Santiago Casares Quiroga naceu en 1884 na Coruña
e morreu en 1950 no exilio. Foi un dos asinantes do pacto de San Sebastián
e, o proclamarse a República, foi ministro de Mariña e Gobernación,
proviña do republicanismo galegoe foi fundador e lider do ORGA,
despois integrouse no partido de Azaña Esquerda Republicana. Despois
do triunfo da Fronte Popular e tras o pase de Azaña á presidéncia
da República, ocupó o cargo de primeiro ministro e ministro
de Guerra, desbordándolle as circunstancias do momento: violencia
nas ruas e conspiración militar. O 17 de Xullo cando saía
do ministério os xornalista lle abordaron preguntandolle sobre
o alzamento de Yagüe e Franco; a sua resposta ficou para a história;
"Pois moi ben, se eles se ergueron, eu voume deitar". Se opuxo
á distribución de armas o povo e dimitiu, sendo substituído
por Giral, coa misión de buscar axuda internacional que acabase
co golpe.