Supoñamos dúas empresas dedicadas á produción de mesas e cadeiras, unha chamada Fisterrae, situada na provincia da Coruña; outra chamada Fadosa, situada no norte de Portugal. Ambas dispoñen de 10 traballadores cun horario de 40 horas semanais.
|
En Fisterrae empregan 10 horas para producir cada mesa e 4 cada cadeira. En Fadosa empregan 15 horas para producir cada mesa e 3 para producir cada cadeira. ¿Onde teñen vantaxe cada un dos países? |
Que sería máis beneficioso unha economía aberta ou pechada?
Vexamos a produción total en caso de que cada empresa dedicase a metade dos seus traballadores á produción de cada produto:
Se, en principio consideramos dúas economías pechadas, onde non se produce ningún tipo de intercambio, a produción de cada unha das empresas sería a seguinte: |
|
Como vemos o total de produción internacional, e do que se poden beneficiar son de 33,33 e 116,67 respectivamente para mesas e cadeiras.
Que pasaría se se abren as economías de España e Portugal?
Pois que Fisterrae tería unha vantaxe absoluta na produción de mesas xa que necesita empregar menos horas (10 horas/mesa) de traballo que Fadosa (15 horas/mesa) na súa produción. Doutra banda, Fadosa terá unha vantaxe absoluta na produción de cadeiras xa que necesita menos horas (3 horas/silla (valencia)) de traballo que Fisterrae (4 horas/silla (valencia)).
Como consecuencia de abrir as súas economías, cada unha das empresas especializarase na produción daqueles produtos onde teñen vantaxes absolutas, mesas Fisterrae e cadeiras Fadosa. Se Fisterrae emprega todos os seus factores produtivos á produción de mesas e Fadosa de cadeiras, as produccións serían as seguintes: |
|
Se intercambiasen a metade da produción, é dicir, Fisterrae cambia a metade da produción de mesas pola metade da produción de cadeiras de Fadosa, o resultado sería o seguinte: |
|
||||||||||||||||||||
Como vemos, as dúas empresas, e por suposto as dúas economías, beneficiaríanse do intercambio.
A teoría da vantaxe absoluta foi argumentada por Adam Smith para defender o librecambio despois das tendencias mercantilistas á protección das economías nacionais.
Teoría de la ventaja comparativa
Proposta por David Ricardo demostrou que todos os países se poden beneficiar especializándose cada un na produción de bens aínda que non teñan vantaxe absoluta neles; é suficiente que teñan vantaxe comparativa, é dicir, que sexan capaces de producilo a un prezo menor.
Supoñamos dúas empresas dedicadas á produción de mesas e cadeiras, unha chamada Fisterrae, situada na provincia da Coruña; outra chamada Fadosa, situada no norte de Portugal. Ambas dispoñen de 10 traballadores cun horario de 40 horas semanais.
En Fisterrae empregan 10 horas para producir cada mesa e 4 cada cadeira. En Fadosa empregan 14 horas para producir cada mesa e 7 para producir cada cadeira.
|
En Fisterrae empregan 10 horas para producir cada mesa e 4 cada cadeira. En Fadosa empregan 14 horas para producir cada mesa e 7 para producir cada silla. |
Que sería máis beneficioso unha economía aberta ou pechada?
Poderiamos pensar que a Portugal interésalle pechar as súas fronteiras porque, en caso contrario, non produciría nin mesas nin cadeiras xa que non goza de vantaxe absoluta en ningún dos dous produtos.
Vexamos a produción total en caso de que cada empresa dedicase a metade dos seus traballadores á produción de cada produto:
Se, en principio consideramos dúas economías pechadas, onde non se produce ningún tipo de intercambio, a produción de cada unha das empresas sería a seguinte: |
|
Como vemos o total de produción internacional, e do que se poden beneficiar son de 34,29 e 78,57 respectivamente para mesas e cadeiras.
Fisterrae (es) produce máis mesas e cadeiras que Fadosa (pt) pero, en que é mellor comparativamente cada unha delas?
A Fisterrae unha mesa cústalle o mesmo que 2,5 cadeiras (50/20=2,5), mentres que a Fadosa cústalle cada mesa 2 cadeiras (28,57/14,29=2). A Fisterrae cústalle máis cada mesa en relación ás cadeiras (2,5) que a Fadosa (2). Fadosa dedicarase a fabricar mesas e Fisterrae cadeiras e as dúas sairán beneficiadas. |
|
O total de produción internacional, e do que se poden beneficiar son de 28,57 e 100 respectivamente para mesas e cadeiras.
Neste caso non se ve se é mellor ou peor porque non se incrementan a produción de mesas e cadeiras, pero vexamos que pasaría se Fadosa cambia as súas mesas por cadeiras de Fisterrae e á inversa.
Se Fadosa quere manter a súa produción de mesas como na economía pechada, dispoñerá de 14,29 mesas e venderalle a Fisterrae as outras 14,29, que estará disposta a cambiárselas por 35,725 cadeiras (teñamos en conta que o custo de cada mesa para Fisterrae é de 2,5 cadeiras, 14,29 mesas x 2,5 cadeiras/mesa = 35,725 cadeiras).
Fadosa dispoñería de 14,29 mesas e 35,725 cadeiras en vez de 14,29 mesas e 28,57 cadeiras.
Se Fisterrae quixese manter a súa produción de cadeiras como na economía pechada, dispoñerá de 50 cadeiras e venderalle a Fadosa as outras 50 cadeiras, que a cambio lle daría 25 mesas (teñamos en conta que o custo de cada mesa para fadosa é de 2 cadeiras, 50 cadeiras x 0,5 mesas/silla (valencia) = 25 mesas).
Fisterrae dispoñería de 50 cadeiras e 25 mesas en vez de 50 cadeiras e 20 mesas.
Se intercambiasen a mitade da produción, e dicir, Fisterrae (es) cambia a mitade da produción de cadeiras pola mitade da produción de mesas de Fadosa (pt), o resultado sería o seguinte: |
|
||||||||||||||||||||
O reparto non será así exactamente pero as dúas se verían beneficiadas, xa que para as dúas empresas o valor da produción despois do intercambio sería superior.
Ver outro exjemplo en eumed.net: As razóns do comercio internacional
|
|
|