IES do Castro de Vigo

O próximo 4 de novembro celébrase o Día da Ciencia en Galego , adicado a Ramón María Aller Ulloa, Alfonso X e James Clerk Maxwell. Diversos son os actos que se celebrarán nesta próxima semana, promovidos por distintas asociacións científicas galegas

No instituto para celebrar ese día están programadas diversa actividades polos distintos departamentos didácticos da área científico- técnica e o departamento de normalización lingüística.

ACTIVIDADES 4 DE NOVEMBRO

RECREO

-XOGOS DE TERMOS CIENTÍFICOS EN BUSCA DE DEFINICIÓN.

-EXPOSICIÓN DE LIBROS CIENTÍFICOS ESCRITOS EN GALEGO.

- XOGOS MATEMÁTICOS.

12: 40 : CONFERENCIA DE XOSÉ FRANCISCO PARDO TEIJEIRO SOBRE O CIENTÍFICO-POLÍTICO GALEGO BIBIANO FERNÁNDEZ OSORIO-TAFALL( 1 º BAC. NA SALA DE CONFERENCIAS).

Para coñecer a figura do científico tema da conferencia podedes entrar neste enlace:

BIBIANO FERNÁNDEZ OSORIO-TAFALL 

Os últimos traballos mostran que o ‘Hobbit’ evoluíu en África hai máis de dous millóns de anos e utilizaba ferramentas. JAVIER SAMPEDRO - Madrid - 25/10/2009

Cinco anos despois do seu descubrimento na illa de Flores, en Indonesia, os científicos seguen reexaminando o fósil humano máis desconcertante da historia: LB1, o home de Flores, que en realidade era unha muller. Medía un metro e non tiña máis cerebro que un chimpancé, pero viviu hai só 17.000 anos. Algúns paleontólogos non aceptan que represente unha especie anana, e sostiveron sempre que LB1 é unha muller moderna con algunha enfermidade rara. Segundo os últimos estudos evolutivos, non obstante, a enfermidade tería que ser tan rara como unha máquina do tempo.

O polgar dos seus pés era perpendicular aos demais dedos e tería calzado un 40. A súa clavícula non é de tipo humano, pero o nariz sitúao entre os homínidos

Os novos datos tampouco confirman a interpretación inicial dos descubridores do hobbit: que esta especie era un descendente evolutivo do Homo erectus, o primeiro homínido que saíu de África (hai 1,8 millóns de anos). Como o erectus xa tiña un tamaño similar ao noso, esta interpretación implicaba que o hobbit ou Homo floresiensis, que é o seu nome técnico, se tiña que ter miniaturizado na illa de Flores. O fenómeno é coñecido noutros mamíferos.

Segundo os novos resultados, o hobbit non é un homo erectus que se fixo anano, senón que xa saíu anano de África, porque provén dunha especie aínda máis antiga que o erectus, dunha época en que os homínidos aínda non creceramos de tamaño. Non é que a nova idea sexa moito máis convencional que a anterior. Algúns paleontólogos, en realidade, vena aínda máis chocante. Simplemente, é a que cadra mellor con todos os datos.

(Ler o resto do artigo »)

O alumnado de 2º de Bacharelato A, de Bioloxía,  debe descargar e ler o seguinte documento de Word:

(Uso educativo sen ánimo de lucro)

Imaxe de Alberte Zato

O venres 15 de xaneiro pronunciará no noso Centro unha conferencia o  xeólogo e profesor da Universidade Complutense de Madrid, Francisco Anguita Vírella. O alumnado de Ciencias para o Mundo Contemporáneo (1º de Bacharelato)  terá a oportunidade de escoitalo na Aula de Conferencias, ás 12,00 da mañán. Será presentado polo profesor Manuel Brañas, e a charla terá por título Venus, Marte y la Tierra.

O profesor Anguita é un amante da Terra e doutros planetas, por exemplo a través do estudo dos volcáns de Marte. É un experto en percorrer os centos de millóns de anos que duran as eras xeolóxicas.

Para maior información podedes consultar:
http://es.wikipedia.org/wiki/Francisco_Anguita_Virella
http://www.elmundo.es/suplementos/natura/2007/14/1178920808.html
http://blogs.elcorreodigital.com/magonia/2008/3/17/-la-cara-y-piramides-marte-son-invento-oportunistas

O vindeiro venres, 15 de xaneiro o alumnado de Ciencias do Mundo Contemporáneo asistira a unha charla do profesor Francisco Anguito, co título de Venus, Marte y la Tierra.  

 Podemos ver unha entrevista a Francisco Anguita en http://www.rtve.es/television/20091123/geologia/302143.shtml

GONZALO PONTÓN en El País, 29/03/2009

Durante os próximos meses asistiremos á publicación de varias edicións conmemorativas dos 150 anos da Orixe das especies, que se deu ás prensas cando o seu autor, Charles Darwin, ía cumprir 50. É xusto que sexa así. Da carismática trindade progre (Darwin, Marx, Freud), ningún puido derrotar o tempo como o primeiro.

Aínda que quedan algúns detalles por axustar que non afectan á súa esencia, a teoría da evolución foi verificada ata a saciedade dende o rexistro fósil á xenómica comparativa, e hoxe é un feito científico tan indiscutible como a existencia dos átomos ou a dos buratos negros. Indiscutible, pero non indiscutido. As Igrexas cristiás, xudías e musulmás non poden aceptar a teoría da evolución porque, segundo os seus libros santos, un deus primordial omnipotente e omnisciente o creou todo en seis días (ou en seis mil millóns de anos, que no da cronoloxía os clérigos máis espelidos se apuntan á metáfora).

(Ler o resto do artigo »)

Unha crítica clásica contra Darwin é que, malia titular o seu libro A orixe das especies (1859), xusto non aclarou como se orixinaban as especies. A selección natural -o mecanismo evolutivo descuberto polo naturalista- baséase na acumulación gradual de pequenos cambios, mentres que as especies adoitan ser entidades discretas e ben definidas: vemos leóns e tigres, non unha escala Pantone de leotigres. A investigación recente, non obstante, aclarou moitos puntos do problema da especiación, ou xeración de novas especies, e confirmou que a especiación ten unha relación directa coa selección natural darwiniana. Tamén revelaron uns principios xerais que terían resultado sorprendentes para o pai da bioloxía moderna.
“A competencia polos recursos, as carreiras de armamentos entre predadores e presas e outros factores biolóxicos dan forma aos ecosistemas locais durante períodos curtos”, di o evolucionista Michael Benton, da Universidade de Bristol. “Pero son factores externos como o clima, a oceanografía e a tectónica continental os que explican as pautas da evolución a grande escala. Benton é o autor dun dos cinco artigos con que a revista Science celebra hoxe o 200º aniversario do nacemento de Charles Darwin (12 de febreiro de 1809-19 de abril de 1882).

(Ler o resto do artigo »)

Un salto evolutivo no darwinismo
A suma de tres xenomas microbianos creou o tipo universal de célula que constitúe hoxe a todos os animais

JAVIER SAMPEDRO - Madrid - 14/03/2001

Como antes de Darwin todo o mundo era creacionista, a maior parte da xente segue pensando que o contrario de ‘darwinismo’ é ‘creacionismo’. E xa non é así. Un grupo reducido de científicos demostrou que polo menos un dos acontecementos esenciais da historia da vida -a formación da célula eucariótica, o prodixioso autómata biolóxico do que están feitos todos os animais e plantas do planeta- aconteceu con relativa brusquidade e por un mecanismo esencialmente alleo ao gradualismo darwiniano: sumando os xenomas completos de tres microbios. Os dous científicos que encabezaron ese descubrimento discrepan sobre se iso implica unha revolución no seo da teoría máis fundamental da bioloxía.

Tres dos biólogos evolutivos máis avanzados do mundo, Lynn Margulis, da Universidade de Massachusetts (EE UU), Radhey Gupta, da Universidade McMaster (Canadá) e Harold Morowitz, da Universidade George Mason (EE UU), discutiron as súas ideas a semana pasada nunha reunión organizada por CosmoCaixa, o museo da ciencia da Fundación La Caixa en Alcobendas (Madrid).

(Ler o resto do artigo »)