, pero se son diferentes o enlace terá un carácter polar máis ou menos acusado dependendo da diferencia de electronegatividade dos átomos. A intensidade dun enlace mídese pola entalpía (enerxía) dos seus enlaces.
Nun enlace metálico os átomos do metal aportan e- á unha estructura cristalina de catións metálicos, pasando a ser compartidos por todo o metal.

estructura molecular

Para deducir algunhas propiedades fisico-químicas dos ións poliatómicos ou das moléculas debemos facer unha análise mecano-cuántica da mesma, sen embargo tamén se poden predicir a partir dunha modificación do método de Lewis chamado TREV (teoria de repulsión das parellas electrónicas) ao redor do átomo central. A xeometría depende do número de enlaces e das parellas non-compartidas ao redor do átomo central.
A polaridade de cada enlace e a xeometría molecular determinan a polaridade da molécula.
Hai duas teorías (que son bastante semellantes) para explicar desde o punto de vista mecano-cuántico o enlace químico. Ambas baséanse na hipótese de que os orbitais moleculares son unha combinación dos orbitais atómicos.
A teoría de enlaces de valencia considera ao enlace covalente como unha parella de electróns con spin oposto que ocupan o mesmo orbital. Na maior parte dos casos os orbitais atómicos que se utilizan no enlace están hibridados, de esta forma os átomos aproveitan mellor os electróns de valencia para formar enlaces: as hibridacións máis importantes son as sp, sp², sp³, etc. Nun enlace múltiple, as parellas de elctróns ''extra'' non están hibridados, forman enlaces de tipo π.
No modelo de orbitais moleculares, os orbitais atómicos combínanse entre si para formar o mesmo número de orbitais moleculares. Estes orbitais poden ser enlazantes e antienlazantes. Os orbitais énchense ordenadamente, segundo as súas enerxías relativas.