Protocolo IP versión 6
De Wiki do Pazo da Mercé
(Nova páxina: Existe ademais outra razón para evitar sempre que sexa posible o uso de direccións IP públicas: Dada a expansión que tivo Internet, resultan insuficientes para o número de equipos...) |
|||
| (Non se mostran 3 revisións do historial.) | |||
| Liña 1: | Liña 1: | ||
| - | + | A versión 4 do protocolo IP, que é a utilizada na actualidade, presenta un grave problema: Dada a expansión que tivo Internet, as [http://es.wikipedia.org/wiki/Agotamiento_de_las_direcciones_IPv4 direccións IP dispoñibles resultan insuficientes] para o número de equipos actuais. Cando se deseñou o protocolo IP, pensouse que as direccións de 32 bits serían suficientes, xa que con elas se pode asignar direccións a 2<sup>32</sup>=4.294.967.296 máquinas. Hai que ter en conta que ao organizar o espazo de direccións por clases e as direccións reservadas desperdicia millóns de direccións. | |
| + | |||
| + | E aínda que o protocolo NAT paliou en gran medida este problema de escaseza de direccións, a solución definitiva pasa polo cambio da versión protocolo utilizado a outra versión que utilice direccións mais grandes (e polo tanto permita ter un maior número de direccións distintas): esta versión é o [http://es.wikipedia.org/wiki/IPv6 protocolo IP versión 6]. | ||
| + | |||
| + | Entre as características mais importantes deste protocolo podemos destacar: | ||
| + | |||
| + | * Utiliza o algoritmo de encamiñamento ''RIPing''. | ||
| + | |||
| + | * Utiliza direccións de 16 bytes (128 bits), co cal se dispón de 2<sup>128</sup> direccións. | ||
| + | |||
| + | * Permite unha maior velocidade de proceso nos nodos, xa que o formato do paquete só ten 7 campos na cabeceira, en lugar dos 13 da versión 4. | ||
| + | |||
| + | * É bastante compatible coa versión 4 do protocolo (utilizando protocolos de tradución de direccións), polo que os dous protocolos poden coexistir durante a implantación da nova versión. | ||
| + | |||
| + | A forma de representar as direccións IPv6 é diferente á IPv4. Hai varias posibilidades de representación: | ||
| + | |||
| + | * 8 números escritos en hexadecimal de 16 bits (máximo 4 cifras en hexadecimal), separados por “:”<br/>Exemplo: 456A:48DC:9672:FD5:4E5C:261A:AC4:282C | ||
| + | |||
| + | * Igual que o anterior, pero substituíndo os ceros consecutivos (só unha vez na dirección) por “::”<br/>Exemplo: 152::AC2:98AD:451F | ||
| + | |||
| + | * Unha notación mixta, con 6 números hexadecimais de 16 bits e 4 números decimais de 8 bits.<br/>Exemplo: ::124.68.251.128 | ||
| + | |||
| + | As direccións IPv6 tamén teñen un campo de prefixo que indica o tipo de dirección (que pode ser IPv4, pública, privada para a rede, de multidifusión, etc.), os bits centrais que indican o número de rede e os bits finais que indican o número de estación. | ||
| + | |||
| + | As máscaras de rede tamén se utilizan en IPv6 de forma idéntica á versión 4. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | == Para saber máis... == | ||
| + | |||
| + | * [http://www.ipv6.es/es-ES/Paginas/Index.aspx Páxina principal do goberno de España sobre IPv6] | ||
Revisión actual ás 14:25, 17 setembro 2011
A versión 4 do protocolo IP, que é a utilizada na actualidade, presenta un grave problema: Dada a expansión que tivo Internet, as direccións IP dispoñibles resultan insuficientes para o número de equipos actuais. Cando se deseñou o protocolo IP, pensouse que as direccións de 32 bits serían suficientes, xa que con elas se pode asignar direccións a 232=4.294.967.296 máquinas. Hai que ter en conta que ao organizar o espazo de direccións por clases e as direccións reservadas desperdicia millóns de direccións.
E aínda que o protocolo NAT paliou en gran medida este problema de escaseza de direccións, a solución definitiva pasa polo cambio da versión protocolo utilizado a outra versión que utilice direccións mais grandes (e polo tanto permita ter un maior número de direccións distintas): esta versión é o protocolo IP versión 6.
Entre as características mais importantes deste protocolo podemos destacar:
- Utiliza o algoritmo de encamiñamento RIPing.
- Utiliza direccións de 16 bytes (128 bits), co cal se dispón de 2128 direccións.
- Permite unha maior velocidade de proceso nos nodos, xa que o formato do paquete só ten 7 campos na cabeceira, en lugar dos 13 da versión 4.
- É bastante compatible coa versión 4 do protocolo (utilizando protocolos de tradución de direccións), polo que os dous protocolos poden coexistir durante a implantación da nova versión.
A forma de representar as direccións IPv6 é diferente á IPv4. Hai varias posibilidades de representación:
- 8 números escritos en hexadecimal de 16 bits (máximo 4 cifras en hexadecimal), separados por “:”
Exemplo: 456A:48DC:9672:FD5:4E5C:261A:AC4:282C
- Igual que o anterior, pero substituíndo os ceros consecutivos (só unha vez na dirección) por “::”
Exemplo: 152::AC2:98AD:451F
- Unha notación mixta, con 6 números hexadecimais de 16 bits e 4 números decimais de 8 bits.
Exemplo: ::124.68.251.128
As direccións IPv6 tamén teñen un campo de prefixo que indica o tipo de dirección (que pode ser IPv4, pública, privada para a rede, de multidifusión, etc.), os bits centrais que indican o número de rede e os bits finais que indican o número de estación.
As máscaras de rede tamén se utilizan en IPv6 de forma idéntica á versión 4.
