Entrevista a Víctor Mosqueira

Se vos falamos de Víctor Mosqueira pode ser que non vos deades conta; pero se recordamos algúns dos seus personaxes seguro que xa vos decatades: el foi Taracido en Mareas vivas, Cristóbal en Un paso adelante ou o fantasma de As leis de Celavella. Así a todo, comezou a súa carreira de actor no teatro e, como veredes, segue a preferir o teatro; primeiro formou parte dos grupos coruñeses Trasno e Tespis; logo viñeron Moucho Clerc, o Centro Dramático Galego ou Ollomoltranvía. Con Evaristo Calvo formou a compañía humorística Mofa e Befa para dar “humor cañero”. E despois viñeron as series de televisión e o cine. Nestes días anda coa rodaxe da película Para que non me esquezas de Patricia Ferreira.

1. Se tiveses que resumir a túa vida persoal en cinco liñas, que contarías?
Nacín en Corme, na Costa da Morte. Medrei na Coruña. Madurei en Santiago. Agora vivo en Madrid. E despois?

2. E a nivel profesional? Foron duros os comezos?
Os comezos foron divertidos, duros e incertos, o mesmo que na actualidade. Esta profesión sempre será así.

3. De onde che vén esa vea artística?
Non sei, pode que de meu pai, que cantaba e era moi divertido. A min, dende neno, sempre me gustou facer rir a xente.

4. Que recordos tes de cando tiñas os nosos anos no instituto? Cóntanos algunha anécdota.
Eu fun ao Instituto Masculino “Salvador de Madariaga” da Coruña. Sempre fun un bo estudante e aprobei todo no BUP. Cando cheguei a COU fixeron o instituto mixto e suspendín cinco asignaturas !!

5. Cales cres que son as túas maiores virtudes? E defectos?
A miña maior virtude é que sempre estou facendo cousas, non paro quieto. Tamén é o meu maior defecto.

6. Como definirías a Mofa e Befa?
Mofa e Befa é un comando de comedia contemporánea. Son dous grans no cu da seriedade.

7. Que tal a vida na capital? Acósante os paparazzi... ou as mozas?
Afortunadamente estou lonxe de toda esa merdallada da prensa e os programas do corazón. As mozas, se me acosan, é para preguntarme polos rapaces da serie.

8. É difícil triunfar en Madrid con acento galego?
É máis fácil triunfar con acento “andalú” (Fernando Tejero)

9. Que tal te levas con Cristóbal, o teu personaxe de Un paso adelante? Identifícaste con el?
Cristóbal é demasiado “miña xoia”. Eu teño máis xenio, ¡ah! e non me gusta a docencia.

10. E falando de adiantar... parecénos que se están gravando máis capítulos desta serie; poderiamos ter algún adianto...?
A miña participación na serie rematou: casáronme e mándanme a Sevilla. Son cousas dos guionistas (non debín pedir aumento de soldo).

11. Ultimamente vémoste metido na pel dun fantasma en As leis de Celavella; como se sente un nun papel tan "invisible"? Recórdache algunha situación da túa vida real na que tamén te sentiras así?
Eu síntome ben en calquera papel. Dicía Lee Strasberg que non hai papeis pequenos senón actores pequenos.
Cando me manifestei contra o goberno polo do “Prestige” e pola guerra sentinme invisible ao ver a actitude do goberno.

12. Do teu paso por Mareas vivas, cal é o mellor recordo?
Recordo con auténtico pracer as rodaxes en exteriores, con bo tempo á beira do mar, con Miguel de Lira ou na autocaravana con Evaristo Calvo.

13. En xeral, cal foi o teu personaxe preferido e/ou o que che deixou máis pegada?
Agardo que o meu personaxe favorito aínda estea por vir. Polo de agora téñolle moito agarimo ao Arlecchino que fixen na obra Commedia. Un xoguete para Goldoni de Ollomoltranvía no 92/93. Foi marabilloso poder facelo porque este personaxe é a esencia do xogo teatral.

14. Prefires o teatro ou as series de televisión?
Teatro sempre, porque sempre é en directo, de verdade.

15. Que opinión che merece o panorama teatral galego da actualidade? E o televisivo?
Ultimamente estou bastante desconectado e non debería opinar, pero mentres non se fale del, como se falou do teatro independente catalán, será pobre. En canto á parrilla de programación da TVG, considero que deberían quitarlle esa capa de graxa de churrasco rancio.

16. Finalmente, un secreto inconfesable...
Cústame (con “c”) facer entrevistas.

Sabrina Salgado, Ana Mª Vilariño, Ariana Torres e Laura Vázquez, 1º BACH