páxina principal
departamentos
camballón.com
recreo
esperando as musas
ligazóns
 
     
 

IMITAMOS A MANUEL ANTONIO

SÓS

Fomos chegando sós
o frío a noite e mais nós

Arrincáronnos a ilusión
A patria ateigada
que portaba con vagancia
inertes corpos sen espírito

Arrincáronnos a patria
Ese soño que se esvaeceu
polo mar bravo do estreito

Ese vento achegounos ata a terra
e as lúas do faro
espertaron na noite
As nosas penas
veñen de tan fondo
como a lonxitude do mar
Pero tamén coñecemos a vida
dos amigos que faleceron
na procura da aventura

Na escuridade inmensa da noite
atracou cansa esta pateira:
A praia da vila
acolleu do mar un soño

Néboa de mar Escuridade
Frío Medo Angustia

E chegamos nós sós
sen o frío e sen a noite
nós.


Sandra Lareo, Estrella Pedreira, Marisol Amosa, Alba Blanco e Rocío Peiteado,
4º ESO



 
  Índice do nº 4 Arriba  
 
 
 
 


SÓS

Fomos ficando sós
o Mar o barco e mais nós

Roubáronnos o Sol
O paquebote esmaltado
que cosía con liñas de fume
áxiles cadros sin marco

Roubáronnos o vento
Aquel veleiro que se evadeu
pola corda floxa do horizonte

Este oucéano desatracou das costas
e os ventos da Roseta
ourentáronse ao esquenzo
As nosas soedades
veñen de tan lonxe
como as horas do reloxe
Pero tamén sabemos a maniobra
dos navíos que fondean
a sotavento dunha singladura

No cuadrante estantío das estrelas
ficou parada esta hora:
O cadavre do Mar
fixo do barco un cadaleito

Fume de pipa Saudade
Noite Silenzo Frío

E ficamos nós sós
Sin o mar e sin o barco
nós

Manuel Antonio: De catro a catro.