| Táboa de contidos |
|
||
|
Nace en París, en 1320, en torno á figura de Philippe de Vitry. Con este concepto pretendíase designar unha nova técnica de notación. Salientaron ademais Johannes de Muris e Guillaume de Machaut. Fontes: Roman de Fauvel, Codex Ivrea. Introdúcese o concepto de medida binaria e utilízanse as notas coloreadas en vermello para determinar cambios de ritmo. Isorritmia ( afecta á voz do teor e supón unha estruturación da melodía en períodos rítmicos que se repiten) e isoperiodicidad (estrutura do motete dividida en períodos semellantes, que afectan tanto á melodía – cor, como ao ritmo –talea), sobre todo aplicado aos motetes. A sonoridade é a de polifonía mixta a tres voces na que se combinan voces e instrumentos, acentúase o efecto sensual da música polo uso de recursos rímicos (hocquectus, isorritmia), melódicos e harmónicos (acordes de 3ª e 6ª, música ficta), combínanse medidas binarias e ternarias, valores máis rápidos (mínima e seminínima), xéneros: misa, motete( deixará de ser exclusivamente sacro, desaparece o bilingüismo, isorrítmico), chanson.
|
