8 A ORQUESTRA CLÁSICA
Nesta época, a orquestra sofre un troco; desaparecen os instrumentos de tecla e os de corda pasan a ser baséea, agás nalgunhas pasaxes.
Xa se diferencian as funcións de cada familia de instrumentos. Os de metal non executan pasaxes tan floridas, e tampouco desaparecen os instrumentos ou familias durante todo o movemento. Hai a miúdo combinacións de diferentes timbres en cada momento.
A orquestra é unha combinación de violíns (divididos en primeiros e segundos), violas, violoncellos e contrabaixos. Estes dóbranse a distancia de oitava, proporcionando un baixo firme. Un par de frautas, oboés, clarinetes, fagots, trompas e cornos, ademais de timbais, completaban a orquestra que utilizró Beethoven na súa primeira sinfonía tocada no ano 1800.
Ata finais do século XVIII, as orquestras afacían ter de vinte a trinta membros. Con Beehoven, chegaron a corenta.