A multiplexación
De Wiki do Pazo da Mercé
(Diferenzas entre revisións)
| (Non se mostran 2 revisións do historial.) | |||
| Liña 1: | Liña 1: | ||
| - | A multiplexación é unha técnica utilizada en comunicacións pola que se fai convivir nunha canle sinais procedentes emisores distintos e con destino nun conxunto de receptores tamén diferentes. Dicimos entón que varias canles lóxicas comparten unha única canle física. Para repartir a canle física entre as distintas canles lóxicas podemos utilizar distintas técnicas: | + | A [http://es.wikipedia.org/wiki/Multiplexaci%C3%B3n multiplexación] é unha técnica utilizada en comunicacións pola que se fai convivir nunha canle sinais procedentes emisores distintos e con destino nun conxunto de receptores tamén diferentes. Dicimos entón que varias canles lóxicas comparten unha única canle física. Para repartir a canle física entre as distintas canles lóxicas podemos utilizar distintas técnicas: |
| - | * '''Multiplexación no tempo (TDM)''': As canles lóxicas asígnanse repartindo o uso da canle física entre os dispositivos emisores establecendo ranuras temporais. Así, cada un utiliza o tempo que ten asignado, debendo esperar á súa seguinte ranura para volver a transmitir se o precisa. Estas anacos repítense periódicamente ó longo do tempo. En cada ranura de tempo unha comunicación ocupa todo o ancho de banda da canle. | + | * '''[http://es.wikipedia.org/wiki/Multiplexaci%C3%B3n_por_divisi%C3%B3n_de_tiempo Multiplexación no tempo (TDM)]''': As canles lóxicas asígnanse repartindo o uso da canle física entre os dispositivos emisores establecendo ranuras temporais. Así, cada un utiliza o tempo que ten asignado, debendo esperar á súa seguinte ranura para volver a transmitir se o precisa. Estas anacos repítense periódicamente ó longo do tempo. En cada ranura de tempo unha comunicación ocupa todo o ancho de banda da canle. |
[[Imaxe:Multiplexacion.jpg|center]] | [[Imaxe:Multiplexacion.jpg|center]] | ||
| - | * '''Multiplexación en frecuencia (FDM)''': A cada canle lóxica se lle asigna unha banda de frecuencia que utilizará para a transmisión do seu sinal. Todo os dispositivos poden transmitir ao mesmo tempo, pero cada canle lóxica terá só unha parte do ancho de banda da canle física. | + | * '''[http://es.wikipedia.org/wiki/Multiplexaci%C3%B3n_por_divisi%C3%B3n_de_frecuencia Multiplexación en frecuencia (FDM)]''': A cada canle lóxica se lle asigna unha banda de frecuencia que utilizará para a transmisión do seu sinal. Todo os dispositivos poden transmitir ao mesmo tempo, pero cada canle lóxica terá só unha parte do ancho de banda da canle física. |
* '''Técnicas combinadas''': As dúas técnicas de multiplexación pódense combinar e utilizar conxuntamente. | * '''Técnicas combinadas''': As dúas técnicas de multiplexación pódense combinar e utilizar conxuntamente. | ||
| - | * '''Multiplexación por lonxitude de onda (WDM)''': Este tipo de multiplexación utilízase co cable de fibra óptica para introducir ao mesmo tempo distintos sinais de luz que teñen distintas lonxitudes de onda. | + | * '''[http://es.wikipedia.org/wiki/Multiplexaci%C3%B3n_por_divisi%C3%B3n_de_longitud_de_onda Multiplexación por lonxitude de onda (WDM)]''': Este tipo de multiplexación utilízase co cable de fibra óptica para introducir ao mesmo tempo distintos sinais de luz que teñen distintas lonxitudes de onda. |
Revisión actual ás 00:03, 30 setembro 2008
A multiplexación é unha técnica utilizada en comunicacións pola que se fai convivir nunha canle sinais procedentes emisores distintos e con destino nun conxunto de receptores tamén diferentes. Dicimos entón que varias canles lóxicas comparten unha única canle física. Para repartir a canle física entre as distintas canles lóxicas podemos utilizar distintas técnicas:
- Multiplexación no tempo (TDM): As canles lóxicas asígnanse repartindo o uso da canle física entre os dispositivos emisores establecendo ranuras temporais. Así, cada un utiliza o tempo que ten asignado, debendo esperar á súa seguinte ranura para volver a transmitir se o precisa. Estas anacos repítense periódicamente ó longo do tempo. En cada ranura de tempo unha comunicación ocupa todo o ancho de banda da canle.
- Multiplexación en frecuencia (FDM): A cada canle lóxica se lle asigna unha banda de frecuencia que utilizará para a transmisión do seu sinal. Todo os dispositivos poden transmitir ao mesmo tempo, pero cada canle lóxica terá só unha parte do ancho de banda da canle física.
- Técnicas combinadas: As dúas técnicas de multiplexación pódense combinar e utilizar conxuntamente.
- Multiplexación por lonxitude de onda (WDM): Este tipo de multiplexación utilízase co cable de fibra óptica para introducir ao mesmo tempo distintos sinais de luz que teñen distintas lonxitudes de onda.
