DÍA DO LIBRO


Principal Arriba Curso 2006/07 curso 2007/08

Curso 2006/07
curso 2007/08

 

SEMANA DO LIBRO- ABRIL 2006

                                                                                                                                                                      CPI DE SEOANE

Este mes de abril tivo lugar no Centro educativo un certame literario para dar a coñecer o porqué duns días adicados ó libro entre o noso alumnado. Tratouse de fomentar a súa capacidade para a expresión escrita en lingua castelá e en lingua galega coa elaboración de contos, poemas…para os que uns meses antes se lles entregaran unhas bases (ou normas de participación) como as de calquera certame que se precie. Estas foron as seguintes:

BASES DO CERTAME LITERARIO

Participantes

  1. Poderán participar todos os escolares do centro matriculados no curso 2005-2006.
  2. A participación no certame será individual.

 Categorías  e  Premios

 Establécense dous premios por categorías, sendo estas:

CATEGORÍA    A: Infantil     

-         tres anos  (premio: un libro + agasallo)

-         catro anos (premio: un libro)

-         cinco anos  (premio: un libro)

CATEGORÍA    B: Primeiro ciclo de Primaria.

                            Premios: 1º-------------libro  + agasallo

                                          2º-------------libro

                                          3º-------------libro

CATEGORÍA    C: Segundo e terceiro ciclo de Primaria.

                             Premios: 1º-------------libro  + agasallo

                                          2º-------------libro

                                          3º-------------libro

 

CATEGORÍA    D: Secundaria   

                              Premios: 1º-------------libro  + agasallo

                                          2º-------------libro

                                          3º-------------libro

Temática

O tema dos traballos é libre. Así pois, invitámosvos a que deixedes voar a vosa imaxinación e que escribades. Podedes presentalos en lingua castelá ou en lingua galega. O alumnado de infantil deberá presentar debuxos que teñan como tema un conto popular ou tradicional

¡ Que a inspiración e a man vos sexan propicias!

 Dúas modalidades

  1. POESÍA ( máximo 50 versos/ mínimo 20 versos)
  2. RELATO, NARRACIÓN, CONTO BREVE ( máximo 4 folios por unha soa cara/ mínimo 2 folios)

Se o concursante decidise acompañar un traballo plástico sobre o tema, poderá presentalo a mayores dos máximos permitidos.

 Presentación e prazo

A.    Os traballos virán asinados con pseudónimo, incluíndo nun sobre adxunto os datos persoais, así como o curso do/a autor/a. Debe sinalarse nos traballos a CATEGORÍA e MODALIDADE na que participan.

  1. Os traballos deben ser orixinais e inéditos.
  2. O prazo de presentación dos traballos rematará o día 6 de abril de 2006.
  3. Os traballos poden entregarse en DIRECCIÓN.

Xurado. O fallo

A.    O xurado estará composto por  catro membros do claustro do C.P.I. de Seoane.

  1. O fallo farase público no centro e tamén se lle comunicará persoalmente ós/ás gañadores/as.
  2. As decisións do xurado serán inapelables.
Cerimonia e entrega de premios

A cerimonia de entrega terá lugar no marco das datas adicadas, según o calendario escolar que establece o DOG ( 25/05/05), ó “Día do libro” entre o 3 e o 28 de abril.

Traballos presentados 

A.    Os traballos presentados pasarán a ser propiedade do colexio.

  1. O/s traballo/s gañador/es serán publicados na revista do colexio se así o deciden o/s coordinador/es da mesma.

 Pensamos que eses días 2 de abril (adicado á literatura infantil e xuvenil) e o 23 de abril ( conmemorando as mortes de Miguel de Cervantes e William Shakespeare neste día no ano 1616) eran unha ocasión propicia para estimular a expresión escrita no centro.

Non só participaron aqueles que saben escribir (Etapas: Primaria e Secundaria) porque o alumnado de Educación Infantil elaborou uns debuxos que recreaban un conto da Formiga e o coello.

Os gañadores podían escoller un destes libros que previamente seleccionamos os seus profesores:

LISTADO DE LIBROS:

CATEGORÍA   A- INFANTIL

CATEGORÍA   B- PRIMEIRO CICLO DE PRIMARIA        

EL VIAJE DE BABAR

HISTORIA DE BABAR

MI MEJOR AMIGO  Y LOS MARCIANOS

UN BAÚL LLENO DE PIRATAS

UN BAÚL LLENO DE DINOSAURIOS

AS BABUCHAS ENMEIGADAS

OS TRES PRETENDENTES

O PEDRO PILLABÁN

A SERPE BRANCA

AS RATAS NA ESCOLA

O DEMO PRESUMIDO

O DRAGÓN DAS CATRO CABEZAS

CATEGORÍA  C- SEGUNDO E TERCEIRO CICLO DE PRIMARIA

LOS VIAJES DE GULLIVER

LOS TRES MOSQUETEROS

IVANHOE

LA ISLA DEL TESORO

LA VUELTA ALMUNDO EN 80 DÍAS

LAS AVENTURAS DE TOM SAWYER

MOBY DYCK

EL SECRETO DEL HOMBRE MUERTO

LAS BRUJAS       AS BRUXAS

CHARLIE Y LA FÁBRICA DE CHOCOLATE

MATILDA

CATEGORÍA  D- SECUNDARIA

CAIRO BRANCO

A ILLA DO TESOURO

OS VELLOS NON DEBEN DE NAMORARSE

Á LUS DO CANDIL

MEMORIAS DUN NENO LABREGO

VINTE MIL LEGUAS BAIXO DOS MARES

O CAN DOS BASKERVILLE

DRÁCULA

UNA LUZ EN LA MARISMA

LA PIEL DE LA MEMORIA

CAMPOS DE FRESAS

CON LOS OJOS CERRADOS

EL LAZARILLO DE TORMES

LOS PAZOS DE ULLOA

RELATO DE UN NÁUFRAGO

CRÓNICA DE UNA MUERTE ANUNCiada

 DESENROLO

Para propiciar o achegamento do alumnado a esta actividade, colocouse no Centro un escenario atractivo e suxerente que  despertase a súa curiosidade e provocase a súa participación.

 

      

Despois de longas deliberacións por parte do xurado chegouse á decisión de que os traballos gañadores fosen:

 Educación Infantil:

CATEGORIA A: Todolos participantes

           

   

    

PREMIO: Libro de contos, lambetada e boligrafo

 Primeiro Ciclo de Primaria:

1º Premio    

 Alba Arias Fernández  (Cenicienta) de 1º curso

 

 

 2º Premio

 Ivan López López  (Faraon) de 2º curso

3º premio    

 Pablo Ferreiro Vide  (Capitán) de 2º curso

     

Segundo/Terceiro Ciclo de Primaria

1º Premio   

O neno do Caurel por Melissa Sánchez Balo de 5º Curso

2º Premio

Os lobos por Alexandre Valín Roca de 6º Curso

3º Premio

O percorredor de Galicia por Montserrat Méndez Puig

CATEGORIA D: SECUNDARIA

1º Premio

Andalucía por Eva Pombo Teijeira de 1º curso da ESO

2º Premio

Ave por Eva Mª Aira Lolo de 3º Curso da ESO

3º Premio

Destino meláncolico por Jéssica Jato López de 1º curso da ESO

CERIMONIA E ENTREGA DE PREMIOS

                

            

      

Premios Segundo/Terceiro Ciclo de Primaria

1º premio

O NENO DO CAUREL

                               por Melissa Sánchez Balo 5º Curso

Érase unha vez un neno chamado Xoán que vivía nun pobo do Caurel. Ese neno tiña oito anos e gustábanlle moito os animais, de feito tiña galiñas, gatos, coellos, cadelos….Pero el aínda quería máis. O seu soño era ter un xabaril. Xoán cada día ía dar un paseo co seu can. O pai de Xoán era cazador, cousa que a Xoán non lle gustaba moito.

Un día Xoán foi dar un paseo co seu pai. Mentres paseaban, Xoán viu un xabaril pequeno pero non llo dixo ao seu pai porque  cría que o seu pai o ía matar.

Ao día seguinte Xoán volveu ao sitio onde vira o xabaril. E así foi outra vez. Volveuno ver detrás dunhas xestas. Foi  onde el  e….

¡Que raro! O xabaril  non escapaba. E entón  o neno  estirou a man para tocalo pero xusto nese intre, escoitou á súa nai dicíndolle que fose  cear.

O neno non se decatara  de que xa era noite e tiña que ir á casa. Cando Xoán

chegou á casa,  a súa nai estaba moi enfadada porque Xoán nunca chegara

tan, tan tarde.

O sábado pola mañá  Xoán levantouse moi cedo  para  ir onda o xabaril. Entón Xoán  colleu algunha comida para o xabaril: patacas, leituga, verzas e moitas  máis cousas .

Entón Xoán  leváballe comida ó xabaril todos os días e este  acostumouse ata que se fixo moi amigo de Xoán.

Un día pola tarde Xoán  estaba  na terraza da súa casa e...de súpeto viu que se movían as herbas e de alí saía o xabaril. Entón o neno intentouno espantar para que o seu pai  non vira ao xabaril, pero era  imposible porque non se ía. O neno foi correndo onda a súa nai e preguntoulle se podía quedarse con el porque lle collera moito cariño e a nai díxolle que lle preguntara ao seu pai. Entón o neno preguntoulle e, aínda que lle custou moito  convencelo, o pai deixoulle. Dende entón o neno e o xabaril ían xuntos a todas as partes.

Por certo, o xabaril chamábase Serafín.

2º Premio 

                    

OS LOBOS

                   ALEXANDRE VALÍN 

                                 6º PRIMARIA

 

 Fai algúns anos nas  nosas montañas habitaban os lobos. Meu bisavó contoume unha historia daqueles tempos:

   “Era unha vez, fai algúns anos, que vivían os lobos xunto a outros animais.

    Un día un pastor foi ao monte cun rabaño de ovellas e entón atopouse cunha loba cun lobiño recén nacido. O lobo acababa de nacer e tiña fame. A súa nai, ao ver as ovellas, perseguiunas e o pastor escapou correndo, pero como a loba acababa de ter o lobiño pequeno, non tardou en cansarse e non puido correr moito. A loba caeu do cansazo ao chan.

   Ao final o pastor escapou pero agora estaba perdido no bosque. Fíxose de noite e seguía perdido, non sabía o qué facer, se pararse a durmir ou seguir intentando buscar unha saída. Pensou  que debería esperar a mañá.

   Ao día seguinte viu o lume dunha fogueira. Foi onda ela e viu a un home do pobo que lle dixo a dirección do pobo, e foi na dirección que lle indicou o home. Ao chegar á casa, a súa familia preguntoulle onde estivera e el contestou que no monte e que unha loba lle comera as ovellas. 

   O día seguinte os veciños querían cazar a loba pero o home impedíullelo e dixo que o fixera para  alimentar ao seu fillo.  

                   3º premio

 

O percorredor de Galicia

           MONTSERRAT  MÉNDEZ PUIG

 5º PRIMARIA

    Carlos era un rapaz duns 23 anos. El adicábase a facer rutas por Galicia.

    Un día chegou a un pobo e pediu pousada, pero ninguén lla quería dar por medo de que fose un ladrón. Así ata que chegou a unha casa na que lle deron onde durmir.

    Ao día seguinte cando ía cara outro pobo, atopouse  cun lobo pequeno que estaba ferido. Curouno, e cando a nai do animaliño chegou e o encontrou curado alegrouse moito.

   Ao chegar ao outro pobo tivo que durmir no chan e tivo que poñer de almofada unha pedra. Cando estaba a durmir, a nai do lobo espertouno para darlle as gracias por salvar ao seu fillo. A loba e o seu fillo acompañárono  a todas partes como se fosen as súas mascotas.

   Chegaron a un castelo, o Castelo do Carbedo.  Alí viviron por un tempo,  pero os lobos non estaban felices. Entón  decidiron seguir facendo as rutas.

   Pero un día uns cazadores descubríronos por as  pegadas  dos lobos e víronos pero  non a Carlos e disparáronlles e déronlle á nai do lobo, mentres Carlos collía castañas, e morreu. Carlos e mailo lobo puxéronse moi tristes e fixéronlle un enterro.

   Despois seguiron facendo rutas ata percorrer toda Galicia e viviron moi felices aínda coa  falta da nai do lobo. 

 

1º premio

 

                                    Andalucía, sueño de un emigrante

                                                             Eva Pombo Teixeira

                                                                                    1º da ESO

15:00 horas de la tarde con un calor abrasante. Todavía seguimos a la deriva. Tengo sed, me levanto, pero la única botella que tenía agua ya se acabara. Ahora ya nadie habla, todo estaba en silencio; cuando embarcamos en el bote había muchos nervios, risitas, planes y ganas de triunfar en un país que no era el nuestro.

En el bote vamos 41 personas en total, treinta y nueve hombres y dos mujeres. Sabemos poco del país hacia el que nos dirigimos, solo unas cuantas  cosas que nos dijeron aquellos hombres al que les tuvimos que entregar el dinero en el puerto. Mis padres, hermanos y yo tuvimos que trabajar muchísimo para dar conseguido el dinero del viaje. Yo vivía en un pueblo, mis padres trabajaban en una carpintería; no éramos pobres pero como éramos tantos, en total 13, que alguno se tenía que ir ya que el dinero no llegaba para tantos. Yo era la única que no tenía hijos, ni marido y además era la más joven de la familia.

Cuando mis padres se enteraron de cuanto tenían que entregar para que aquellos hombres me dieran sitio en el bote. Tuvimos que trabajar muchísimo, irse de donde tu familia es muy duro pero lo peor era que padre llevaba unos días con dolor de corazón y cuando me marchara no tendría noticias de él. Empiezo a ver algo es como un trozo de tierra ,sí. Grito: ¡Tierra, tierra!, estamos llegando. Todos miran con cara de sorpresa en sus rostros se empieza a iluminar una sonrisa. Empezamos a hablar, reírnos y hasta algunos entonaron una canción típica de su tierras. Pero ahora un temor invade nuestros pensamientos que nos vea la policía. El bote se acerca cada vez a la tierra, ahora veo con claridad es un puerto muy grande comparado con los de mi tierra.

Llegamos al puerto y nos vayamos. Oh, Oh  - pienso- hay un problema, alguien ,alguien ha dado la voz de alarma una patrulla de policías y dos ambulancias ¿Qué hago? Piensa, piensa ,Halma. Me escapo o  me quedo si me quedo me pueden repatriar y mis padres y hermanos ya trabaja ron bastante para pagarme un viaje como para tener que pagar otro. Decido escapar me meto en un callejón y miro para atrás asegurándome de que no me persigue ningún policía.

Llevo andando mucho tiempo y me estoy mareando porque tengo muchísima sed. Es de noche y no tengo donde dormir, tengo miedo y estoy perdida ahora ya no hay gente en la calle. Siento una mano fría en mi espalda, me asusto y grito. Me doy la vuelta, es un chico más o menos de mi edad y también musulmán; su cara me resulta conocida, ahora me doy de cuenta, es uno de los chicos que viajaba en el bote. Se presenta, me dice que se llama Ahmed y que viene a España a buscar a su padre. Que vive aquí en Andalucía. Yo, reponiéndome del susto, le digo mi nombre y le pregunto cómo se escapó  de la policía. Cuenta que me siguió a mí. Lleva un papel en la mano, me dice que es la dirección de su padre. Después de estar hablando, decido ir con él a la casa de su padre: su padre es un musulmán de 51 años que lleva aquí 10 años. El encuentro entre el padre y el hijo es muy emotivo. Pasamos varios días buscando trabajo, al final, lo encontramos en un campo de naranjos. El trabajo es duro  pero me dan un sitio para dormir, comida y dinero. Ahmed y yo comenzamos una relación y estamos ahorrando para podernos casar y vivir juntos.

Hace dos años que nos casamos y tenemos un  hijo en común. Seguimos trabajando en el campo de naranjos y tenemos un piso alquilado. Hoy es 15 de junio y dentro de una semana me voy a ver a padre, madre y mis hermanos ¿le pasaría el dolor en el corazón a padre?

                                                                               Halma

                                                               

 

2º premio

Ave

Eva Mª Aira Lolo

3º da ESO

No sé que fallo cometió

para que tu la abandonaras,

ella te creía el centro

del mundo en el que giraba

 

Fuiste muy egoísta

y ahora no lo niegues,

quisiste tenerlo todo

y lo perdiste mayormente.

En este momento te arrepientes

e intentas pedir perdón

pero es demasiado tarde

porque el momento pasó.

 

Creías que volvería

a ser tuya nuevamente

pero ella ya voló

con un futuro en mente.

 

Encontró un amor mejor

Él no miente

si la quiere

busca hacerla muy feliz

la apoya en todo lo que puede.

Ave

3º premio

Destino Melancólico

                           Por  Jessica Jato López

Destino melancólico, desearía cambiar:

El rechazo por la tolerancia,

el sufrimiento por el bienestar,

la tormenta por la calma.

Desearía cambiar todo,

hasta la sombra

de un cielo azul

oscuro por la maldad.

Me pregunto porqué la vida

es tan triste

y no encuentro respuesta alguna.

Quisiera que, sin egoísmo,

sin guerras, sin terrorismo

y sin mas muertes

un mundo flamante se desarrollase.

Hay parcialidad en las personas,

hay parcialidad en los animales.........

Cada vez,

hay mas parcialidades

en un mundo irregular. 

Pseudónimo La Librera

 

Agradecementos: a todos/as os que fixeron posible esta actividade.

 Foi unha experiencia incríble!!!


Principal Arriba Curso 2006/07 curso 2007/08