CEIP SOBRADA
Currás















 

Amorín Currás Sobrada Piñeiro

 

 DATOS DE INTERESE

A súa poboación, arredor de 600 habitantes, repártense polos distintos barrios que a conforman: O Barral, A Estrada, O Cruceiro, O Monte, O Tapel e Aldea. Nesta pequena parroquia do Concello de Tomiño, pola que atravesa a N-550, poderemos gozar de paisaxes de beleza singular: Ás marxes do río Miño, restos románicos de interese arquitectónico e innumerables chispas de vida entre os seus inquilinos. Fronteiriza con Portugal, separando as beiras o río Miño, obstáculo entre estos pobos que durante séculos só os pescadores destas augas uniron cos seus habituais intercambios

 ATRACTIVOS ARQUITECTÓNICOS

  • IGREXA : do S. XVI , ainda que,  o seu estilo, denota a influencia portuguesa da época anterior. No seu interior existe un retablo de 1.803, que sustituiu  ó do século XVIII que foi trasladado á parroquia de Estás.

curras.jpg (130069 bytes)

  • "MEDOS" En Currás descubriuse unha necrópoles de tipo romano. No lugar coñecido polos seus habitantes co nome de "Medos", realizáronse diferentes escavacións. Atopáronse  vestixios dunha vila romana (datada entre os séculos IV e VI d.C.). Destacando o descubrimento dun hipocausto (antigo sistema de calefaccións por tubos) de grande interese para o estudio e o coñecemento da cultura Romano-Xermánica en Galicia. Consérvanse unha parte destes restos no Museo Diocesano de Tui e, a outra parte, cubriuse con area co obxetivo de continuares cóas escavacións no futuro .

 FESTEXOS E ROMERÍAS

  • "O BUXO": fermosa casa de turismo rural que existe no corazón da aldea. Un  lugar para descansar e para olvidarse das  preocupacións e o estrés da vida cotiá. Nas súas proximidades pódense practicar  diversas actividades no medio natural: rutas a cabalo, sendeirismo, caza, pesca, montañismo, excursións fluviais, etc.

Para saber máis, visita a páxina de Agarimo.

Aqueles que se decanten polo mundo rural galego non poden deixar de adentrarse nestas paraxes, onde os camiños se entrecruzan cos agarimos dos seus habitantes, que nos transladan a un mundo de paz, onde os únicos berros que perciben os sentidos, son os dos paxaros disputando o mellor ramallo para asentar o seu niño.