Teoría dos catro elementos

Para Tales de Mileto (h. 639 - 547 a.C.) este principio é a auga, o susténtase en que a auga se atopa nas plantas e os animais e no feito de que a auga é unha sustancia bastante mudable.
Anaxímenes (588-524 a.C.), contemporáneo de Tales, deduciu que o principio fundamental era o aire, e explico como a partir do aire prodúcense todas as cousas, por condensación e rarefacción, así o aire condensado formaba sólidos e líquidos e o aire enrarecido, lume.
Heráclito (540-475 a.C.) , afirmo que a realidade é cambio constante por isto a sustancia primordial é o lume, unha chama crece ou vacila pero sempre é lume.
Empedocles (490-430 a.C.) agrego ao auga, o aire e o lume, a terra combinándoo todo nunha teoría dos 4 elementos ou raíces .Para explicar como a partir destas 4 raíces fórmanse todas as cousas, e o que provoca o cambiou son dúas forzas cósmicas o amor e o odio.
Finalmente Aristóteles (384-322 a.C.) , home prominente do seu tempo concedeu o seu favor á teoría de Empedocles e perfecciónoa, afirmando que cada un dos 4 elementos posúe 2 das seguintes características, seco, húmido, frio, quente ; entón a terra é fría e seca, a auga fría e húmida, o aire húmido e quente , o lume quente e seco, o aire oponse á terra e o lume ao auga, ademais ningún deles é inmutable senón que ao adquirir outras características poden cambiar.