
Ignacio Ares de Parga: o pedagogo de Proval 
Ares de Parga na escola de nenos (arriba) e de nenas (abaixo) 


Fotografias cedidas por cortesía de A. Bouzó do Instituto de Estudios Miñoranos (IEM) |
|
Na obra das Sociedades americanas de emigrantes galegos xogaron un importante papel algúns pedagogos, homes de gran valía intelectual que orientaron e marcaron as pautas a desenvolver nas escolas de emigrantes. Neste labor destacou Ares de Parga. O ourensán Ignacio Ares de Parga (1865-1922), matemático e pedagogo, estudiou na Institución Libre de Enseñanza, onde coñeceu e fixo amizade con Giner de los Ríos. Republicano e galeguista, emigrou á Arxentina no ano 1855, onde traballou como catedrático de matemáticas superiores e promoveu campañas de alfabetización de adultos e obreiros. Participou activamente nos círculos galegos, organizando o plan de estudios da Casa de Galicia e na fundación do Banco de Galicia. Moi vencellado ás Escolas Proval, valoraba en moito os esforzos dos emigrantes como dí o profesor Malheiro: "recoñece con orgullo a capacidade dos seus coterráneos por transformar en positivo as propias carencias persoais...mediante a organización colectiva en obras de inmensa significación altruísta" Ares de Parga e as Escolas Proval No que se refire á nosa escola, participou no deseño do seu proxecto pedagóxico e dirixiu durante anos o seu Boletín e visitounos nalgunha ocasión. O tipo de escola que defendía era: Unha escola comprendida como instrumento emancipador do pobo, capaz de garantir o benestar xeral da sociedade, inspirada nas concepcións máis progresistas do modelo arxentino. Unha escola antiautoritaria; neste senso é moi crítico cos sistemas de premios e castigos que incentivan, uns a envexa , outros a hipocresía. Unha escola laica, neutral respecto do feito relixioso. Unha escola favorecedora da creatividade e da iniciativa individual do alumnado. Está en contra dos exames, é partidario dunha avaliación continua e integral. Unha escola impulsora dunha educación que atenda ademáis dos aspectos intelectuais, á educación física, moral e de tódolos coñecementos, como os profesionais, que favorezan a integración dos nenos e nenas na cultura e na sociedade na que viven. Unha escola práctica e intuitiva, baseada na experimentación, en contacto coa realidade que a rodea e sobre a que se proxecta. En resume, citamos ao profesor Malheiro: "preconizou unha educación integral, racional, neutral, positiva e utilitaria, na que a escola había semellar un laboratorio de acción persoal constante nun clima de tolerancia e liberdade. As orientacións do seu modelo escolar renden culto á verdade e á xustiza, e forman un estado social en plena conciencia de vida democrática coincidindo co modelo arxentino. (...) E estas orientacións, froito da reflexión e da praxe educativa hai agora case un século, seguen a estar completamente vixentes na actualidade" Información extraída de X. M. Malheiro Gutiérrez. Tese de doutoramento: "Mobilización societaria, correntes de pensamento e escolas de emigrantes en Galicia durante o primeiro tercio do século XX: o protagonismo de Ignacio Ares de Parga e Antón Alonso Rios" Univ. de Santiago. Setembro 2003 |