Premios do Concurso de Felicitacións de Nadal 2010

Publicado o 28 Decembro, 2010 na sección Zona Alumnado, Zona ANPAs por Alberte Zato

 Primeiro premio en soporte dixital

ARTURO IRISARRI IZQUIERDO (4º ESO A)

(Either JavaScript is not active or you are using an old version of Adobe Flash Player. Please install the newest Flash Player.)

Primeiro premio en soporte papel/cartulina

CLARA RODRIQUEZ TOUBES (1º ESO C)

 postal_2010_500px.jpg

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Universo matemático (documentais)

Publicado o 21 Decembro, 2010 na sección Matemáticas por Ramón

  Universo matematico    serie realizada por Ana Martínez, co guión de Antonio Pérez, producida no ano 2000 polo programa da televisión educativa de TVE La aventura del saber, emitida a partir do 3 de outubro do 2000 na La 2.
Foi galardoada no Festival Internacional Científico de Beijing, co Premio Especial do Xurado á divulgación científica, o 11 de decembro de 2002 na capital chinesa.

Afortunadamente foron reemitidos a partir do 20 de setembro de 2010 e colgadas na páxina web de RTVE.es. Premendo no nome dos capítulo poden verse.

Pitágoras: mucho más que un teorema 

Sen dúbida Pitágoras é o matemático máis coñecido do gran público. Todo o mundo recorda o seu famoso teorema. Pero as Matemáticas débenlle Pitágoras e os pitagóricos moito máis. Eles son os que puxeron as primeiras pedras científicas non só da Xeometría senón tamén da Aritmética, da Astronomía e da Música.
Pero antes de Pitágoras outras dúas culturas desenvolveran unhas matemáticas prácticas moi potentes: os babilonios e os exipcios.
Exploraremos as súas achegas tanto no terreo dos sistemas de numeración que empregaban, como das súas habilidades astronómicas e xeométricas. Do sistema sesaxesimal dos babilonios herdamos tanto a división da circunferencia en 360 graos coma a forma actual de medir o tempo en horas, minutos e segundos.
As súas taboíñas resérvannos unhas cantas sorpresas matemáticas. Quizais a máis importante, a taboíña Plimpton, desvélanos o feito sorprendente de que coñecían as ternas pitagóricas mil anos antes de que Pitagoras vise a luz.
Gozaremos dalgunha das demostracións gráficas máis rechamantes do famoso teorema, o que conta cun maior número de demostracións distintas ao longo da historia.

Historias de π

Se as matemáticas teñen algún número emblemático ese é π: 3,141592 …
A figura de Ramanujan, un mozo indio sen formación universitaria está intimamente ligada ao número π. A principio de século descubriu novas series infinitas para obter valores aproximados de π. As mesmas que utilizan os grandes ordenadores para obter millóns de cifras deste familiar e estraño número.
Pero o verdadeiro pai de pi é un matemático grego de fai 2.300 anos, Arquímedes. El descubriu a famosa fórmula da área do círculo: A = π· r2. E tamén o volume e a área da esfera. De paso invento o primeiro método para obter valores aproximados de π aproximando o círculo mediante polígonos dun número crecente de lados. Pero π non só aparece en matemáticas cando se fala de círculos ou esferas, a súa presenza en relacións numéricas, no cálculo de probabilidades e ata en estudos estatísticos a confiren unha omnipresencia case máxica.

Las cifras: un viaje en el tiempo

Coa chegada do euro volverán os céntimos e uns vellos coñecidos van adquirir un protagonismo social que non tiñan dende hai moito tempo: os números decimais.
Uns números que, a pesar da crenza popular de que existen dende os comezos das matemáticas, só levan entre nós os catro séculos. E é que a historia dos números é máis complexa do que sospeitamos.
Ao longo do programa faremos unha excursión polo tempo para descubrir a historia das cifras.
Descubriremos as cifras e a forma de utilizalas de babilonios, exipcios, gregos e romanos ata chegar ata as nosas populares 10 cifras: 1, 2, 3, 4, 5 … Pero mesmo estas cifras herdadas dos árabes non sempre foron a ferramenta habitual para calcular. Coñeceremos as aventuras destes símbolos dende o seu nacemento ata os nosos días, en que sen dúbida son os símbolos máis universalmente utilizados.

 Fermat: el margen más famoso de la historia

A principios de século XVII un avogado, afeccionado ás matemáticas vai lanzar unha serie de retos, baseados nos números máis simples, os enteiros, a toda a comunidade matemática. É Pierre de Fermat.
A inspiración para estes retos encontrouna nun antigo libro de matemáticas escrito alá polo século III, a Aritmética de Diofanto. Nun das súas marxes Fermat vai escribir unha frase que se converterá en unha das máis atractivas da historia das matemáticas. O seu famoso último teorema:
“Non” existen “solucións enteiras para a ecuación xn + yn = zn cando n é maior que 2″
Fermat afirma que encontrara a demostración pero por desgracia non lle cabe a marxe. Unha desgracia que trouxo en xaque aos mellores matemáticos durante máis de 350 anos.
Faremos un recorrido histórico polos intentos de demostrar este teorema ao longo de tres séculos e presentaremos a Wiles, un matemático inglés que en 1994 pasou á historia … Por fin alguén conseguira demostrar o “ultimo teorema de Fermat”.

Gauss: de lo real a lo imaginario

Principios do século XIX. Un mozo matemático acaba de resolver un problema de máis de 2.000 anos de antigüidade: a construción con regra e compás do polígono regular de 17 lados.
Esta vai ser unha das primeiras anotacións que fará nunha vella libreta de 19 páxinas. Ao final do seu vida as anotacións non chegarán a 50, pero sen dúbida esta libreta será o soño de calquera matemático do século XIX. As achegas que nela se reflicten conteñen o suficiente material para manter ocupados a todos os matemáticos do século.
Non obstante a fama deste mozo, Gauss vaille vir dos ceos. A finais de 1800 os astrónomos descobren un novo obxecto celeste. Non se trata dun cometa, ben podía ser o planeta buscado tantos anos entre Marte e Xúpiter. Por desgracia pérdeselle a pista. Pero coas poucas observacións realizadas, Gauss ponse á tarefa de deducir a súa órbita e sinala o lugar do ceo cara a onde apuntar os telescopios un ano máis tarde. E en efecto alli aparece Ceres.
As incribles achegas de Gauss non se limitan ao mundo das Matemáticas e da Astronomía. Xunto a Weber vai poñer en marcha o primeiro telégrafo operativo uns anos antes que o de Morse. En magnetismo tamén nos deixou a súa pegada: o primeiro mapa magnético da Terra é obra súa.
Non é inmerecido o título de Príncipe dos Matemáticos, aínda que reinou en case todas as ciencias.

 Euler: una superestrella

Euler é un matemático entrañable, e non só polos seus traballos. Ao longo do século XVIII ensanchou as fronteiras do coñecemento matemático en todos os seus campos. As súas obras completas, Opera Omnia, ocupan máis de 87 grandes volumes, e a importancia dos seus descubrimentos fannos dubidar ás veces que poidan ser obra dunha soa persoa. Aínda que Euler non era unha persoa normal: era un xenio.
Aos 19 anos gañou o premio da Academia de Ciencias de Francia por un traballo sobre a mellor situación dos mastros dos barcos. Isto non é sorprendente, salvo polo feito de que Euler naceu en Basilea ( Suíza) e non vira un barco na súa vida. Volvería gañar outros once premios da Academia.
Euler recolleu a luva de todos os retos formulados por Fermat e deu resposta satisfactoria a todos menos un, o último teorema. Hoxe o seu nome está asociado a resultados de case todas as ramas das matemáticas: análise, álxebra, teoría de números, series, xeometría, astronomía …
O máis sorprendente é que Euler escribiu máis da metade da súa obra completamente cego realizando os seus cálculo mentalmente. Nada estraño para alguén que era capaz de recitar a Eneida completa e en latín.

 Sobre hombros de gigantes: Newton y Leibnitz

Sen dúbida Newton é o autor do primeiro paso da carreira espacial. As Leis descubertas por el son as que permitiron ao home poñer un pé na Lúa ou enviar naves a Marte e Venus, explorar os planetas exteriores: Xúpiter, Saturno, Neptuno e Urano. O seu modelo de telescopio permitiu ver máis lonxe en ceo. Sen dúbida os astrónomos débenlle moito a Newton.
Pero os matemáticos e de paso o resto dos científicos débenlle tanto a máis. El xunto a Leibniz, aínda que sería mellor dicir ao mesmo tempo que Leibniz, son os descubridores da máis potente e marabillosa ferramenta matemática: o Cálculo.
Newton tivo en vida un prestixio e un recoñecemento social aínda maior que o que puido ter Einstein en o noso século. Como os reis e moi poucos nobres foi enterrado na abadía de Westminster. Leibniz morreu só e abandonado por todos. Ao seu enterro en Hannover só asistiu o seu criado.
Hoxe os dous comparten por igual a gloria de ser os pais das dúas ferramentas máis potentes do universo matemático: o cálculo diferencial e o cálculo integral. O instrumento ideal para entender e explicar o funcionamento do mundo real, dende as cousas máis próximas ata o recanto máis afastado do universo.

Las Matemáticas en la Revolución Francesa

En 1791, facendo un alto nas súas disputas políticas, a Asemblea Nacional Francesa define o que cos anos converterase na medida de lonxitude universal: o metro. A dez millonésima parte do cuadrante do meridiano terrestre. Grazas aos matemáticos franceses hoxe compramos en quilos e viaxamos quilómetros.
Unha pléiade de notables matemáticos como nunca antes conviviran en Francia, vai vivir de forma intensa os acontecementos da Revolución Francesa: Joseph Louis Lagrange, Gaspard Monge, Peirre Simon de Laplace, Adrien Marie Legendre, e o marqués de Condorcet, van levar a matemática francesa ao seu máis alto cume.
Eles van poñer os fundamentos científicos da Análise, do cálculo de probabilidades, da Xeometría descritiva e da Astronomía moderna. Pero van facer algo máis: van crear o modelo da moderna ensino das matemáticas superiores, un modelo que pervivirá máis de dous séculos.
14 de xullo, festa nacional francesa. Os franceses celebran o nacemento do Estado moderno. O resto do mundo deberiamos celebrar con eles algo quizais máis importante: un dos momentos máis brillantes da Ciencia Moderna.

 Mujeres matemáticas

Entenden as Matemáticas de sexos? Son os grandes misterios das Matemáticas algo exclusivo dos homes? Por que, ao longo da historia, hai tan poucas mulleres que destacasen nunha disciplina científica tan antiga?
Aínda que parece que na actualidade existe un equilibrio entre o número de rapaces e de rapazas que estudan matemáticas, isto é un fenómeno relativamente recente. Dende logo hai corenta anos isto non acontecía.
Para descubrir a presenza das mulleres no Universo das Matemáticas faremos un percorrido histórico que comeza co nacemento das matemáticas, con Pitágoras e a súa muller Teano, e que continua con Hypatia en Alexandría, con Madame de Chatelet en Francia e con María Caetana Agnesi en Bolonia no século XVIII.
Mesmo no século XIX, Sophie Germain tivo que adoptar a identidade dun antigo alumno da Escola Politécnica de París, Monsieur Leblanc, para conseguir os materiais e problemas e para presentar os seus propios resultados e traballos. Os seus traballos sorprenderon matemáticos da altura de Lagrange e de Gauss. Xa a finais do século Sophia Kovaleskaya sufriu a marxinación da muller no mundo académico a pesar de ser un dos mellores cerebros da época.
Só ás portas do século XIX, unha muller Marie Curie vai realizar un dos descubrimentos máis importantes da historia da humanidade, un descubrimento que vai cambiar a vida de ser humano en o século XX en moitos aspectos: a radioactividade. E conseguiu algo quizais tan importante: por primeira vez na historia a humanidade os círculos científicos abrían as súas portas de par en par a unha muller. E con ela a tantas tan inxustamente ignoradas durante séculos.

La búsqueda de un sueño: orden en el caos

Cosmos e Caos: orde e desorde. Iso é o que significan esas dúas palabras gregas.
A historia da ciencia redúcese a isto: unha loita eterna por descubrir o funcionamento da Natureza, un intento interminable de poñer orde no caos. E as matemáticas van ser unha ferramenta imprescindible.
Asistiremos ás batallas matemáticas máis importantes nesta eterna guerra. Dende Pitágoras buscando nos números a harmonía do Universo, ata Platón asociando aos poliedros regulares o equilibrio universal.
Deterémonos nunha batalla fundamental: a loita de Copérnico, de Galileo e de Kepler por poñer orde en lle movemento caótico dos planetas. E seremos testemuñas do gran triunfo de Newton descubrindo o sistema do mundo, poñendo o mesmo nivel á mazá e á Lúa.
Dende que Newton publicase en 1687 os seus Principia Mathematica unha idea vai impregnar ata o último recanto de todas as disciplinas científicas: A Natureza ten as súas leis matemáticas e o ser humano pode encontralas.
Pero por desgracia a Natureza gárdase sempre algunha baza. Quen pode predicir cando e onde se producirá un turbillón nunha corrente de auga, como bailan as chamas dunha cacharela, que volutas vai describir o fume dun cigarro, cando e onde se formará unha tormenta, onde descargará un raio, que figura estraña debuxará no ceo. Decididamente son fenómenos ao outro lado da fronteira do caos.
Pero as Matemáticas xa puxeron a súa avanzada nesa outra beira: a teoría de Caos e a Xeometría fractal.
Caos e orde, orde e caos. ¿Non serán no fondo as dúas caras dunha mesma e marabillosa moeda: a Natureza?
Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Bo Nadal e Felices Festas

Publicado o 20 Decembro, 2010 na sección Club de lectura, Biblioteca por Carmen Vilariño Agras

Dende a biblioteca queremos desexar a toda a comunidade educativa un Bo Nadal e unhas Felices Festas.

pulpo_bilioteca-5.jpg

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Con C de creatividade-2010

Publicado o 20 Decembro, 2010 na sección Sen categorizar por Isabel Flores

Charla de creatividade con Román Raña

por Antón Ramil Rodríguez

O mércores día 7 de outubro tivemos a oportunidade de aprender novos xeitos de ser creativos os alumnos e alumnas de 2º de Bacharelato E. Román Raña, profesor de lingua galega do instituto e poeta que publicou varios libros de poesía e que foi gañador de varios certames de poesía moi recoñecidos en Galicia, foi o encargado de mostrarnos unha nova forma de creatividade.

Centrouse principalmente na poesía, campo no que leva anos innovando  e no que inviste tempo e unha boa dose de creatividade para realizar poemas con gran calidade (é un dos poetas galegos da xeración dos 80’s).

Comezou explicando que, dende o seu punto de vista, todo poeta que se considere como tal debe incluír nas súas obras catro ingredientes fundamentais:

-         A metalinguaxe: é imprescindible reflexionar desde a lingua sobre a lingua nos propios poemas.

-         O xogo: o poeta debe xogar cos recursos literarios tales como a metáfora, a ironía etc. É sen dúbida o ingrediente principal, xa que gran parte da creatividade recae nel.

-         A narratividade: os poemas, ás veces, poden contar unha historia. De feito os primeiros poemas, mesopotámicos e chineses, eran narrativos. Isto demostra que se pode referir una historia de maneira poética, engadíndolle á mesma unha beleza expresiva e un ritmo distinto, fruto da creatividade do autor. Un claro exemplo deste tipo de poemas aquí en España  é o “Cantar del Mio Cid” que narra as andanzas do cabaleiro Rodrigo Díaz de Vivar na reconquista do Al- Andalus aos musulmáns.

-         O sentimento: é moi difícil expresar os sentimentos, xa que non son tanxibles nin visibles. Un poeta que se precie debe tratar de expresar o que sente mediante as palabras. Este ingrediente quizais sexa o máis difícil de plasmar nos poemas.

Tras esta explicación leunos catro poemas onde destacaban cada un destes elementos. O ingrediente que estaba presente en todos eles era o xogo. O poema que máis me gustou foi o narrativo, xa que había múltiples referencias culturais e históricas aportándolle ao poema verosimilitude e calidade.

Dende o meu punto de vista creo que foi unha boa experiencia, que nos mostrou outra forma de creatividade, complexa e persoal, pero que dalgún xeito nos pode axudar en futuros proxectos á hora de innovar e ter boas ideas cara ao plantexamento  e a realización dos mesmos.  Para finalizar creo que é preciso dicir que o que sacamos en limpo desta charla é que todo o que facemos ten matices de creatividade achegados por nós.

Na foto o alumnado de 2º E co profesor Román Raña, baixo o coñecido ombú do IES do Castro

roman_ranha_segundo_e.jpg

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Departamento de grego

Publicado o 19 Decembro, 2010 na sección Grego por Carmen Vilariño Agras

LECTURAS 2º TRIMESTRE

As lecturas do 2º trimestre tanto para o alumnado de 1º como de 2º de bacharelato estarán centradas no Teatro Clásico.

1º BACHARELATO:

TRAXEDIA : Edipo Rei de Sófocles.

2º BACHARELATO

TRAXEDIA: Edipo Rei de Sófocles.

COMEDIA  : Asamblea de mulleres de Arístófanes

   

                            esfinge-paint.jpg      

                                                      ENLACES

                   EL LIBRO TOTAL   EDIPO REI(PDF)   ASAMBLEISTAS(PFD)

Antes da lectura do Edipo Rei, debedes ler o mito de Edipo.

BIBLIOGRAFIA:

GRIMAL,Pierre: Dicionario de mitoloxía grega e romana.Ediciones Paidós

                               Barcelona,1982. 

Podedes consultar este dicionario na biblioteca do centro.

Calqueira outro dicionario ou manual de mitoloxía que teñades a mán.

Na aula de grego tedes a vosa disposición libros que podedes levar en préstamo para casa ou ben utilizar os arquivos que se inclúen neste artigo.         

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Día dos Dereitos Humanos

Publicado o 9 Decembro, 2010 na sección Club de lectura, Biblioteca por Carmen Vilariño Agras

O día 10 de decembro celébrase o Día Mundial dos Dereitos Humanos.Neste documento recóllense os dereitos básicos, adoptados pola Asamblea Xeral das Nacións Unidas, o 10 de decembro de 1948.

No seguinte enlace podedes consultar esta Declaración integra.

DECLARACIÓN UNIVERSAL DOS DEREITOS HUMANOS

   3922e97b2433c3a5_o.jpg

PREME NA IMAXE PARA VER PRESENTACIÓN

Na biblioteca haberá selección de libros e Dvds relacionados con esta conmemoración.

Para más información podedes entrar no blog da biblioteca premendo no seguinte enlace:

BIBLIOTECA IES DO CASTRO

XOGO INTERACTIVO 

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Concurso de Felicitacións de Nadal 2010 da ANPA do IES do Castro

Publicado o 1 Decembro, 2010 na sección Zona Alumnado, Zona ANPAs por Alberte Zato

concurso_felicitacions.jpg

 

Información, normas e prazos neste .pdf:


.pdf

Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo

Grupo Escolar A.I.

Publicado o 30 Novembro, 2010 na sección Noticias do Programa do Diploma do BI por Isabel Flores

Texto de Leticia López e Carla Corbal

Fotos de Antía Fernández

dsc00825.JPG

O pasado venres 26 de novembro, o grupo de Amnistía Internacional do IES do Castro levou a cabo unha ‘acción’ pública durante a hora do recreo coa fin de que participara nela o alumnado do centro:

Unha serie de actividades sucederon durante esta media hora. A que máis chamaba a atención era un parchís humano en contra da pena de morte.

dsc00785.JPGdsc00786.JPG

No xogo, cada unha das persoas participantes colocábase nunha das esquinas do taboleiro e, cada vez que avanzaba unha casilla, tiña que ler un fragmento da historia dun condeado a morte de forma inmerecida.

Desta forma, este xogo axudounos a comprender que a pena de morte é un castigo inxusto. Ademais, nalgúns países aplícase esta condea sobre persoas polo mero feito de ser muller, pertencer a outra raza ou relixión ou por ter unha tendencia sexual diferente.

A actividade tivo bastante éxito entre o alumnado máis novo, que participou con entusiasmo, o que fixo que o grupo escolar de AI se sentira satisfeito cos seus esforzos; en definitiva todas as persoas participantes ou organizadoras divertíronse moito.

Aparte disto, coa fin de incentivar o interese na actividade, e de facilitar información sobre a pena de morte:

-instalouse un mapamundi amosando os países onde se aplica a pena de morte

-un mural  para que a xente deixase a súa opinión respecto da pena de morte

-nunha mesa expoñíase información varia sobre A.I. e ofrecéronse impresos para asinar en contra dela.

-unha pantalla amosaba un vídeo informativo

En definitiva, a experiencia foi realmente enriquecedora para todas as persoas implicadas; esperamos poder repetila e contar aínda con maior participación.

dsc00828.JPGdsc00777.JPGdsc00779.JPG

Related Posts with Thumbnails
Imprimir este Artigo Imprimir este Artigo