páxina principal
departamentos
camballón.com
recreo
esperando as musas
ligazóns
 
 
 
XOGOS OLÍMPICOS
 
OS GREGOS E O DEPORTE
 
Se ben os pobos antigos que deixaron evidencias da súa afección polo deporte son multitude, non hai ningún que poda disputar ao grego a primacía neste campo.
En efecto, o desenvolvemento e importancia social que ao longo e ancho da Hélade acadaron as prácticas deportivas non ten parangón na Antigüidade, pois o adestramento físico non constituía un mero accesorio da formación da mocidade senón a columna vertebral do sistema educativo.
 
   
 
Xa no século VIII a.C. os poemas homéricos - as fontes literarias máis antigas de que dispomos - coñecen certames con múltiples disciplinas deportivas. A meirande parte do canto XXIII da Ilíada está dedicada a narrar os xogos fúnebres que se realizan para honrar a memoria de Patroclo, o compañeiro predilecto de Aquiles. O seu programa non difire demasiado do que posteriormente se desenvolverá en Olimpia e comprende carreira de carros, carreira a pé, lanzamentos de peso e lanza, tiro con arco, loita, puxilato e incluso combate con armas.
 
   
Xogos fúnebres en honor de Patroclo. Cerámica de figuras negras do s.VI a.C.
 
Tamén no canto VIII da Odisea hai competencias atléticas, realizadas esta vez non para homenaxear a un defunto senón a un hóspede que goza de excelente saúde.
Desde época arcaica e sobre todo a partir do século VI a.C., en vésperas do período clásico, os eventos deportivos multiplícanse por toda a vasta extensión xeográfica que ocupan as comunidades de cultura helénica. Aínda que o espectáculo atlético ten por si mesmo un indudábel poder de convocatoria, permanecerá sempre ligado ás celebracións relixiosas, e os xogos que espalladamente organizan as cidades insírense no marco dos festexos dedicados a un deus ou a un heroe, esa categoría intermedia entre o divino e o humano.
Ao lado dos innumerábeis xogos de carácter local - algúns de gran envergadura e fastosidade, como os Panatenaicos de Atenas - houbo catro lugares que lograron transcender as fronteiras comarcais e concitar o interese dos atletas e do público de todas as cidades gregas, polo que os seus certames se coñeceron como panhelénicos.
O máis antigo, e sen dúbida tamén o máis célebre, foi Olimpia, nome que ficou para sempre identificado co deporte. Pero a súa fama, aínda que maior, era seguida de cerca polas reunións atléticas que se realizaban en Delfos, en Itsmia e en Nemea, todas elas orixinadas no primeiro cuarto do século VI a.C.
Os Xogos Píticos, que tiñan por sede o santuario e oráculo de Apolo en Delfos, ao igual que os de Olimpia eran cuadrienais, pero a súa celebración non era coincidente.
Os Xogos Ístmicos, chamados así por ter lugar nas inmediacións do templo erixido a Posidón no extremo sur do istmo de Corinto, así como os de Nemea, localidade situada a uns trinta quilómetros ao sudoeste da anterior e famosa por ter sido
Estadio de delfos
escenario do primeiro dos doce traballos de Hércules, tiñan unha frecuencia maior posto que se disputaban cada dous anos. Os Ístmicos, favorecidos polo seu emprazamento contiguo ao mar, incluían no seu programa competicións de regatas.
A diferenza dos xogos locais, que outorgaban premios de valor material, aínda que non necesariamente en metálico, os panhelénicos tiñan en común ofrecer por único galardón unha coroa vexetal. Pero o prestixio e a gloria que conferían aos vencedores suplían con creces a falta de valor pecuniario da recompensa.

 
 
índice Xogos | arriba | seguinte
 
   
 
     
iescamballon@terra.es